Archief - Autisme en liefde?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

GMotha

Legacy Member
Dat maakt het nog steeds geen ziekte. Ik zie trouwens niet eens in waarom men het een ziekte zou willen noemen.

wiseguy4

Legacy Member
Had het slecht uitgelegd,excuseer jij maakt nooit een fout?Ik hebt het toch rechtgezet mutten.

Sangdrax

Legacy Member
Kemblin zei:
Ik vind het toch vrij vaag allemaal, ik ben ook niet sociaal te noemen en hou ook wel van structuur. Dan kan ik mij mss ook beter eens laten testen...

Moeilijk op te maken of je het nu meent of niet :). Maar vaag kan je het zeker noemen! Daarom zijn er specialisten die hiervoor gestudeerd hebben, en ook zei stellen niet altijd een diagnose op hun eigen bevindingen, maar wel in samenspraak met collega's. Wat mij betreft mag je het aantal vormen van autisme zo hoog nemen als dat er autisten zijn. Uiteindelijk is er ook niet 1 'niet-autist' gelijk. We zijn allemaal anders. De ene zal iets makkelijker kunnen dan de andere, en dat voor 100000 verschillende dingen. Dat er op bepaalde punten raakvlakken zijn is natuurlijk ook zo, maar net zo goed bij 'niet-autisten'.

Kemblin

Legacy Member
Sangdrax zei:
Moeilijk op te maken of je het nu meent of niet :). Maar vaag kan je het zeker noemen!

Ik was idd serieus :) Maar ik vraag me eigenlijk af of ik er beter van zou worden moest ik weten van mezelf dat ik autistisch ben. Daarover zou ik sowieso goed moeten nadenken.

grey-turtle

Legacy Member
wiseguy4 zei:
Ik heb ook autisme ,maar heb het maar licht!

Autisme heeft veel nadelen,maar ook voordelen,hoogbegaafdheid yeeehaaaa

Ik heb ook geen vrindin,maar ben wel al afgestapt op meisjes schrik moet je er niet van hebben ,maarja heb blauwtje gelopen,maar voor men 30heb ik nog kindjes zeker van.

Ik ondervind ook veel nadelen in men dagelijks leven hoor opt werkt etc elke dag is afzien!

E bestaan meerdere vormen van autisme:
De meest bekend is waarbij de persoon een sociale stoornis heeft en bijna niets zegt.
Een andere vorm is dat een persoon wel veel zegt, maar soms te veel zegt en zijn/haar mond niet kan houden wanneer het nodig. Ik ken zo'n persoon en die geeft al 6 vrienden gehad.

Autisme is meer een probleem waarbij prikkels niet goed gefilterd worden en waarbij er weinig sociale intelligentie is.

vishnusixclix

Legacy Member
NSA.Rhinox zei:
Autisme wordt wel degelijk als een ziekte beschouwd, en zelfs als een zeer zware.

Aids is een ziekte.
Autisme is een ontwikkelingsstoornis. Een énorm verschil. Als je er niets van weet, zwijg dan aub. Want je kunt evengoed zeggen dat dom zijn een ziekte is.


grey-turtle zei:
Autisme is meer een probleem waarbij prikkels niet goed gefilterd worden en waarbij er weinig sociale intelligentie is.

Weinig sociale intelligentie? Ik ken iemand met syndroom van Asperger met sociaal IQ van 110, rekenkundig van 135. Dus echt "weinig" sociale intelligentie is dat niet. De gemiddelde BSO klas zal niet aan deze waarden komen.
Prikkels worden ANDERS geïnterpreteerd, meer volgens logica en rechtlijnigheid. Abstracte dingen zoals emoties aflezen/aanvoelen worden met een stoornis als autisme zeer moeilijk.




