Solid Q
Legacy Member
Ik kan die frustratie van u ergens wel begrijpen en het is inderdaad wel een feit dat er bepaalde bewegingen de geschiedenis trachten anders te interpreteren, met de nadruk op interpreteren. Het verkrachten of gewoonweg herschrijven van onze geschiedenis is denk ik miniem hier. Echter wel, merk je een verandering in de houding tot bepaalde geschiedenisfeiten. Radicalisering vereist antwoorden, waarom zijn wij Vlamingen anders dan Walen, en daarbij is geschiedenis een hulpmiddel. Als je een sterke culturele gemeenschap wil opbouwen, moet die basis ergens van komen en een gedeelde geschiedenis speelt daarin nu eenmaal een belangrijke rol, maar om dan te beweren dat men de geschiedenis verkracht?Bluto zei:
Maar eigenlijk is dat nog niet zo raar. De VS-politiek leeft bijvoorbeeld van juist die continue veranderende interpretatie van haar geschiedenis, met name wat de Founding Fathers juist bedoelden met hun grondwet.
Gelukkig zijn er nog genoeg mensen die de eis naar meer Vlaamse autonomie baseren op andere en sterkere argumenten. Ik behoor tot die groep. Ik verwijs liever naar sociale/politieke, economische en toekomstgerichte eigenschappen argumenten.
Een bloemlezing:
Sociaal:
Wij zijn geëvolueerd naar een staat met twee grote gemeenschappen, met haar eigen gebruiken en vooral met een zeer sterke verscheidenheid in publieke opinie.
Bijvoorbeeld, wij hebben onze eigen:
-politieke partijen, vakbonden, mutualiteiten, consumentenbonden, beroepsverenigingen en andere socio-politieke instellingen.
- Natuurpunten, Vogelbescherming Vl, BBL-afdelingen, ...
- media, nieuwszenders, entertainmentzenders, kranten, televisieprogramma's, bezigheden, culturele events,..
- jeugdbewegingen, sportclubs, hobbyclubs, ..
Dit alles zorgt ervoor dat we evolueren naar twee volwaardige gemeenschappen.
Economisch:
De Vlaamse en Waalse economieën zijn in vergelijking tot elkaar zeer verschillend. Niet alleen die verschillen eisen een grote staatshervorming, daarnaast toont onderzoek aan dat deze verschillen alleen maar verder zullen toenemen in de toekomst, wat de vraag naar meer autonomie alleen maar zal versterken.
Ik baseer dat standpunt op macro-economische theorieën die de gevolgen van verdere Europese (politieke) verdieping en de eenmaking van een Europese markt analyseren.
Concreet heeft Europese integratie en eenmaking van een EU markt geleid tot de volgende effecten:
- Toename in inkomensongelijkheid tussen regio’s
- Toenemende specialisatie van landen in specifieke industrietakken -> toenemende regionale verschillen en ongelijkheden
Deze effecten worden gestaafd door de Modern Growth Theory en New Economic Geography theory
De mogelijke oplossing. Een sterk Europees Regionaal beleid, maar daarbij even belangrijk, de mogelijkheid van die regio’s om hun eigen beleid te vormen, in functie van lokale problemen die dreigen in de toekomst zelfs versterkt te worden door verdere EU Integratie (ZieChapter 13
Location Effects, Economic Geography and Regional Policy ; Baldwin & Wyplosz – The Economics of European Integration)
Democratisch:
Ik geloof in het subsidiariteitprincipe, tevens een stroming die nagestreefd wordt door de EU (Art 5 EG-Verdrag: b. Toegepast op de Gemeenschap, houdt het subsidiariteitsbeginsel in dat de lidstaten die bevoegdheden houden die zij het meest efficiënt zelf kunnen uitoefenen en dat de Gemeenschap die bevoegdheden krijgt die de lidstaten zelf niet op bevredigende wijze kunnen uitoefenen. )
Voor mij is dit een vanzelfsprekendheid. Breng bestuur zo dicht mogelijk bij de burger, zolang dat de kosten < baten (scale economies, informatieasymmetrie, gedecentraliseerd vs centraliseerde policy, etc.) en voor mij is Vlaanderen daarvoor een gepast bestuursniveau gezien de gemeenschappelijke taal (kosten lager), met een herkenbaar economische evolutiepatroon, die echter verschillend is met die van Wallonië (vereist dus een andere vorm van beleid) en nu eenmaal sterk uitgewerkte politieke en administratieve structuren sinds de federalisering van België.
Toekomstgericht:
Vlaanderen zal andere uitdagingen tegemoet komen dan Wallonië (hogere mate van vergrijzing - bijhorende kosten ouderen maar ook op de arbeidsmarkt, dreiging van verlies van innovatieve kracht van VL-economie, etc.) Simpelweg, deze vereist een andere aanpak en een specifieker/lokaler uitgewerkt beleid. Het verplaatsen van belangrijke bevoegdheden naar het Vlaams bestuursniveau zal het maken van belangrijke beslissingen en de uitvoering daarvan gemakkelijker maken. Van dat laatste ben ik zeker van overtuigd. Door deze bevoegdheden te verplaatsen naar VL, creëren we ten minste twee grote voordelen. Alvast één breuklijn wordt geneutraliseerd (FR vs NL, waardoor we alvast één minder compromis moeten maken en enkel dus een compromis tussen ideologieën en niet meer tussen gemeenschappen), daarnaast kan de uitvoering van beleid efficiënter gebeuren omdat het niet meer vervloekt is door die continue communautaire spanning die je ziet in de hogere lagen van de administratie.
Ik kan hier blijven over palaveren, maar dit zijn alvast voor mij een paar van de belangrijke redenen waarom ik een grote staatshervorming en een sterk Vlaanderen wenselijk acht.
Het houdt gewoon nooit op.
