Archief - Onrust in Turkije
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Ketelbuik
Legacy Member
themummy123 zei:Lol in mijn vrienden en familiekring sta ik gekend als anti erdogan9lives weet alles beter
De naieve 9lives jeugd snapt niks van de chaos van de jaren 90 in Turkije. De mensen hebben zo HARD afgezien dat ze een sterke en stabiele regering steunen no matter what. Dat is de conclusie die ik maak. De mensen zijn de hypocrisie van de EU beu. Deze regering staat zo sterk in zijn schoenen dat ze af en toe de middelvinger opsteken naar de EU. Hoe fout het ook is, het volk wilt dit. Er is geen pro westen sfeer meer zoals vroeger. En terecht ook gezien hun hypocrisie, steun aan terroristen, behandeling israel, sabotage lidmaatschap Eu, te late reacties tegen de coup,...Hou een referendum en het volk zal tegen de lidmaatschap stemmen. En het volk is veel slimmer dan vroeger want tijdens de coup van jaren 80 ging iedereen binnen, de gordijen dicht en bang afwachten. Nu bupaalt het volk zelf welke toekomst ze inslaan.
Ik ben tegen de Akp maar heb begrip voor mensen die er op stemmen. Bij de vorige verkiezingen zij een hoge piet binnen de Akp dat de mensen al vloekend op hen hebben gestemd wegens gebrek aan alternatief.
Misschien is het nieuws voor u maar Turkije en Israël zijn al een heel jaar bezig om hun relaties te versterken. De twee landen doen zelfs vriendschappelijk tegen elkaar.
Turkije liet trouwens jarenlang hun grenzen open waardoor jihadi's de Turkse grens konden oversteken en hanteert andere manieren om IS te bevoordelen in noord-Syrië. Of dat telt zeker niet als steun aan terroristen?
themummy123
Legacy Member
Ik verdedig toch niemand? Ik beschrijf de situatie. De vraag is: waarom ben jij een gulen liefhebber?bassie82 zei:
Ik denk dat in heel het bestaan van Turkije nu de eerste keer is dat de seculieren en conservatieven over 1 ding het eens: dat de fethullah gulen beweging hier achter zit. De anti erdogan kranten weten zelfs wie ze zijn en waar ze zitten.Als zelfs nu Erdogan dat ook inziet, is dat enkel positief.
Legatus
Legacy Member
zengi zei:
Tuurlijk, zoals dit?
https://www.youtube.com/watch?v=tX9eDTNfQHY
Een heel kleine minderheid van wetenschappers in creationisme gelooft en 99 percent van moslims gebrainwashed wordt om in waanvoorstellingen te geloven zoals creationisme?
k995
Legacy Member
Conradus zei:
Idd, onderhandelingen stoppen (zouden ze zelfs zonder dat ook moeten doen, EU is nog steeds een verzameling van democratische landen, iets wat turkije niet meer is.) en ook dat recente akkoord voor vluchtelingen opzeggen en alle vluchtelingen die via turkije gekomen zijn naar daar terugsturen & dit direct doen in de toekomst, handelsverdragen opzeggen, geldelijk steun opzeggen,...
Turkije mag kiezen welke koers het vaart europa ook, laat ze maar eens proberen hetzelfde te krijgen bij de chinezen of iran.
. Beschaafde mensen noemen dat "gefolterd". themummy123
Legacy Member
In het Westen is het nog altijd taboe te suggereren dat toenmalig president George W. Bush zelf achter de aanslagen van 11 september 2001 zat. Dat is maar goed ook. Maar dat president Recep Tayyip Erdogan de couppoging van 15 juli zelf zou hebben geënsceneerd, is in het Westen nu al een mainstream suggestie.
Erdogan zat politiek nochtans stevig in het zadel. Waarom dan deze noodgreep? Hoe zou hij de ‘acteurs’ gemotiveerd hebben om voor een nepstaatsgreep hun leven te riskeren? Want dat hoorde erbij: ofwel werden de bevelvoerende officieren door rechtgeaarde veiligheidsmensen gedood, ofwel gingen ze met het label ‘verrader’ de gevangenis in – aangenomen dat Erdogans recente uitspraken over de herinvoering van de doodstraf niet serieus zijn.
Of als de president ervoor koos de betrokken officieren met rust te laten en onschuldigen op te sluiten, hoe dacht hij dan een totale legeropstand te vermijden? Voor de Turken die geloven dat de couppoging echt was, komt deze discussie aan als een nieuwe zware schok, die de kloof met het Westen alleen maar groter maakt.