Als ik één tip mag geven, dan is het dat je moet proberen je in sociale kringen/ groepen te bewegen. En dat is hoogstwaarschijnlijk net hetgeen je verschrikkelijk moeilijk vind.
Bij het maken van contact proberen mensen interesse te tonen in het doen en laten van de andere persoon. De grote moeilijkheid hiervan is dat het niet "creepy" mag overkomen, je mag geen té persoonlijk vragen stellen of geen verhalen vertellen die compleet naast de kwestie zijn.
Wat misschien helpt is enkele vrouwenblaadjes (flair, libelle) lezen, daar leer je een beetje hoe de rare kronkels van het vrouwenverstand werken.

fluffster71

Legacy Member
Hoe meet je het sociaal iq van iemand? Ik heb zelf Asperger, maar toch zou ik een zeer hoge score halen op een test via een vragenlijst. Ik observeer al 30 jaar het gedrag van anderen en probeer dat na te bootsen. Ik WEET welke bewegingen men moet maken, wat men moet zeggen, enz... Maar theorie omzetten naar praktijk lukt niet. Als men mijn sociale intelligentie zou testen met een theoretische test, dan slaag ik. In de praktijk daarentegen... Ik heb verschillende studies gedaan, verschillende jobs gehad, veel vriendinnen gehad, maar toch sta ik bijna alleen op de wereld. Ik leg moeilijk nieuwe contacten en slaag er niet in die te onderhouden.

PersonalJesus

Legacy Member
Ik ken zo een kerel die doorgaat voor hyperintelligent en die er sociaal ook niks van bakt. Hij heeft wel geen autisme, denk ik. Hoe die dat oploste was wel grappig om te zien: hij imiteerde anderen echt overdreven veel. Zelfs kleine, spontane gedragingen van hem waren puur imitatie, en met de theorie die ik nu op tafel ga smijten begeef ik mij op glad ijs maar hij klopt volgens mij wel. In de eerste jaren van het middelbaar heb ik die kerel echt nooit weten hartelijk lachen. Pas tegen het vijfde, zesde kwam er iets uit dat op lachen leek: een zielig aandoend, stemloos geluid, dat nog het meeste weg had van hyperventileren. Wat ik denk: hij voelt een gebrek aan in zijn persoonlijkheid, en probeert dat rationeel op te lossen. In plaats van te lachen wanneer hij daar de 'klik' voor voelt, zoals de meeste mensen, beredeneert hij wanneer het sociaal gepast zou zijn om te lachen, en brengt dan dat stemloze geluid voort. Een weggever was dat telkens wanneer hij op deze manier lachte, hij nog geen seconde erna zou verder doen met wat hij bezig was zonder een greintje vreugde of blijdschap te tonen. Integendeel: zijn gezicht was weer zo strak als het ervoor was. 't Is een beetje een gewaagde uitspraak, maar ik ken hem dan ook al zeven jaar en dan vallen zulke dingen gewoon op. Ik begrijp dat het voor een buitenstaander een beetje vreemd klinkt, maar volgens mij was dat echt niet gewoon iemand met een raar lachje hoor. :p (that said, hoeveel mensen ken je eigenlijk met een compleet stemloos lachgeluid? :p)

Sangdrax

Legacy Member
PersonalJesus zei:
In de eerste jaren van het middelbaar heb ik die kerel echt nooit weten hartelijk lachen. Pas tegen het vijfde, zesde kwam er iets uit dat op lachen leek: een zielig aandoend, stemloos geluid, dat nog het meeste weg had van hyperventileren. Wat ik denk: hij voelt een gebrek aan in zijn persoonlijkheid, en probeert dat rationeel op te lossen. In plaats van te lachen wanneer hij daar de 'klik' voor voelt, zoals de meeste mensen, beredeneert hij wanneer het sociaal gepast zou zijn om te lachen, en brengt dan dat stemloze geluid voort.

Heb ik ook nog gehad. Toen ik met men zus, we waren denk ik 10 jaar, naar domme soaps aant kijken waren begreep ik niet wanneer ik moest lachen en wanneer niet. Dus zat ik soms mee te doen met de lachband, en kreeg ik een rare blik van men zus. Uiteindelijk heb ik het wel geleerd, om humor te herkennen, waardoor het wel spontaan is, maar dat heeft toch lang geduurd..

