*/LoNsDaLe
Legacy Member
Lord Roel zei:dan is Kompany nooit een talent geweest
Over Kompany gesproken: Mooi intervieuw in De Morgen vandaag (eens een intervieuw met inhoud
)''Ze' hebben me mijn lef willen afnemen'
door Hans Vandeweghe
Vincent Kompany, seigneur parmi footballeurs
'Ik weet waar je naar toe wil...' 'Wat ik daar tot slot nog wil aan toevoegen...' 'Mag ik even mijn zin afmaken...' Niet de verhuizing naar een andere voetbalcultuur of een tweede operatie zullen Vincent Kompany in de vaart der voetbalvolkeren terugzetten. De filosoof van het Astridpark houdt tegenwoordig spreekuur in het Volkspark, 700 kilometer noordelijker, maar is nog altijd filosoof. door Hans Vandeweghe
'De maatschappij zou perfect een beeld kunnen zijn van de Rode Duivels. Gasten die verschillend zijn, soms in kleur en in afkomst, maar die elkaar aanvaarden.'
Geblesseerde spelers kloppen extra lange dagen. Op de club arriveren ze vroeger dan de andere en ze blijven ook langer. Van de honderden fans bij de training van het geplaagde Hamburg SV staan er drie uur later nog ruim honderd te wachten als Vincent Kompany de medische afdeling mag verlaten. Een excuus, een oprechte glimlach, een blik naar buiten. Dilemma: de fans links laten liggen of de journalist nog een half uur extra op zijn honger laten zitten? De journalist heeft een altruïstische bevlieging en doet niet moeilijk; Kompany gaat geduldig het rijtje af. "Een mooie stad, Hamburg. Als je correct bent met de mensen zijn ze correct met jou. In al onze miserie blijven ze achter ons staan en zijn daar ook fier op. Dat heb ik nog niet meegemaakt."
Zelfs op krukken is Vincent Kompany bij Hamburg wat hij ook al was bij Anderlecht: seigneur parmi footballeurs. Voorkomend, respectvol, klasse. Het is hem in elk geval niet aan te zien dat hij tot vorige maand de rijkste dakloze was van Hamburg. Die het, in afwachting van de komst van zijn Audi Q7, noodgedwongen moest stellen met een A6 Quattro om zijn nomadenbestaan draaglijk te maken. "Ik heb een appartement gekocht in een van de mooiste woonwijken van Hamburg, dicht bij het water. Prachtig wonen is het hier, maar het heeft eventjes geduurd voor het klaar was. Tot zo lang woonde ik in bij Guy Demel (Ivoriaans international, HV), maar als hij familie op bezoek had, sliep ik dan weer bij iemand anders. Of op hotel."
Hoe gaat het met de achillespees?
Vincent Kompany: "Alles bij elkaar genomen prima. Ik ben geopereerd en het herstel is begonnen. Men zegt dat ik in vier maanden klaar zal zijn om te spelen omdat ik jong ben, maar ik hou het op zes maanden. Ik heb geduld en ga echt niks overhaasten. Ik heb te lang aangemodderd met blessures."
Er wordt getwijfeld aan de these van de plots gescheurde pees. Wat is er echt aan de hand?
"Ik heb echt niet gelogen: ik heb een scheur over ongeveer een derde van mijn achillespees. De oorzaak is een schop op een pees die onder spanning stond."
Je moest tegen Porto van het veld, maar niemand herinnert zich dat je in die wedstrijd een trap kreeg.
"Het gebeurde ook niet tegen Porto, maar in die wedstrijd was de pijn niet meer te harden. Ik heb vier weken eerder al mijn pees gescheurd op een training, ook na een trap. Dat is toen onmiddellijk onderzocht, maar die scheur is niet opgemerkt. Ik heb vier weken lang gespeeld, achteraf bekeken was dat op twee derde van die pees, en om de pijn te onderdrukken, nam ik pijnstillers en kreeg ik spuiten. Ik verwijt dat niemand, niet bij Hamburg en niet bij de nationale ploeg. Het was mijn keuze om door te spelen. Ik wil ook niet dat men daar meer achter zoekt. Het is wel zo dat die scheur pas bij een nieuw onderzoek in Basel aan het licht is gekomen. Eerst dacht men aan een ontsteking. Dokter Segesser is een absolute specialist in achillespezen en die was duidelijk in zijn diagnose: opereren."