Fethullah Gülen
De VS en Europa maken zich nu vooral zorgen over de zuiveringsoperaties, die duizenden militairen, magistraten en ambtenaren treffen. Deze bezorgdheid is terecht, hoewel je enkel kunt oordelen als je de omvang van de dreiging kent. Erdogan schrijft de putsch toe aan de beweging van Fethullah Gülen, een Turkse islamitische prediker die in de VS verblijft. Gülen zelf ontkent. Ook hij oppert de these van het opgezet spel. Hoewel ze ooit medestanders waren, vechten ze sinds 2012 een bittere politieke oorlog uit.
Sinds 2014 waren al duizenden gülenisten weggezuiverd uit politie en justitie. Volgens Turkse regerings- en oppositiegezinde kranten zou binnenkort het leger grondig aan de beurt komen. Dit kan de wanhopige actie van (onder meer) Gülen-gezinde officieren getriggerd hebben. Dit is uiteraard ook maar een hypothese.
Maar sinds de breuk met Erdogan nemen de westerse politiek en media het militant voor de Gülen-beweging op, waardoor deze hypothese in feite nu al van tafel wordt geveegd. Ze nemen Gülens discours over dat de breuk helemaal te wijten is aan Erdogans autoritarisme.
Nieuwe identiteit
De beschuldiging dat het Gülen-netwerk overal in de Turkse staat infiltreert om zelf de macht te grijpen, is echter helemaal geen uitvinding van Erdogan. Ook de Turkse oppositiepartijen delen die mening. Gülen had dit in een gelekte preek immers zelf aangekondigd. Tal van westerse kwaliteitsmedia en experts brachten de gülenistische magistraten in verband met massale vervolging van andersdenkenden op basis van vervalst bewijsmateriaal.
Dat gebeurde in de periode 2007-2013 wegens ‘poging tot staatsgreep’ (de zaken Ergenekon en Balyöz) en ‘banden met de terreurorganisatie PKK’ (de zaak KCK). Honderden secularistische legerofficieren en Koerdische activisten verdwenen achter de tralies. Daar waren ook tientallen journalisten bij, zodat Turkije het land werd met de meeste journalisten in de gevangenis. De intussen verboden gülenistische krant Zaman steunde deze processen door dik en dun, en had vaak primeurs.
Erdogan zelf was hoogstwaarschijnlijk medeplichtig, hoewel hij gaandeweg kritischer werd. In februari 2012 probeerden de procureurs in de KCK-zaak zelfs de top van de Turkse inlichtingendienst MIT te arresteren. De MIT-functionarissen voerden vredesgesprekken met de PKK, maar waren zogezegd ‘te close geworden met de PKK’. Je kon er ook een poging in zien om de democratisch verkozen Erdogan onderuit te halen. Erdogan beschuldigt de gülenisten tevens van massale afluisterpraktijken, waarbij de tapes mogelijk met buitenlandse diensten worden gedeeld.
De vijand van mijn vijand is mijn vriend
Sinds Gülen zich openlijk tegen Erdogan heeft gekeerd, blijken de westerse media en politici de verhalen over grootschalig politiek banditisme vergeten te zijn. Over al die gevangen journalisten krijgen de gülenisten geen vragen meer. Dat wordt gemakshalve in de schoenen van Erdogan geschoven. Sterker, dezelfde procureurs zijn nu voor het Westen helden, omdat ze Erdogan eind 2013 wegens corruptie in de bak wilden draaien. Deze keer wordt aan hun bewijsmateriaal niet getwijfeld. De sluiting van de krant Zaman wordt gereduceerd tot een schending van de persvrijheid.
Voor de Amerikaanse en Europese regeringen en media moeten het Gülen-netwerk en zijn media-imperium hun gang kunnen blijven gaan. Dit is maar een van de vele voorbeelden van hoe westerse machtscentra een ordinaire partij in de Turkse politieke strijd zijn geworden. Een ander is de manier waarop het PKK-geweld door westerse elites legitiem bevonden wordt.
Telkens worden westerse obsessies en vooroordelen aan dat complexe land opgedrongen, wat daar diepe wonden slaat. Zo gaat niet alleen de relatie tussen Turkije en het Westen kapot, maar groeit het draagvlak voor een meer autoritaire Erdogan. Minstens de helft van de Turken ziet in hem de garantie dat Turkije – in tegenstelling tot naburige landen als Egypte, Irak, Syrië, Oekraïne, Griekenland en Georgië – niet opnieuw een speelbal van buitenlandse machten wordt.
Dries Lesage is politicoloog en Turkije-watcher aan de UGent
Bron :de standaard
Erdogan zat politiek nochtans stevig in het zadel. Waarom dan deze noodgreep? Hoe zou hij de ‘acteurs’ gemotiveerd hebben om voor een nepstaatsgreep hun leven te riskeren? Want dat hoorde erbij: ofwel werden de bevelvoerende officieren door rechtgeaarde veiligheidsmensen gedood, ofwel gingen ze met het label ‘verrader’ de gevangenis in – aangenomen dat Erdogans recente uitspraken over de herinvoering van de doodstraf niet serieus zijn.
