Er zijn eigenlijk twee hulpbronnen die echt nodig zijn, en die zijn grond (uitputbaar) en energie (onuitputbaar). Met energie kan je alles maken: zoet water uit zout en het weer zuiveren (peak water is onwaar), vervuiling via pyrolyse vernietigen, CO2 capteren en omzetten in vaste stof etc. Energie is onuitputtelijk, als we nog maar 10% van de hernieuwbare energie die op de wereld beschikbaar is gebruiken hebben we al meerdere keren de energie die nu beschikbaar is.
Grond is uitputbaar, maar wordt ongelooflijk inefficiënt gebruikt. Zelfs in Westerse landen is er nog een productiestijging van minstens 50% mogelijk, in minder ontwikkelde landen is dit minstens 400%.
Voor beide zaken moeten we taboes overboord gooien. Taboes over betaalbaarheid van energie op korte termijn, taboes over genetische manipulatie van gewassen, maar ook taboes over hoe we nu leven en wonen. Is dat eenvoudig of haalbaar? Nee, want hier leven we in een democratie met politici die stemmen moeten halen. Daarom wordt vaak het gemakkelijkheidsargument van bevolkingsbeperking aangehaald. Het is niet onze schuld, het is 'de hunne' (je weet wel, die met veel kinderen). Of worden beslissingen die al lang genomen moesten zijn nu op 2040 gesteld.
Dus idd, er zijn geen simpele ingrepen om de wereld te 'redden'. Maar wie dat dacht is naïef. Alsof wereldwijd geboortebeperking forceren wel simpel zou zijn? Dan heb ik liever dat al de middelen voor een positieve oplossing worden besteed, nl. onuitputtelijke energie en superieure landbouwopbrengsten. Geboortebeperking is positief uit een socio-economisch standpunt, maar qua maatregel tegen overbevolking (in de correcte zin van het woord, verhouding aantal mensen tegenover draagkracht van de planeet) is het nonsens.