Een hoge pijndrempel is niet zo handig voor topsporters. Geen spijt dat je niet vroeger bent gestopt met spelen?
"Vind eens een voetballer die geen pijntjes heeft? Ik ken er geen. Ik kan mij geen wedstrijd herinneren dat ik honderd procent pijnvrij was. Elke kritiek op mijn spel had ik perfect kunnen weerleggen met die blessure en dan hadden jullie mij geloofd, maar ik verkoos gewoon te voetballen en ik hoopte op spontane genezing. Jammer, maar dat was mij niet gegund.
"(denkt na) Tegenslag als deze hoort bij een voetbalcarrière en hoewel ik liever op het veld sta, denk ik dat dit mijn lot is. Wie mentaal zwak is, wordt niet sterker van een tegenslag. Ik twijfel niet: ik kom nog beter terug.
"Ik mis de interland tegen Polen en wellicht die thuis tegen Portugal en ik mis minimaal een halve competitie met HSV, dat mij zeker kan gebruiken, maar dat zijn de dingen van het leven. Ik bekijk dat heel filosofisch: als ik door Hamburg rijd, zie ik elke dag veel groter leed. Ik zal echt niet in een diep gat vallen omdat ik een paar maanden out ben. Niemand moet zich zorgen maken om mij."
Het is opvallend hoe je hier de hele dag met een grote smile rondloopt. Heb je het zo naar je zin in Hamburg, ondanks de tegenslagen?
"Ik heb het hier echt heel goed. Duitsland zit in een euforische spiraal na dat WK. Ons stadion zit vol hoewel we onderaan staan. En het is misschien moeilijk te begrijpen met die tegenvallende resultaten, maar de sfeer in de groep is erg goed. En dat met zoveel winnaars en leidersfiguren in de ploeg. Iedereen heeft gesnapt dat de neuzen in dezelfde richting moesten, omdat het de enige manier is om hier uit te geraken.
"Technisch, fysiek, tactisch kan ik nergens beter zitten dan hier bij Hamburg. Daarom heb ik ook een contract van vijf jaar getekend. De resultaten zijn belangrijk, maar ik meet mijn progressie niet aan de rangschikking van mijn ploeg, wel aan de overweging of ik een betere voetballer ben geworden. Na vier maanden kon ik veel meer dan ervoor. Kracht, uithouding, techniek, in alles was ik beter geworden. HSV was een goede keuze.
"Zelfs als de resultaten blijven tegenvallen zit ik beter hier, in een omgeving waarin ik progressie maak, dan ergens waar we resultaten halen maar waar ik niet meer kan verbeteren. Ben je het daar mee eens?"
Ja, maar je lijkt je te willen verdedigen.
"Ik wil de dingen gewoon in perspectief plaatsen en als ik daardoor iedereen, en vooral de media, een beetje tot rust kan aanmanen dan is dat meegenomen. Maar ik praat niet graag over mijzelf."
Vind je het niet vervelend dat men in jouw geval voor je blessure altijd focuste op kleine foutjes?
"Neen, want dat doe ik voor mijzelf ook. Ik ben verre van de mening toegedaan dat ik ook maar in de nabijheid van perfectie zou komen. Daarom wil ik ook mijn prestaties niet in publiek beoordelen. Ik bén hard voor mijzelf. Ik heb zelfs liever dat men mijn kleine foutjes benadrukt dan dat men mijn goeie acties zou overbelichten. Maar ik ga niet in het openbaar mijzelf afvallen."
Na Servië probeerde men die goal in jouw schoenen te schuiven.
"(zucht) Dat maakt mij niks uit."
De journalisten die dat schrijven, worden gevoed vanuit de ploeg, dat besef je toch?