Of als de president ervoor koos de betrokken officieren met rust te laten en onschuldigen op te sluiten, hoe dacht hij dan een totale legeropstand te vermijden? Voor de Turken die geloven dat de couppoging echt was, komt deze discussie aan als een nieuwe zware schok, die de kloof met het Westen alleen maar groter maakt.
Fethullah Gülen
De VS en Europa maken zich nu vooral zorgen over de zuiveringsoperaties, die duizenden militairen, magistraten en ambtenaren treffen. Deze bezorgdheid is terecht, hoewel je enkel kunt oordelen als je de omvang van de dreiging kent. Erdogan schrijft de putsch toe aan de beweging van Fethullah Gülen, een Turkse islamitische prediker die in de VS verblijft. Gülen zelf ontkent. Ook hij oppert de these van het opgezet spel. Hoewel ze ooit medestanders waren, vechten ze sinds 2012 een bittere politieke oorlog uit.
Sinds 2014 waren al duizenden gülenisten weggezuiverd uit politie en justitie. Volgens Turkse regerings- en oppositiegezinde kranten zou binnenkort het leger grondig aan de beurt komen. Dit kan de wanhopige actie van (onder meer) Gülen-gezinde officieren getriggerd hebben. Dit is uiteraard ook maar een hypothese.
Maar sinds de breuk met Erdogan nemen de westerse politiek en media het militant voor de Gülen-beweging op, waardoor deze hypothese in feite nu al van tafel wordt geveegd. Ze nemen Gülens discours over dat de breuk helemaal te wijten is aan Erdogans autoritarisme.
Nieuwe identiteit
De beschuldiging dat het Gülen-netwerk overal in de Turkse staat infiltreert om zelf de macht te grijpen, is echter helemaal geen uitvinding van Erdogan. Ook de Turkse oppositiepartijen delen die mening. Gülen had dit in een gelekte preek immers zelf aangekondigd. Tal van westerse kwaliteitsmedia en experts brachten de gülenistische magistraten in verband met massale vervolging van andersdenkenden op basis van vervalst bewijsmateriaal.
Dat gebeurde in de periode 2007-2013 wegens ‘poging tot staatsgreep’ (de zaken Ergenekon en Balyöz) en ‘banden met de terreurorganisatie PKK’ (de zaak KCK). Honderden secularistische legerofficieren en Koerdische activisten verdwenen achter de tralies. Daar waren ook tientallen journalisten bij, zodat Turkije het land werd met de meeste journalisten in de gevangenis. De intussen verboden gülenistische krant Zaman steunde deze processen door dik en dun, en had vaak primeurs.
Erdogan zelf was hoogstwaarschijnlijk medeplichtig, hoewel hij gaandeweg kritischer werd. In februari 2012 probeerden de procureurs in de KCK-zaak zelfs de top van de Turkse inlichtingendienst MIT te arresteren. De MIT-functionarissen voerden vredesgesprekken met de PKK, maar waren zogezegd ‘te close geworden met de PKK’. Je kon er ook een poging in zien om de democratisch verkozen Erdogan onderuit te halen. Erdogan beschuldigt de gülenisten tevens van massale afluisterpraktijken, waarbij de tapes mogelijk met buitenlandse diensten worden gedeeld.
De vijand van mijn vijand is mijn vriend
Sinds Gülen zich openlijk tegen Erdogan heeft gekeerd, blijken de westerse media en politici de verhalen over grootschalig politiek banditisme vergeten te zijn. Over al die gevangen journalisten krijgen de gülenisten geen vragen meer. Dat wordt gemakshalve in de schoenen van Erdogan geschoven. Sterker, dezelfde procureurs zijn nu voor het Westen helden, omdat ze Erdogan eind 2013 wegens corruptie in de bak wilden draaien. Deze keer wordt aan hun bewijsmateriaal niet getwijfeld. De sluiting van de krant Zaman wordt gereduceerd tot een schending van de persvrijheid.
Voor de Amerikaanse en Europese regeringen en media moeten het Gülen-netwerk en zijn media-imperium hun gang kunnen blijven gaan. Dit is maar een van de vele voorbeelden van hoe westerse machtscentra een ordinaire partij in de Turkse politieke strijd zijn geworden. Een ander is de manier waarop het PKK-geweld door westerse elites legitiem bevonden wordt.
Telkens worden westerse obsessies en vooroordelen aan dat complexe land opgedrongen, wat daar diepe wonden slaat. Zo gaat niet alleen de relatie tussen Turkije en het Westen kapot, maar groeit het draagvlak voor een meer autoritaire Erdogan. Minstens de helft van de Turken ziet in hem de garantie dat Turkije – in tegenstelling tot naburige landen als Egypte, Irak, Syrië, Oekraïne, Griekenland en Georgië – niet opnieuw een speelbal van buitenlandse machten wordt.
