Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Recht op winst betekent natuurlijk ook recht op de verliezen he. Ik denk niet dat veel arbeiders daar echt toe bereid zijn om hun loon zo variabel te maken als winst.Avondland zei:Ik zou hiervoor eens terug in wat boeken over economie moeten duiken, maar het staat natuurlijk vast dat een herverdeling van de inkomsten altijd wel nodig is. Ik ben van mening dat arbeiders en niet de aandeelhouders de rechtmatige eigenaars van een bedrijf moeten zijn, omdat zij de producenten zijn. Natuurlijk moet er gezorgd worden voor het nodige kapitaal, maar zolang zij niet mee kunnen genieten van een goed werkend bedrijf zijn zij eigenlijk niets meer dan loonslaven. Wat niet wegneemt dat er ook een leider moet zijn en een entourage om het bedrijf in goede banen te leiden. Anders ga je situaties meemaken zoals in de vroege USSR waarin alles misliep zodra de arbeiderssovjets de bedrijven overnamen. De klassenstrijd moet verzoend worden door corporaties op te richten.
grey-turtle zei:Ik ben alleen voor deze maatregel indien er alleen gekeken wordt naar het vermogen dat vaststaat op de spaarrekening en of andere beleggingen die niet vallen onder het pensioensparen, lange termijn sparen. Onroerend goed en vooral het eigen woonhuis mag niet gebruikt worden om het vermogen te vermeerderen.
Daarnaast mag de extra taks niet te hoog zijn en moet het meer dan 1 miljoen euro bedragen, waarbij het bedrag elk jaar wordt geïndexeerd met de index van de personenbelasting.
Behalve natuurlijk dan dat de overheid meer consumeert dan ze investeert. Niet alleen gebruikt ze geld van vandaag om te consumeren, maar leent ze ook geld van morgen om vandaag te consumeren. We moeten onszelf niets wijsmaken. Een miljonairstax zal de consumptie verhogen. Een miljonair spaart een erg groot deel van zijn inkomen.noreeeee zei:Als men een miljonairstax zou hebben heeft dit verschillende voordelen. Staat krijgt groter inkomen dat ze kan investeren in de gezondheids en welzijnszorg en cultuur en nog vele andere zaken.
spray-bunny zei:Tegen.
Ik ben wel nogal pro het verhogen van successierechten tot een zeer hoog cijfer, 90% ofzo.
Don't flame me.
Niet waar. Diegene die er voor gewerkt heeft is dood. Je kan geen doden straffen.nite zei:Zo straft ge natuurlijk wel mensen die heel hun leven hard gewerkt hebben en spaarzaam zijn geweest. Zij moeten betalen.
Bose zei:Amai, lang leven schenkingen wanneer uw ouders nog leven als ik hier sommige hoor...

Daar ben ik mee akkoord, 't is dan ook maar een ruw idee. Er zouden sowieso controle-mechanismen moeten bestaan. Hoe het in de praktijk te brengen gaat me ook nog even boven m'n petje. Ik ben dan ook de wetgever niet^^.DogFacedGod zei:Het idee mist pragmatisme.
Sunreezr zei:Mensen die oh zo graag willen dat mensen met meer vermogen gepluimd worden, wel die geven mij eerder een indruk van jaloezie en afgunst.
LSDsmurf zei:Tegen. Veel van die dollar miljonairs zijn waarschijnlijk mensen die hun hele leven hard gewerkt hebben en op dat geld al zeer veel belastingen betaald hebben. Het is niet eerlijk om die nog eens extra te straffen omdat de som van hun bezittingen een bepaald bedrag zou overschrijden.
Het klinkt natuurlijk hoog 1 miljoen dollar, maar je mag niet vergeten dat dit inclusief vastgoed ed is.
Hij had de ambitie niet om hogerop te geraken pcies. Persoonlijke keuze die zeker te verstaan is. Als vakbondsmedewerker u verkiesbaar stellen is een engagement aangaan, waar ge zelf voor kiest. Achteraf klagen dat ge veel werk hebt is maar raar. Ook hebben vakbondsmensen een pak voordelen.Tr1ploid zei:Situatie man en vrouw:
Man werkt in vierde sector als opvoeder voor zwaar mentaal gehandicapten in een privécentrum. Doet zijn job goed, schopt het gemakkelijk tot leefgroepsverantwoordelijke door zich wat bij te scholen. Hij wordt natuurlijk niet beter betaald naargelang de kwaliteit van zijn prestaties, omdat er geen uitgebreide rapporten opstellen die de vooruitgang boeken van de patiënten (het gaat om redelijk hopeloze gevallen waarvan slechts een klein deel het iq heeft om te spreken). De enige manier om 'carriëre' te maken is om te solliciteren voor een hogere functie in het bedrijf. Dat kan natuurlijk niet, want hij is toevallig vakbondsvertegenwoordiger van het bedrijf. (theoretisch gezien kan het natuurlijk wel, maar laten we even realistisch zijn). Nu is hij 50 jaar en werkt al 28 jaar in het bedrijf. Naast zijn onregelmatige uren op het werk (er moet natuurlijk 24 op 24 begeleiding voor de patiënten zijn) is hij verantwoordelijk voor het regelen van rapporten en de verdeling van de werkuren voor iedereen in de leefgroep. Daarnaast regelt hij nog de vakbondszaken voor honderden mensen in het gehele bedrijf) Als hij vrijaf heeft doet hij klussen in en rond het huis, want geld voor klusjesmannen in het zwart is er niet, en heeft dus 0,0 vrije tijd behalve de 5 uur slaap die hij gemiddeld heeft per nacht.