"Tiens, dat is nieuw. (zucht) Ik doe dit niet graag, want iemand die zich altijd verdedigt, kleineert zichzelf. Ik heb die fase bijna tien keer opnieuw bekeken op de laptop van de bondscoach. Het zou heel gemakkelijk zijn om mij tegen dat verwijt te verdedigen, maar ik heb er geen zin in. Over een half jaar scoor ik een lucky goal en dan schrijven jullie weer heel positief over mij: 'Kompany herrezen of sterker dan ooit'. Terwijl dat ook niet zal kloppen. Zo zit deze wereld in elkaar."
Jij bent een voetballer die zijn grenzen aftast en wil bijleren.
"Ik ben een mens die wil bijleren. Ik wil investeren, nieuwe dingen ontdekken. Bij ons in de ploeg hebben we Thimothée Atouba, een Kameroener. Die jongen neemt ongelooflijk veel risico en hij speelt achterin. Hij weet wat hij kan en hij doet het. Iedereen die hem ziet spelen wordt bang in zijn plaats. Het gevaar bestaat dat die mensen hun angst overbrengen op jou. Hier bij Hamburg laat men hem doen.
"Ik heb dat ook gevoeld, die angst van de mensen rondom mij. De redenering was: het lijkt zo moeilijk wat hij doet, dus maar liever niet. Dat heeft een negatief effect op de speler. Wat is risico? Wat risico is voor mij, is dat niet voor jou en omgekeerd. En Atouba, die kapt tien keer een aanvaller uit in onze zestien, maar hij geeft ook wel die haarzuivere pass waardoor we kunnen scoren. De bal steeds superveilig wegtrappen, betekent dat de bal sneller terugkomt, waardoor je misschien een doelpunt tegen krijgt. Waar sta je dan met je veilige spel.
"Telkens de meest voor de hand liggende oplossing zoeken, leidt nergens toe. Zo word ik niet beter. Ik wil geen wedstrijd spelen waarvan ik het gevoel heb dat ik mijn voetbal verlies. Aan de trainer om in te schatten voor welk voetbal een speler staat en of ze hem nodig hebben."
Zeggen zowel Vandereycken bij de Rode Duivels als Doll bij Hamburg: Vincent, doe maar?
"(lange stilte) Dat mag ik niet zeggen, maar ik ga ze in jouw krant ook niet vergelijken. (weer stilte) Ik ben een speler met lef en hoe meer lef ik heb, des te beter ik ben. Dat is een constante in heel mijn voetballeven. Ik versta absoluut dat lef gecombineerd moet worden met gezond verstand en in dienst moet staan van de ploeg. (denkt nog eens goed na) Maar ze hebben mij mijn lef willen afnemen, misschien onbewust, door hun angsten op mij te projecteren. Het ergste wat een sporter kan overkomen is twijfel: een simpele bal wordt dan een moeilijke bal."
En kritiek?
"Wat de pers schrijft, trek ik mij niet aan. Hier in Hamburg was kritiek. Heb ik gehoord, want ik lees de Duitse kranten niet. Dat is normaal, want het draait niet en dan moeten de dure aankopen het ontgelden. En dan komen ze met hun goede raad: Vincent, als het wat minder gaat, niet te veel risico nemen, simpel spelen. Weer twijfel."
Jammer dat jij er niet bij was tegen Polen. Ondanks het verlies en de slechte wedstrijd heeft de nieuwe generatie potentie.
"Dat heb ik al een tijdje geleden gezegd: we hebben een on-Belgische speelstijl. Eigenlijk is het niet on-Belgisch, want alle spelers zijn geboren Belgen, maar het probleem is dat we dat voetbal in België niet gewend zijn. Al van toen ik zeventien was, heb ik voorspeld dat er een nieuwe generatie aankwam met een aangenamere speelstijl. Het draait allemaal om lef. Ik denk dat de voetballiefhebber trots zal zijn op een ploeg die lef zal vertonen."
Zou jij kunnen spelen in een ploeg die resultaat haalt, maar met afgrijselijk voetbal?
"Dat is een dilemma: winnen is leuk en tonen dat je goed kunt voetballen is ook leuk."
