glashelder
Legacy Member
Welkom in het Member van de Week-topic (vroeger bekend als "het Vragenvuur"). In dit topic krijgt de community de kans om de Member van de Week diverse vragen te stellen, zowel Politiek&Actualiteit-gerelateerd als andere algemene vragen. Dit moet altijd respectvol gebeuren en de "ondervraagde" heeft het recht om niet te antwoorden. Ook respecteren we graag de privacy van anderen. Het kader waarin we vragen stellen:
Vorige Members van de week:
_________________________________________
Deze week is
Swindels aan het woord.
Wie ben je en wat zijn je interesses?
Hey, mijn naam is Steven en ben 26. Mijn interesses zijn nogal gevarieerd, van gamen tot in de vroege uurtjes en sci-fi films en series te bekijken tot een hele dag gaan shoppen voor kleren en Desperate Housewives bekijken met mijn beste vriendin. Qua sport ga ik graag fietsen en zwemmen, lopen dat begint ook maar da's in iets mindere mate. Hetgeen met het meest fascineert is het universum en de natuur hoe het allemaal functioneert en past in het groter geheel.
Eigenlijk ben ik nu een heel andere persoon als diegene die ik vroeger was. Mijn schooljaren heb ik doorgebracht in eenzaamheid op mijn kamer constant gamen en tv kijken, sociaal leven had ik niet en ik was heel introvert en in groep hield ik me altijd op de achtergrond zodat er niet te veel mensen naar mij keken. Daardoor heb ik eigenlijk naar mijn gevoel in mijn adolescente jaren nogal wat gemist.
Toen ik negentien was heb ik een onvrijwillige coming out gehad( het verhaal heb ik in een ander thread al gepost) en dat was nogal een hevige(zoniet de hevigste) gebeurtenis in mijn leven. Maar ik ben heel blij dat dat gebeurt is want het heeft mijn leven volledig veranderd. Verplichte sessies met een psychologe etc... hebben me echt geholpen.
Dankzij men vroegere"levenstijl" en toch ook wel een beetje de genen was ik nogal obees( 117kg voor iemand van 1m78 kan al tellen. Ik had daar schoon genoeg van en besloot er iets aan te doen.
Dieet na dieet doorlopen en ongeveer 30 kg afgevallen, dankzij de job die ik toen had(postbode) was men gewicht naar beneden halen in combinatie met dieet vrij haalbaar maar toen veranderde ik van werk(bureaujob in't UZ Gent) en op 6 maand tijd was er terug 14kg bij ik besloot dat ik niet terug dik wou worden en ben naar een dokter gestapt. Gastric Bypass laten uitvoeren en daar is dan terug 26kg mee afgegaan. Nu ben ik op een normaal gewicht en voel ik mij 1000 x beter dan voorheen.
Ik woon op mezelf, studeer terug, ben een optimistische sociale mens die gemakkelijk contacten legt. Als ik er bij stil sta soms is het echt niet te geloven hoe iemand zo kan veranderen in persoonlijkheid.
Wat heb je gestudeerd / wat is je achtergrond?
In het middelbaar heb ik Boekhouden-Informatica gedaan, iets waar ik nu eigenlijk nogal spijt van heb. Toen ik voor de eerste keer een richting moest kiezen wou ik gaan voor fotografie of toerisme 2 dingen die me erg interesseerden maar na een gesprek met het CLB(hate them) gaven ze het advies dat ik toch beter een richting zou nemen die minder gespecialiseerd was en waar ik meer kanten mee uitkon. Daaruit kwam dan handel en 2 jaar later BI. De jaren met glans doorstaan en toen werd het tijd voor de hogeschool.
Na lang nadenken dacht ik dat ik wist wat ik wou doen... verpleegkunde, inderdaad iets totaal anders en niet zo voor de hand liggend dat vond het CLB ook. Dus alweer op gesprek moeten gaan etc en "samen" met hun dan beslist om Communicatie management te volgen. Toen was ik nog the old me en ik had dus op 6 maand tijd niet echt contacten ofzo met medestudenten en de richting lag me helemaal niet dus resultaat: Na de eerste examenperiode gestopt.
Mijn ouders zaten toen nogal financieel in de problemen en ik ben dan maar gaan werken om mijn steentje bij te dragen, mijn eerste job was in het Casino van Middelkerke als croupier. De roulette, blackjack en pokerspelen dealen was een heel leuke maar tegelijk heel stressvolle job. Constant nacht en weekendwerk was heel zwaar, vooral omdat ik telkens van Gent richting de kust moest en het was dan nog eens vrij onderbetaald.
Toen veranderd van werk, Callcenter operator bij de klantendienst van Electrabel. Dat was wel ok in het begin, vooral omdat het heel dicht bij huis was maar na 1 jaar en 6 maand had ik het wel gehad met het telefoneren. De post zocht volk en ben dan via een kennis daar beginnen werken.