Tr1ploid zei:De vrouw is 54 jaar, is al sinds haar 19de kleuterleidster. Ze sukkelt sinds haar 40ste met ernstige rugklachten. (tweewekelijkse afspraak met specialist in gent , kinesist 2 tot 3 maal per week) Daarnaast nog andere aandoeningen, baarmoeder en eierstokken al verwijderd wegens ontstoken, en nu reumatoïde artritis waardoor quasi alle gewrichten in haar lichaam ontstoken zijn (nog meer pillen en speciale behandeling in UZ Gent). Nu doet ze haar job als kleuterleidster wel erg goed, nog nooit een negatieve opmerking gekregen behalve eens in de jaren 80 toen een bejaarde overbuur vond dat de kleuterleidsters te 'onzedig' waren gekleed.
Tr1ploid zei:Alletwee zitten maw volledig vast aan hun huidige job, zien alletwee minstens even erg af als de zelfstandige, CEO, of weet-ik-veel-welke manager van welk bedrijf, en verdienen slechts een fractie van het geld.
Dat is het verhaal van de ECHTE hardwerkende mens, en ik vind dat als ze een indruk van 'jaloezie en afgunst' vertonen zoals jij zegt, die meer dan terecht is. Ik weet dat het een persoonlijk verhaal is en dus van weinig waarde als argument op de grote schaal, maar als je zo spreekt van die 'afgunst' wou ik toch even de situatie van mijn ouders voorleggen als tegenargument.
Zei ik dan dat hij klaagt? Hij doet zijn job vanuit een bepaald ethos. Er is hem al een positie hogerop aangeboden geweest op voorwaarde dat hij z'n vakbondswerk zou laten vallen. Een pak voordelen? Hou het maar op 'enkele'. Zoals het feit dat het moeilijker is om hem te ontslaan, en dat is maar goed ook.Gothrek zei:Hij had de ambitie niet om hogerop te geraken pcies. Persoonlijke keuze die zeker te verstaan is. Als vakbondsmedewerker u verkiesbaar stellen is een engagement aangaan, waar ge zelf voor kiest. Achteraf klagen dat ge veel werk hebt is maar raar. Ook hebben vakbondsmensen een pak voordelen.
Een pak, gelukkig. Daarmee neem je de chronische pijn en onmogelijkheid om veel dagelijkse taken te verrichten niet weg.Gothrek zei:En hoeveel is er van die medische kosten terugbetaald?
De enige reden dat ze die zekerheid hebben is vanwege de sector (onderwijs & witte) waarin ze werken. Vraag eens aan de gemiddelde bandarbeider hoe hij aankijkt op zijn 'werkzekerheid'. Of beter, bekijk de cijfers.Gothrek zei:Beiden hardwerkende mensen. MAAR ze hebben nooit onzekerheid gekend, hebben altijd een vast loon gehad, en zullen een mooi pensioen krijgen. Dat heeft die zelfstandige allemaal niet. Zelfstandige zijn is ambitie hebben om zelf iets op te bouwen, en risicos nemen. Iets was je als gewone werknemer nooit zult moeten doen.
Oh my bad, want in een ideale staat komen dergelijke situaties niet voor, want daarin is iedereen zelfstandige en zijn er geen kleuterleidsters, opvoeders, bandarbeiders... Wat natuurlijk niet mogelijk is, wat ervoor zorgt dat je argument volledig ontkracht wordt. En ik hoop dat je met 'dat allemaal' ook niet spreekt over de reuma, infecties en rugklachten, want dat zou waarschijnlijk betekenen dat je een televangelist bent die gelooft dat medische condities 'straffen van God' zijn. Je kunt het mijn pa natuurlijk verwijten dat hij te idealistisch voor deze wereld is, en dat 'ieder voor zich' de correcte levensfilosofie van de wereldbevolking moet zijn, maar met zo'n verwijten kunnen we wel leven.kisthechef zei:En dit alles dankzij...
eigen keuzes!
kisthechef zei:En dit alles dankzij...
eigen keuzes!
Wie beweert er dat ze slechte keuzes hebben gemaakt?Anarchist12911 zei:lol...