Wat kies je: het frivole van Barcelona of het berekende van Chelsea?
"Barcelona. 400 procent. (denkt na) Het EK halen is voor de nationale ploeg belangrijk maar niet van levensbelang. Persoonlijk denk ik dat dit een toernooi te vroeg zal zijn, maar ik kan mij vergissen. De weg naar dat EK is even belangrijk als het EK zelf halen. We moeten het gevoel krijgen dat we een ploeg hebben waarvoor iedereen wil vechten."
Staat je spontaneïteit onder druk, zowel in als naast het veld?
"Ik weet hoe het werkt. Ik heb iets gezegd over de leidersrol binnen de ploeg en daar komt dan reactie op. Bon, als het niet past dat ik de leider word dan zien we dat wel. Misschien heb ik wel die capaciteiten niet. Het is ook niet de eerste keer dat ik kritiek krijg. In Spanje in 2004 was ik zeventien toen ik een foutje maakte. Ik ben op dat moment door het team niet genoeg verdedigd, daar blijf ik bij. Wellicht is dat hetzelfde wat Anthony Vanden Borre nu meemaakt."
Je liet ooit opschrijven dat je de beste voetballer ter wereld wilde worden.
"Het einddoel moet de perfectie zijn: dus de beste voetballer ter wereld. Dat ik nooit de beste ooit zal worden, staat voor 99,99 procent vast, maar als je dat doel niet hebt, amputeer je een deel van je kwaliteiten. Maar alles binnen de grenzen van het toelaatbare. Het doel heiligt de middelen, is aan mij niet besteed. Ik wil eerst mijn familie, mijn principes en mijn medemensen respect betonen voor ik de perfectie opzoek."
Hebben jij en Anthony Vanden Borre te maken met vooroordelen tegenover Afrikaanse voetballers: minder precies, nonchalant ongedisciplineerd en dat alles?
"Onze nonchalance bestaat niet. Ze is maar schijn en als ze er al is, wordt ze gecompenseerd met een enorme fysieke kracht, snelheid maar toch controle. Ik denk dat Anthony ook het best naar het buitenland vertrekt. Die jongen moet uitgedaagd worden en dan zal hij vanzelf beter worden."
Was het belangrijk voor jou dat de elf in en tegen Servië in oktober de meest donkere Rode Duivels aller tijden waren?
"In mijn ogen is dat onbelangrijk, maar ik hoop dat het op politiek vlak wel opgemerkt wordt en zeker in Vlaanderen. Of het de mentaliteit ten aanzien van de donkere medemens zal veranderen weet ik niet. Het draagt wel bij tot wederzijds begrip, dat hoop ik althans. Moussa Dembélé praat gewoon Antwerps, ik praat Vlaams en Frans, waar zijn de primaire racisten dan met hun opdeling in kleuren? Integratie begint bij acceptatie en als we bij de nationale ploeg iets kunnen bijdragen met niet-blanken in de ploeg dan is dat mooi meegenomen. Enfin, wat ik wil zeggen is dat de maatschappij perfect een beeld zou kunnen zijn van de Rode Duivels. Gasten die verschillend zijn, soms in kleur en in afkomst, maar die elkaar aanvaarden."
Dat is wel een hele mooie voorstelling van zaken. Jij kende ook de racisten in de kleedkamer van Anderlecht.
"Ik weet het. Misschien is dat iets te optimistisch gedacht, maar ik wil mijn optimisme niet verliezen. Leef samen, vind oplossingen en ga vooruit. Dat maakt een land sterker."
Dat is de politicus in jou. Je vader is schepen in Ganshoren.
"Jawel, van Openbare Werken, Milieu en Mobiliteit. Hij is heel tevreden met zijn verkiezing."
Hij is PS'er. Hoe kijkt een de facto kapitalist van een voetballer daartegenaan?
"Mijn vader is nog gematigd. Mijn moeder is heel wat linkser. Die staat ideologisch gezien dicht bij de communistische visie op de maatschappij.