Dries Lesage is politicoloog en Turkije-watcher aan de UGent
Bron :de standaard
denkimi
Legacy Member
themummy123 zei:
als dat voor u anti-erodgan media is, dan zou ik wel eens willen weten wat pro-erdogan is in uw ogen.
ik vind het schrikwekkend hoe men in staat is om mensen zo te programmeren dat ze zelfs de meest overduidelijke dingen beginnen te ontkennen. en dat terwijl ze duizenden kilometers verder wonen.
Destel
Legacy Member
Media met kritische redacties worden aangepakt: redacties worden ontslaan, pro-Erdogan redacties komen in de plaats en doen de volgende verder alsof er niets gebeurd is, maar dan vol lof over Erdogan.
In oktober vorig jaar werden de meeste kritische kranten al aangepakt (Turkse politie doet inval bij kritische media | NOS en Door Erdoğan-regime overgenomen kritische media omgevormd tot pro-Erdoğan | Zaman Vandaag - Nieuws en opinie over Turkije, Midden-Oosten, islam, nieuwe Nederlanders).
Kers op de taart was natuurlijk de overname van Zaman begin dit jaar. Zaman verandert opeens naar een pro-Erdogan krant in Turkije, alsof er niets gebeurd is, terwijl de buitenlandse edities (met buitenlandse redacties waar Erdogan niet aankan) kritisch blijven berichten, tot grote onvrede van Erdogan. Buitenlandse Zaman bericht over de "overname" van de Turkse Zaman & Grootste krant Turkije onder staatstoezicht gesteld | NOS
Dat hij zich ergert aan buitenlandse kritische redacties, is al langer duidelijk. Turkse ambassadeurs in het buitenland houden zich bezig met het opzoeken van kritische uitspraken, buitenlandse ambassadeurs in Turkije worden ontboden voor uitleg en excuses tegenover Erdogan wanneer er in hun land een kritische uitspraak gebeurd of een onnozelaar een spotliedje schrijft (Diplomaat op matje na het liedje âErdowie Erdowo Erdoganâ - NRC).
En buitenlandse redacties in Turkije worden ook aangepakt (http://www.hln.be/hln/nl/960/Buiten...ste-weer-vrij-maar-mag-Turkije-niet-uit.dhtml).
In oktober vorig jaar werden de meeste kritische kranten al aangepakt (Turkse politie doet inval bij kritische media | NOS en Door Erdoğan-regime overgenomen kritische media omgevormd tot pro-Erdoğan | Zaman Vandaag - Nieuws en opinie over Turkije, Midden-Oosten, islam, nieuwe Nederlanders).
Kers op de taart was natuurlijk de overname van Zaman begin dit jaar. Zaman verandert opeens naar een pro-Erdogan krant in Turkije, alsof er niets gebeurd is, terwijl de buitenlandse edities (met buitenlandse redacties waar Erdogan niet aankan) kritisch blijven berichten, tot grote onvrede van Erdogan. Buitenlandse Zaman bericht over de "overname" van de Turkse Zaman & Grootste krant Turkije onder staatstoezicht gesteld | NOS
Dat hij zich ergert aan buitenlandse kritische redacties, is al langer duidelijk. Turkse ambassadeurs in het buitenland houden zich bezig met het opzoeken van kritische uitspraken, buitenlandse ambassadeurs in Turkije worden ontboden voor uitleg en excuses tegenover Erdogan wanneer er in hun land een kritische uitspraak gebeurd of een onnozelaar een spotliedje schrijft (Diplomaat op matje na het liedje âErdowie Erdowo Erdoganâ - NRC).
En buitenlandse redacties in Turkije worden ook aangepakt (http://www.hln.be/hln/nl/960/Buiten...ste-weer-vrij-maar-mag-Turkije-niet-uit.dhtml).
themummy123
Legacy Member
Er werd slechts 1 krant aangepakt, die van fethullah gulenDestel zei:
Het gaat hier steeds om hetzelfde: fethullah gulen beweging. Als je beweert dat de sekte een terroristische organisatie is(en het lijkt ook zo tot nu toe) dan is logisch dat je een tv station, banken en redacties van een terroristische organisatie aanpakt
De anti akp kranten die niks te maken hebben met fethullah gulen zijn nog steeds actief. CNN turk die niiet bepaald pro akp is, is via facetime in contact gekomen met erdogan tijdens de coup, daar heeft erdogan het volk op straat geroepen. De anti akp media en akp hebben toch iets gemeenschappelijks: ze zijn beide anti-coup
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.