Ik merk dat er hier veel discussie is rond de term overbevolking en hoe we het moeten definiëren. In een van mijn vorige post heb ik de vraag gesteld wat iedereen zou doen moest je op een eiland wonen dat per dag voor 100 mensen natuurlijke bronstoffen aanmaakt. Voor mij is dat niet meer dan logisch dat je dan probeert je aantal op dat eiland om en bij de 100 te houden. Ga je naar 200 dan moet iedereen het met de helft doen. Eigenlijk lost het probleem zich natuurlijk op want mensen zouden beginnen uitsterven omdat een mens niet kan leven op 1000 kcal en 1 liter water. Dat lukt een tijdje, maar op den duur heb je gewoon geen reserves meer, je bent super vatbaar voor ziektes en vraag zo een mens niet om nog veel te bewegen.
Ik denk dan ook dat het niet meer dan normaal is dat je als gemeenschap op dit eiland samen naar die 100 probeert te streven? Hier zal ik al mensen verliezen want dan moet je inderdaad beperkingen opleggen en "It's my body and I do what I want with it". Als morgen iemand al zijn vuil in jouw tuin komt storten dan roepen we moord en brand, maar iemand dat 4 kinderen maakt en er in principe maar 2 zou mogen maken om uw eiland gezond te houden dat is dan een vrij recht waar we niet mogen aankomen. Terwijl die 2 extra kinderen voor veel meer problemen gaan zorgen. Meer afval, minder water en eten voor de gemeenschap enz...
Ik wil alleen maar aantonen dat we dit samen moeten aanpakken en zolang we onze individuele wensen op de voorgrond blijven schuiven gaan er andere mensen de rekening voor meebetalen, voor iets waar ze niet voor kiezen en dat is imo zeer oneerlijk. Volgens mij is het niet meer dan logisch dat dat gezin met 4 kinderen de water en voedselvoorraad krijgt voor 2 kinderen zodat zij betalen voor hun "domme" acties en niet de gemeenschap zoals nu eigenlijk gebeurd. Egoïsme wordt momenteel teveel beloond.
In principe zouden we in een wereld kunnen leven waar iedereen genoeg drinkbaar water heeft, waar de zeeën en bossen natuurlijk voor voedsel zorgen en waar we adhv technologie eigenlijk nog amper moeten werken. Deze wereld ligt binnen ons bereik, maar grotendeels is dit niet haalbaar omdat we gewoon met veel te veel zijn. Er zijn nu al landen die nog amper drinkbaar water hebben, we hebben een heel continent waar grote hongersnood heerst. De een pakt alles en de ander krijgt niks.
Ik wil gerust een stuk inboeten zodat een ander een beter leven heeft. Ik zou het liefst van al hebben dat iedereen op het einde van de dag evenveel heeft, maar dan moeten we wel gaan inzien dat onze Aarde eigenlijk een eiland is dat beperkt is in grondstoffen en dat we dus ook een beperkt aantal mensen mogen hebben.
Er zijn studies die spreken van 1 miljard mensen dat de sweet spot zou zijn, maar daar durf ik mij ook niet over uitspreken. Mijn aanvoelen zegt toch wel dat we momenteel met veel te veel zijn. En alle grote problemen die boven ons hoofd hangen zouden opgelost zijn mochten er enkele miljard minder zijn, of er moest plots een technologische vooruitgang komen die deze oplossen. Maar het verleden heeft ons geleerd dat technologie nog nooit iets direct heeft opgelost. Er zijn geen quick fixes, maar ik ben vrij zeker dat nog meer volk op de aarde onze zaak zeker niet gaat helpen.
. Of je moest effectief Mars kunnen koloniseren en daar de helft zetten.