DJ BUZZE retro
Legacy Member
Persbericht 'Vlaamse groeten uit Overijse'
We hebben het weer gehad: dolgedraaide media, opgehitst door de plaatselijke Union des Francophones, een Vlaamse minister die een Vlaams gemeentebestuur schoffeert, beledigende en hatelijke mails en telefoons aan het adres van burgemeester en schepenen. Gisteren in Overijse, morgen in een andere Vlaams-Brabantse gemeente.
En dat allemaal om een aankondiging in het gemeentelijk informatieblad over een centraal meldpunt voor taalklachten. Omdat het gemeentebestuur aan sommige immobiliënkantoren en aan sommige uitgevers vriendelijk vraagt om het Nederlands te willen gebruiken bij aankondigingen of publiciteit met een publiek karakter in een Vlaamse gemeente. Omdat het gemeentebestuur niet meer doet dan deze personen of bedrijven er op wijzen dat Overijse tot het Vlaams Gewest behoort en geen deel uitmaakt van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Omdat het gemeentebestuur ervan overtuigd is dat pacificatie het best gediend is door respect voor de cultuur van de streek waar men zich komt vestigen.
Daar knelt het schoentje. De Franstalige politici zijn dringend aan een gewetensonderzoek toe. Er gaat geen verkiezing of poging tot staatshervorming voorbij of de uitbreiding van Brussel staat op het menu. Vele inwoners van Vlaams-Brabant zijn die arrogante territoriale aanspraken hartsgrondig beu. Ze zijn het beu om altijd in de hoek gedrongen te worden van het extremisme wanneer er een minimum van hoffelijkheid wordt gevraagd. Daarom is de splitsing van het kiesarrondissement B-H-V zo’n belangrijk dossier geworden.
De Franstalige politici en media moeten zich ook eens afvragen waarom er nooit een haan kraait over de taalpolitiek van de Canadese Franstalige provincie Quebec. Integendeel, het Charte de la langue française kan rekenen op veel Franstalige sympathie, terwijl onze Belgische taalwetten minder ver doordringen in het publieke leven en de toepassing ervan steeds weer op verontwaardiging stuit aan Franstalige zijde.
Ons gemeentebestuur spant zich in om het leven voor Vlamingen en anderstaligen zo aangenaam mogelijk te maken: we richten taallessen in voor anderstaligen, we steunen initiatieven om de contacten tussen anderstaligen en nederlandstaligen te bevorderen, we streven goed nabuurschap na met onze Waals-Brabantse buurgemeenten, we menen het goed met iedereen die in onze gemeente woont of komt wonen. Maar we vragen wat respect voor onze taal en onze cultuur.
Is dat dan echt teveel gevraagd? Volgens de Franstalige media en politici blijkbaar wel.
Maar in Vlaams-Brabant kunnen we tegen een stootje. En we verwachten van onze Vlaamse politici hetzelfde.
(www.overijse.be)
--> Wat is jullie mening hierover? Is dit onnozel pestgedrag van de Vlamingen zoals de Franstaligen dat graag beweren, of heeft het bestuur van Overijse gelijk en moeten ze de Franstaligen nu eens duidelijk maken dat ze zich moeten schikken naar de "deelstaat" waar ze verblijven?
Ik vind dat het gemeentebestuur groot gelijk heeft. Het is immers altijd hetzelfde met die Franstalige Belgen. In Vlaanderen overal Frans gaan eisen, maar oeh, je zou maar eens zo'n grote mond moeten opzetten in Wallonië met Nederlands. De taalgrens is in 1962 DEFINITIEF vastgelegd, maar Franstaligen houden zich nooit aan zulke afspraken. Van de "her"-aanhechting van Voeren (Fourons) bij Luik tot de uitbreiding van Brussel (lees: de uitbreiding van de francofonie) , ALLEMAAL ten en op kosten van de Vlaamse burger.
Van mij mogen ze nog veel verder gaan dan dit, en boetes uitschrijven voor mensen die zich blijven verzetten tegen het Nederlandstalig karakter. In Quebec in Canada (in Canada is Frans de onderdrukte taal ten op zichte van het Engels) beboet de overheid mensen die in Quebec het straatbeeld niet Franstalig houden. En dan krijsen de Franstaligen hier hoe racistisch wij zijn, terwijl het hier bij vriendelijke verzoekjes blijf, komaan he. Da's niet te verbazen, want je moet maar met zo'n term gooien en je krijgt makkelijker gelijk...
trouwens, als we hen de vrije hand geven. Is binnen 50 jaar Mechelen ook al 70% Franstalig. Wederzijds respect in dit land = 0. En ja, dat ligt vooral aan de Walen/Franstaligen.