"Ik heb die waarden ook meegekregen. Anderzijds verdien ik veel geld en daar ben ik blij om. Misschien is het ook wel beter dat ik dat geld verdien, want ik help veel mensen. Hoe beter ik voetbal, hoe meer geld ik verdien, hoe meer ik de mensen kan helpen.
"Maar ik wil wel graag duidelijk maken dat ik niet publiekelijk wil kiezen voor één partij. Ik heb veel meegekregen van mijn ouders, zoals sociale bewogenheid. Ik lijk egoïstisch, maar ik ben het niet. Ik denk eerst aan wat goed is voor het grotere geheel. Mij daarom PS'er noemen, is niet eerlijk. (denkt na) Maar een liberaal ben ik ook niet. (lacht)"
Denk jij niet te veel na? Over alle wereldproblemen dicht of ver van huis heb je wel een mening.
"Is daar iets verkeerds mee? Ik zou niet durven te zeggen dat dat atypisch is voor voetbal. Maar maak van mij geen intellectueel, want als ik straks thuiskom, speel ik PlayStation en als ik dat beu ben, ga ik studeren. (gaat dichter bij de microfoon zitten) Ik wil via deze weg de mensen van de VUB bedanken voor alle moeite die ze voor mij hebben gedaan om mij een programma op maat te maken. Spijtig genoeg heb ik dat door de actualiteit van mijn bestaan moeten laten schieten, maar ik blijf studeren. En PlayStation spelen. Of ik neem met hetzelfde gemak het boek op waar ik aan begonnen ben. "
Een boek? Je bent wel voetballer hoor.
"Maar enfin, tachtig procent van de voetballers heeft toch een boek op zijn nachtkastje liggen?"
Titel?
"(zucht) Moet dat echt? Nu zullen de mensen mij een dikke nek vinden: Soixante ans de conflit israélo-arabe. Dat zijn getuigenissen van onder meer Shimon Peres en Boutros Boutros-Ghali. Heel leerzaam allemaal, en van bij de eerste hoofdstukken had ik door dat het Westen het daar heeft verknoeid. Een standpunt wil ik niet innemen, maar ik wil geïnformeerd worden."
Je positieve energie is bewonderenswaardig. Mijn generatie denkt vaak dat het naar de kl...n is, dat de beschavingen botsen.
"Onze problemen hebben niks te makken met botsende beschavingen. Kijk naar Frankrijk. Men oogst wat men heeft gezaaid. Ik spreek het niet goed, maar als jij je hele leven tussen 20.000 andere kansarmen in betonnen blokken moet wonen is de kans groot dat je ook de boel in de fik steekt.
"Ik wil geen intellectueel genoemd worden, maar ooit zei iemand dat ik een kanjer was in logisch denken. Dat wil ik wel zijn. Ik bekijk het logisch: we moeten samenleven, wat er ook gebeurt. Daarom blijf ik een groot tegenstander van een Vlaams Belang dat mee zou besturen. Je hebt het wel over een partij met kopstukken die deelnemen aan naziherdenkingen en hele bevolkingsgroepen stigmatiseren en tot rassenhaat aansporen. Het Vlaams Belang zal nooit met een oplossing komen, dus je moet er ook niet op stemmen. En nu doe ik nog niet eens aan politiek, maar laat ik mijn sociaal gevoel spreken."
Het Vlaams Belang gaat wel achteruit in de steden.
"Ja, en dan. Met hoeveel? Gezien wat ze daarvoor hebben moeten doen? Overal in de steden grote concerten organiseren om toch maar een paar procentjes terug te winnen. Wat moet er de volgende keer gebeuren?
"Overigens zijn jullie, de media, het die het Vlaams Belang aan het woord hebben gelaten en zodoende hebben gebanaliseerd."
Voor een mooie multiculturele samenleving is hetzelfde nodig als voor mooi voetbal.
"Juist. Durf en lef. Daar ben ik het helemaal mee eens. Het is een kwestie van een kans geven of dwingen om een kans te nemen, maar absoluut het conflict vermijden."
Wie mentaal zwak is, wordt niet sterker van een tegenslag. Ik twijfel niet: ik kom nog beter terug