De job bij de Post was in het begin wel ok maar na een management wissel is het volledig de mist in gegaan, gelukkig kwam er toen een vacature vrij in het UZ gent, mijn ma werkte daar en na een online solicitatie en 2 gesprekken zat ik achter de desk aan de Intensieve zorgen van de volwassenen, Pediatrie en Brandwondencentrum.
Helaas was dat een contract van 1 jaar en heeft men wegens besparingsmaatregelen mijn contract niet verlengt, door zoveel in het ziekenhuis te zijn besloot ik terug te grijpen naar een gemiste studiekeuze en zo ben ik beland waar ik nu zit.
Een HBO5 opleiding verpleegkunde in de Vesalius campus in Gent.
Op welke persoonlijke verwezelijking ben je het meest fier?
Dat ik ondanks de vele tegenslagen steeds positief blijf kijken naar het leven en er vertrouwen in heb dat alles uiteindelijk wel in orde komt als je er maar hard voor werkt.
Waar ik ook nogal trots op ben is dat na een jaar in de hel vertoeft te hebben(samengewoond met mijn zus) ik nu alleen woon en mijn plan kan trekken financieel en tegelijkertijd studeren en zorgen dat ik en mijn katten blijven overleven
Wat zijn je ambities voor de volgende jaren?
Mijn ambitie voor het moment is binnen 3 jaar afstuderen als verpleegkundige en dan direct verder mijn brugjaar doen zodat ik mijn A1 op zak heb zodat ik op de Intensieve Zorgen van de Pediatrie kan gaan werken in het UZ Gent. Van daaruit kan ik enkel maar verder groeien in het ziekenhuiswezen.
Hoe kijk je naar het leven en wat verwacht je ervan?
Het leven bekijk ik optimistisch maar ook realistisch, het leven is mooi je moet gewoon soms je best doen om het te zien. Verwachtingen heb ik niet echt, het leven is wat je ervan maakt. Ik zeg vaak: Life is dealing with the it gives you.
Mijn moeder is nogal anders dan mij en laat snel het hoofd hangen bij een tegenslag en huilt en piekert zich onnozel. Keer op keer moet ik haar zeggen dat dat toch niks uithaalt en dat je gewoon de crisis zo goed mogelijk moet oplossen en verder gaan met een smile.
Zijn er personen waar je enorm naar opkijkt?
Niet echt een persoon in het algemeen maar vooral de dokters en verpleegkundigen die ik heb leren kennen tijdens mijn jaar op de intesieve afdeling van de kinderkliniek. Hetgeen zij meemaken en toch de kracht vinden om de mensen te blijven helpen en met de glimlach hun werk doen en tot het uiterste gaan indien nodig is echt bewonderenswaardig.
Wereldprobleem nummer 1?
Bekrompen mensen die de vooruitgang van de maatschappij hinderen op alle vlakken.
Religie is op dat vlak een heel groot struikelblok. Iets dat duizenden jaren geleden is uitgevonden om natuurfenomenen te verklaren, de mensen in het gareel te houden en te onderdrukken zou nu zo geen grote rol meer mogen spelen in de maatschappij.
Als je wil geloven in die dingen voor mij geen probleem maar pas het toe op uzelf en laat de andere mensen met rust. Veroordeel ze niet omdat zij niet geloven wat jij gelooft of omdat ze dingen doen die niemand kwaad berokkenen maar niet mogen volgens uw heilige code.
- Geen geflame, getrol of provocatie.
- Het is de bedoeling om een persoon te leren kennen, niet om hem of haar uit te lachen of dergelijke en zijn/haar opinie in het belachelijke te trekken.
- Laten we onze vragen richten tot één persoon, niet dus off topic gaan door te reageren op andere mensen hun vragen of wederantwoord.
- De persoon kan niet verplicht worden om privé-gegevens door te geven.
Vorige Members van de week:
- Epyon
- JPV
- Conradus
- nite
- tr1ploid
- Karre
- Silmarunya
- Hiapoe
- ng
- dacuba
- glashelder
- n9ne
- Lorim
- WarCry-Dude
_________________________________________
Deze week is
Wie ben je en wat zijn je interesses?
Hey, mijn naam is Steven en ben 26. Mijn interesses zijn nogal gevarieerd, van gamen tot in de vroege uurtjes en sci-fi films en series te bekijken tot een hele dag gaan shoppen voor kleren en Desperate Housewives bekijken met mijn beste vriendin. Qua sport ga ik graag fietsen en zwemmen, lopen dat begint ook maar da's in iets mindere mate. Hetgeen met het meest fascineert is het universum en de natuur hoe het allemaal functioneert en past in het groter geheel.