We hebben het weer gehad: dolgedraaide media, opgehitst door de plaatselijke Union des Francophones, een Vlaamse minister die een Vlaams gemeentebestuur schoffeert, beledigende en hatelijke mails en telefoons aan het adres van burgemeester en schepenen. Gisteren in Overijse, morgen in een andere Vlaams-Brabantse gemeente.
En dat allemaal om een aankondiging in het gemeentelijk informatieblad over een centraal meldpunt voor taalklachten. Omdat het gemeentebestuur aan sommige immobiliënkantoren en aan sommige uitgevers vriendelijk vraagt om het Nederlands te willen gebruiken bij aankondigingen of publiciteit met een publiek karakter in een Vlaamse gemeente. Omdat het gemeentebestuur niet meer doet dan deze personen of bedrijven er op wijzen dat Overijse tot het Vlaams Gewest behoort en geen deel uitmaakt van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Omdat het gemeentebestuur ervan overtuigd is dat pacificatie het best gediend is door respect voor de cultuur van de streek waar men zich komt vestigen.
Daar knelt het schoentje. De Franstalige politici zijn dringend aan een gewetensonderzoek toe. Er gaat geen verkiezing of poging tot staatshervorming voorbij of de uitbreiding van Brussel staat op het menu. Vele inwoners van Vlaams-Brabant zijn die arrogante territoriale aanspraken hartsgrondig beu. Ze zijn het beu om altijd in de hoek gedrongen te worden van het extremisme wanneer er een minimum van hoffelijkheid wordt gevraagd. Daarom is de splitsing van het kiesarrondissement B-H-V zo’n belangrijk dossier geworden.
De Franstalige politici en media moeten zich ook eens afvragen waarom er nooit een haan kraait over de taalpolitiek van de Canadese Franstalige provincie Quebec. Integendeel, het Charte de la langue française kan rekenen op veel Franstalige sympathie, terwijl onze Belgische taalwetten minder ver doordringen in het publieke leven en de toepassing ervan steeds weer op verontwaardiging stuit aan Franstalige zijde.
Ons gemeentebestuur spant zich in om het leven voor Vlamingen en anderstaligen zo aangenaam mogelijk te maken: we richten taallessen in voor anderstaligen, we steunen initiatieven om de contacten tussen anderstaligen en nederlandstaligen te bevorderen, we streven goed nabuurschap na met onze Waals-Brabantse buurgemeenten, we menen het goed met iedereen die in onze gemeente woont of komt wonen. Maar we vragen wat respect voor onze taal en onze cultuur.
Is dat dan echt teveel gevraagd? Volgens de Franstalige media en politici blijkbaar wel.
Maar in Vlaams-Brabant kunnen we tegen een stootje. En we verwachten van onze Vlaamse politici hetzelfde.
(www.overijse.be)
--> Wat is jullie mening hierover? Is dit onnozel pestgedrag van de Vlamingen zoals de Franstaligen dat graag beweren, of heeft het bestuur van Overijse gelijk en moeten ze de Franstaligen nu eens duidelijk maken dat ze zich moeten schikken naar de "deelstaat" waar ze verblijven?
Ik vind dat het gemeentebestuur groot gelijk heeft. Het is immers altijd hetzelfde met die Franstalige Belgen. In Vlaanderen overal Frans gaan eisen, maar oeh, je zou maar eens zo'n grote mond moeten opzetten in Wallonië met Nederlands. De taalgrens is in 1962 DEFINITIEF vastgelegd, maar Franstaligen houden zich nooit aan zulke afspraken. Van de "her"-aanhechting van Voeren (Fourons) bij Luik tot de uitbreiding van Brussel (lees: de uitbreiding van de francofonie) , ALLEMAAL ten en op kosten van de Vlaamse burger.
Van mij mogen ze nog veel verder gaan dan dit, en boetes uitschrijven voor mensen die zich blijven verzetten tegen het Nederlandstalig karakter. In Quebec in Canada (in Canada is Frans de onderdrukte taal ten op zichte van het Engels) beboet de overheid mensen die in Quebec het straatbeeld niet Franstalig houden. En dan krijsen de Franstaligen hier hoe racistisch wij zijn, terwijl het hier bij vriendelijke verzoekjes blijf, komaan he. Da's niet te verbazen, want je moet maar met zo'n term gooien en je krijgt makkelijker gelijk...
trouwens, als we hen de vrije hand geven. Is binnen 50 jaar Mechelen ook al 70% Franstalig. Wederzijds respect in dit land = 0. En ja, dat ligt vooral aan de Walen/Franstaligen.