Het is inderdaad zo dat we op schriftelijke proeven er goed uitkomen. Dat is omdat we heel heel heel sterk zijn in analyseren. Zo sterk dat we erover gaan, om dan tot dezelfde conclusie te komen als iemand zonder autisme. En natuurlijk lijkt het op papier dan dat er niets aan de hand is .. tenzij er inderdaad op autisme onderzocht wordt. Dan gaat er wel gekeken worden of je niet over-analyseerd. Dit is ook wat ons zoveel stress bezorgd in sociale situaties, we hebben nogal wat denkwerk nodig om de situatie juist te begrijpen, sommigen kunnen dit wat sneller dan anderen, maar het is hoe dan ook vermoeiend en stresserend.

Cirenras

Legacy Member
ik heb ook autisme.
ben 18 jaar en heb al heel men leven vrienden gehad.
tot men 15 waren het maar 2 tot dat men beste maat mij voorstelde aan iemand en zo heb ik massas mense leren kennen en in verschillende vriendenkringen gezeten nu wisseld men vriendenkringen ook nog altijd soms zit ik bij die groep dan weer bij die soms word ik vermoeid omdat ik gwn zo veel met vrienden om ga.
ben ook al heel veel heel depresief geweest.
en heb ook altijd heel veel angste gehad.
neem al heel men leve risperdal.
maar sinds kort neem ik een soort van antidepresiva en voel me veel beter en veel stabieler.
veel minder humeurs wisselingen.
veel positiever.
ik onderneem veel meer ben veel socialer.
om het gewoon te beschrijven voel me nu eigenlijk heel goed.
maar toch is dat niet altijd zo geweest.
heb heel moeilijke periode achter de rug heb het nu ook nog veel moeilijk en veel stress maar ben veel meer goe gezind dan slecht gezind tegen over vroeger was ik altijd slecht gezind.
en heb me ook veel opgesloten.
om de maand sloot ik me zelf wel een 2tal maanden op ofzo.
nu met die nieuwe medicatie kom ik nu al meer als 3maanden elk weekend constant buiten en constant met maten bezig.
ik ben verslaafd aan met vrienden omgaan.
als ik geen vrienden meer zou hebben zou ik gewoon in een zwart gat valle denk ik.
heb wel heel veel moeilijke heden met juiste interpretatie (fout getypd waarschijnlijk)
en dan vooral bij men moeder.
nu met nieuwe medicatie is ook heel hard verbeterd.
maar voel me nog altijd wel heel snel aangevallen.
maar ik blijf het oefenen.
heb ook heel veel geleerd.
al men maten weten ook dat ik autisme heb.
en kan gewoon mezelf zijn bij men beste maten.
maar gewoon tege vreemde gaan praten vind ik heel moeilijk.
maar wat vele hebbe gezegd alles komt van zelf gemoet het gewoon op u laten afkomen.
bij mij is ook alles vanzelf gekome.
ik leer elke maand nog wel nieuwe mensen kennen.
en vind da gewoon mega zalig.
ik zou ook heel graag vriendin hebben maar vind het heel moeilijk om met vreemde meisjes te communiceren.
als ik wat sociaal zat ben lukt het perfect dan ben ik grootste versierder van heelt cafe maar nuchter heb ik heel veel moeilijk heden mee.
maar ik raad julie gwn aan om gewoon door te zette en van elke ervaring iets te leren.

NovaHova

Legacy Member
Wat voor soort antidepressiva is da mss? Moek daar naar de dokter voor gaan(prescriptie)? Of gwn binnestappe in apotheker en hup ik heb wat ik vraag.

Cirenras

Legacy Member
pschychiater heeft da voorgeschreven maar kga u da opt einde van de week wete te zegge.
voorschrift heb je wel nodig denk.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan