AreVee
Legacy Member
Titel lijkt me duidelijk, k heb het hier vandaag nog over gehad met enkele bevriende schakers die er stellig van overtuigd zijn dat schaken een sport is, onder andere omdat ook zij op regelmatige basis trainen, dat er sprake is van taktiek, omdat het in tegenstelling tot sommige andere spellen slechts in beperkte mate met geluk te maken heeft omdat er officiële competities, wk's en dergelijke zijn, ... .
Ik persoonlijk vind schaken geen sport en wel om de volgende reden: Bij mij zijn twee elementen belangrijk bij een sport , in de eerste plaats het fysieke aspect (wat bij denksporten quasi afwezig is) en dan naast het fysieke ook het mentale aspect (wat bij schaken en andere denksporten uiteraard zeker wel aanwezig is), ik vind dat het fysieke aspect toch echt te weinig aanwezig is bij denksporten, waardoor je imo niet van een sport kan spreken maar eerder van een spel (en een spel waar ik met respect spreek over mensen die het goed kunnen, ik kom niet veel verder dan welk stuk welke richtingen en dergelijke uitkan), zo ben ik bijvoorbeeld dartsliefhebber en snookerliefhebber en ik vind ook daar dat je eerder over een spel moet spreken dan over een sport, omdat zowel in darts als in snooker (alhoewel in snooker minder en minder) mensen wereldtop zijn ondanks dat ze fysiek niet of nauwelijks in conditie zijn, kort samengevat vind ik: Een sport die iemand met overgewicht (duidelijk overgewicht dan wel, niet de occasionele kilo te veel) op het hoogste niveau kan beoefenen is in mijn ogen geen sport maar een spel. En het hele concept denk"sport" vind ik eigenlijk niet correct.
Ik was eens benieuwd of hier nog mensen een mening hebben over dit onderwerp?
Ik persoonlijk vind schaken geen sport en wel om de volgende reden: Bij mij zijn twee elementen belangrijk bij een sport , in de eerste plaats het fysieke aspect (wat bij denksporten quasi afwezig is) en dan naast het fysieke ook het mentale aspect (wat bij schaken en andere denksporten uiteraard zeker wel aanwezig is), ik vind dat het fysieke aspect toch echt te weinig aanwezig is bij denksporten, waardoor je imo niet van een sport kan spreken maar eerder van een spel (en een spel waar ik met respect spreek over mensen die het goed kunnen, ik kom niet veel verder dan welk stuk welke richtingen en dergelijke uitkan), zo ben ik bijvoorbeeld dartsliefhebber en snookerliefhebber en ik vind ook daar dat je eerder over een spel moet spreken dan over een sport, omdat zowel in darts als in snooker (alhoewel in snooker minder en minder) mensen wereldtop zijn ondanks dat ze fysiek niet of nauwelijks in conditie zijn, kort samengevat vind ik: Een sport die iemand met overgewicht (duidelijk overgewicht dan wel, niet de occasionele kilo te veel) op het hoogste niveau kan beoefenen is in mijn ogen geen sport maar een spel. En het hele concept denk"sport" vind ik eigenlijk niet correct.
Ik was eens benieuwd of hier nog mensen een mening hebben over dit onderwerp?
Uitgooien met die dubbels, welke zot heeft dat bedacht? Ik faal iedere keer bij die dubbels.
Enfin serieus nu. Bij Darts heb ik ook de indruk dat geluk meer een rol speelt dan bij schaken. Bovendien schaak je niet tegen een bord, maar tegen een andere persoon. Dat zijn echt mentale bokswedstrijden waar psychologische oorlogsvoering schering en inslag is. Eén blik kan een tegenstander doen twijfelen of zelfs helemaal het noorden doen kwijt geraken. Zalige wedstrijden gezien vroeger van Kasparov bv. Echt genieten voor iedereen die het spelletje, euh ik bedoel uiteraard de denksport, snapt.
't Is hier niet altijd zoals op tv, waar ze zomaar losjes 100 breaks maken. Het kan goed zijn dat jij op een ganse avond van 4 uur niet eens 5 minuten kunt zitten omdat je ofwel zelf aan de tafel staat, ofwel de tijd te kort is om te gaan zitten terwijl de andere speelt, ofwel je een wedstrijd scheidsrechter bent en dus ook constant rondloopt. 
), dus waarom zou dat dan olympisch moeten zijn en iets anders niet