Hannibal1471 zei:
Met geen precedent bedoel ik dat er nog geen geval is geweest waar men echt een klacht heeft ingediend en waarbij men een onderzoek heeft ingesteld bij de fifa.
Die kunnen alvast niet lachen met die befaamde wet.
Voetballers zijn inderdaad geen slaven, maar het zijn ook geen arbeiden/bedienden. Er is nu eenmaal veel meer geld mee gemoeid dan bij andere werknemers en dan 'moeten' er andere regels gelden.
Nee sorry. Als Bailey dat wilt doen - wat ik niet denk - heeft Genk geen poot om op te staan. Vreemd dat jullie als Genksupporters dat niet inzien want ik denk dat jullie de club zijn die er al het meest mee te maken gehad hebben (Defour heeft gedreigd, Dahmane & Casteels hebben het gebruikt).
Hier een analyse van de zaak-Dahmane:
De Wet van '78 stond begin deze maand weer in volle belangstelling in binnen en buitenland.De Algerijn Mohamed Dahmane tekende op 1 juli 2007 een contract voor vier jaar bij KRC Genk. Vanwege een conflict met zijn trainer verbrak hij zijn contract na een half jaar. KRC Genk vorderde op basis van de Wet van '78 en het Koninklijk Besluit van 13 juli 2004 een schadevergoeding van 36 maandsalarissen ten bedrage van 880,000 euro. Het gerecht in eerste aanleg wees de vordering van de club toe.
In hoger beroep stelt Dahmane dat de schadevergoeding niet meer mag bedragen dan wat een gewone werknemer in een gelijk geval aan zijn werkgever verschuldigd zou zijn. Een ongelijke behandeling is in strijd met de Grondwettelijke beginselen van non-discriminatie en gelijke behandeling. De argumentatie van KRC Genk kwam erop neer dat het verschil tussen de arbeidsovereenkomsten van sportbeoefenaars en gewone werknemers gerechtvaardigd wordt door het specifieke karakter van de de arbeidsovereenkomst in het voetbal en het specifieke karakter van sport in het algemeen. Maatregelen zoals het Koninklijk Besluit(KB) bij de Wet van '78 zijn nodig om competitievervalsing tegen te gaan, stabiliteit onder clubs te brengen en tegemoet te komen aan het belang van rechtszekerheid in arbeidsrelaties in de sport.
Het Arbeidshof erkend dat de sportsector een enigszins atypisch karakter heeft, maar dat het KB niet voorziet in een objectieve rechtvaardiging waarom de sporter Artikel 40 Wet betreffende de arbeidsovereenkomsten anders behandeld dient te worden. Het is in dit verband belangrijk om te vermelden dat het hof niet ingaat op de argumentatie van KRC Genk die specifiek op de situatie voor het voetbal ingaat. Onderwerp van het geschil is namelijk een regeling die de sport in zijn algemeenheid reguleert. De wetgever heeft het blijkbaar niet nodig geacht binnen dit stelsel het voetbal een aparte status toe te kennen. Vooropgestelde economische doelstellingen zijn geen reden om te voorzien in een aparte behandeling. Concurrentie en competitie zijn ook de norm in andere bedrijfstakken. De praktijk in het voetbal waarbij spelers 'verkocht' worden voor een transfervergoeding kan een verschil niet rechtvaardigen. De vergoeding voor de verbreking van het contract ziet enkel op de directe gevolgen van deze actie door de speler. Het economische verlies en de marktwaarde van een speler kan niet gekoppeld worden aan een eenzijdige contractbreuk.
Het hof ziet niet in waarom een vergoeding van maximaal twaalf maanden onredelijk zou zijn ten opzichte van de club. Transfers kunnen alleen plaats vinden gedurende twee periodes per jaar. Hierdoor is de vrijheid om van club te wisselen al beperkt. Voor een sportbeoefenaar staan 36 maanden al gauw gelijk aan de inkomsten van een derde tot de helft van zijn loopbaan. Deze is daarom disproportioneel en in strijd met de Grondwet.
Samengevat: een rechtbank maakt brandhout van de voetbalwereld. En dit is nog maar het Arbeidshof. Laat dit hogerop gaan (Europese instellingen) en je gooit helemaal een bom onder het systeem. De Fifa zal dit nooit kunnen overrulen, zij hebben zich te schikken naar de wet en niet omgekeerd. Dat weet de Fifa ook. De enige reden waarom dit nooit/zelden aangevochten werd voor de Fifa is omdat iedereen weet dat de clubs kansloos zijn en dit nooit kunnen winnen. Meestal kwam het dan tot een schikking tussen speler en club of club en club (zaak-De Beule, Defour, Malanda, Vargas, etc.).
Anderlecht probeerde vorige maand om de zaak-Suarez voor de Fifa aan te vechten, maar de Fifa gaf Suarez vrij en die mag nu spelen bij Belgrano. Gewoon, omdat Suarez zich schikte naar het gewone arbeidsrecht, en zijn nog lopend contract correct uitbetaalde (1 jaar loon).
Dat voetballers anders behandeld moeten worden is onzin. Ze worden meer betaald als werknemers, maar aangezien zo'n opzegvergoeding uitgedrukt wordt in maanden loon moeten ze ook meer opzeg betalen dan werknemers. Alleen is de basisregel: elke persoon is gelijk voor de wet. Ook de voetballers.