Welke slechte keuzes hebben ze dan gemaakt.
Anarchist12911 zei:Je mag al van veel geluk spreken als je een gezin tegenkomt waarbij beide partners dergelijk "hoge studies" gevolgd hebben om te qualificeren voor die beroepen.
De man heeft zou vandaag de dag al op zijn minst een bachelor moeten hebben om de functie uit te oefenen die hij uitoefent, evenals de vrouw voor haar functie als kleuterleidster.
Heeft de man de verkeerde keuze gedaan door te studeren voor een functie in de zorgsector? Heeft de vrouw de verkeerde keuze gemaakt door te studeren voor pedagogie etc?
Jullie doen precies alsof jullie toekomst er rooskleuriger gaat uitzien dan bovenstaand voorbeeld. In de realiteit zijn die kansen echter miniscuul.
In de realiteit zou die vent trouwens binnenkort ontslagen worden want 50plussers in dienst houden is veel te kostelijk vergeleken met een nieuwe 20jarige aan te nemen.
Anarchist12911 zei:Ik zou wel eens willen zien waar binnen ~35 jaar jullie meningen zich nog bevinden, waarschijnlijk zal de helft van jullie recentelijk ontslagen zijn geweest en een "50jarige" werkzoekende zijn (tot je met pensioen kan).
Gothrek zei:Een normaal gezin heeft toch makkelijk een netto-inkomen van rond de 3000€ (beide partners samen), dat lijkt mij toch voldoende om gelukkig te zijn en in alle luxe te bezitten die je niet nodig hebt.
hij kiest daar zelf voor. hij kan even goed zijn uren uitdoen en zich nergens anders iets van aantrekken, zijn loon zal hetzelfde blijven. alles wat erbij komt vindt hij blijkbaar leuk ofwel kan hij geen nee zeggen.Tr1ploid zei:Situatie man en vrouw:
Man werkt in vierde sector als opvoeder voor zwaar mentaal gehandicapten in een privécentrum. Doet zijn job goed, schopt het gemakkelijk tot leefgroepsverantwoordelijke door zich wat bij te scholen. Hij wordt natuurlijk niet beter betaald naargelang de kwaliteit van zijn prestaties, omdat er geen uitgebreide rapporten opstellen die de vooruitgang boeken van de patiënten (het gaat om redelijk hopeloze gevallen waarvan slechts een klein deel het iq heeft om te spreken). De enige manier om 'carriëre' te maken is om te solliciteren voor een hogere functie in het bedrijf. Dat kan natuurlijk niet, want hij is toevallig vakbondsvertegenwoordiger van het bedrijf. (theoretisch gezien kan het natuurlijk wel, maar laten we even realistisch zijn). Nu is hij 50 jaar en werkt al 28 jaar in het bedrijf. Naast zijn onregelmatige uren op het werk (er moet natuurlijk 24 op 24 begeleiding voor de patiënten zijn) is hij verantwoordelijk voor het regelen van rapporten en de verdeling van de werkuren voor iedereen in de leefgroep. Daarnaast regelt hij nog de vakbondszaken voor honderden mensen in het gehele bedrijf) Als hij vrijaf heeft doet hij klussen in en rond het huis, want geld voor klusjesmannen in het zwart is er niet, en heeft dus 0,0 vrije tijd behalve de 5 uur slaap die hij gemiddeld heeft per nacht.
ziekenkas.De vrouw is 54 jaar, is al sinds haar 19de kleuterleidster. Ze sukkelt sinds haar 40ste met ernstige rugklachten. (tweewekelijkse afspraak met specialist in gent , kinesist 2 tot 3 maal per week) Daarnaast nog andere aandoeningen, baarmoeder en eierstokken al verwijderd wegens ontstoken, en nu reumatoïde artritis waardoor quasi alle gewrichten in haar lichaam ontstoken zijn (nog meer pillen en speciale behandeling in UZ Gent). Nu doet ze haar job als kleuterleidster wel erg goed, nog nooit een negatieve opmerking gekregen behalve eens in de jaren 80 toen een bejaarde overbuur vond dat de kleuterleidsters te 'onzedig' waren gekleed.
moet ik de situatie van mijn vader als zelfstandige eens uitleggen? vergeleken met hem zijn u ouders echt geen hardwerkende mensen.Alletwee zitten maw volledig vast aan hun huidige job, zien alletwee minstens even erg af als de zelfstandige, CEO, of weet-ik-veel-welke manager van welk bedrijf, en verdienen slechts een fractie van het geld.
Dat is het verhaal van de ECHTE hardwerkende mens, en ik vind dat als ze een indruk van 'jaloezie en afgunst' vertonen zoals jij zegt, die meer dan terecht is. Ik weet dat het een persoonlijk verhaal is en dus van weinig waarde als argument op de grote schaal, maar als je zo spreekt van die 'afgunst' wou ik toch even de situatie van mijn ouders voorleggen als tegenargument.