Eigenlijk ben ik nu een heel andere persoon als diegene die ik vroeger was. Mijn schooljaren heb ik doorgebracht in eenzaamheid op mijn kamer constant gamen en tv kijken, sociaal leven had ik niet en ik was heel introvert en in groep hield ik me altijd op de achtergrond zodat er niet te veel mensen naar mij keken. Daardoor heb ik eigenlijk naar mijn gevoel in mijn adolescente jaren nogal wat gemist.
Toen ik negentien was heb ik een onvrijwillige coming out gehad( het verhaal heb ik in een ander thread al gepost) en dat was nogal een hevige(zoniet de hevigste) gebeurtenis in mijn leven. Maar ik ben heel blij dat dat gebeurt is want het heeft mijn leven volledig veranderd. Verplichte sessies met een psychologe etc... hebben me echt geholpen.
Dankzij men vroegere"levenstijl" en toch ook wel een beetje de genen was ik nogal obees( 117kg voor iemand van 1m78 kan al tellen. Ik had daar schoon genoeg van en besloot er iets aan te doen.
Dieet na dieet doorlopen en ongeveer 30 kg afgevallen, dankzij de job die ik toen had(postbode) was men gewicht naar beneden halen in combinatie met dieet vrij haalbaar maar toen veranderde ik van werk(bureaujob in't UZ Gent) en op 6 maand tijd was er terug 14kg bij ik besloot dat ik niet terug dik wou worden en ben naar een dokter gestapt. Gastric Bypass laten uitvoeren en daar is dan terug 26kg mee afgegaan. Nu ben ik op een normaal gewicht en voel ik mij 1000 x beter dan voorheen.
Ik woon op mezelf, studeer terug, ben een optimistische sociale mens die gemakkelijk contacten legt. Als ik er bij stil sta soms is het echt niet te geloven hoe iemand zo kan veranderen in persoonlijkheid.
Wat heb je gestudeerd / wat is je achtergrond?
In het middelbaar heb ik Boekhouden-Informatica gedaan, iets waar ik nu eigenlijk nogal spijt van heb. Toen ik voor de eerste keer een richting moest kiezen wou ik gaan voor fotografie of toerisme 2 dingen die me erg interesseerden maar na een gesprek met het CLB(hate them) gaven ze het advies dat ik toch beter een richting zou nemen die minder gespecialiseerd was en waar ik meer kanten mee uitkon. Daaruit kwam dan handel en 2 jaar later BI. De jaren met glans doorstaan en toen werd het tijd voor de hogeschool.
Na lang nadenken dacht ik dat ik wist wat ik wou doen... verpleegkunde, inderdaad iets totaal anders en niet zo voor de hand liggend dat vond het CLB ook. Dus alweer op gesprek moeten gaan etc en "samen" met hun dan beslist om Communicatie management te volgen. Toen was ik nog the old me en ik had dus op 6 maand tijd niet echt contacten ofzo met medestudenten en de richting lag me helemaal niet dus resultaat: Na de eerste examenperiode gestopt.
Mijn ouders zaten toen nogal financieel in de problemen en ik ben dan maar gaan werken om mijn steentje bij te dragen, mijn eerste job was in het Casino van Middelkerke als croupier. De roulette, blackjack en pokerspelen dealen was een heel leuke maar tegelijk heel stressvolle job. Constant nacht en weekendwerk was heel zwaar, vooral omdat ik telkens van Gent richting de kust moest en het was dan nog eens vrij onderbetaald.
Toen veranderd van werk, Callcenter operator bij de klantendienst van Electrabel. Dat was wel ok in het begin, vooral omdat het heel dicht bij huis was maar na 1 jaar en 6 maand had ik het wel gehad met het telefoneren. De post zocht volk en ben dan via een kennis daar beginnen werken.
De job bij de Post was in het begin wel ok maar na een management wissel is het volledig de mist in gegaan, gelukkig kwam er toen een vacature vrij in het UZ gent, mijn ma werkte daar en na een online solicitatie en 2 gesprekken zat ik achter de desk aan de Intensieve zorgen van de volwassenen, Pediatrie en Brandwondencentrum.
Helaas was dat een contract van 1 jaar en heeft men wegens besparingsmaatregelen mijn contract niet verlengt, door zoveel in het ziekenhuis te zijn besloot ik terug te grijpen naar een gemiste studiekeuze en zo ben ik beland waar ik nu zit.
Een HBO5 opleiding verpleegkunde in de Vesalius campus in Gent.
Op welke persoonlijke verwezelijking ben je het meest fier?
Dat ik ondanks de vele tegenslagen steeds positief blijf kijken naar het leven en er vertrouwen in heb dat alles uiteindelijk wel in orde komt als je er maar hard voor werkt.
Waar ik ook nogal trots op ben is dat na een jaar in de hel vertoeft te hebben(samengewoond met mijn zus) ik nu alleen woon en mijn plan kan trekken financieel en tegelijkertijd studeren en zorgen dat ik en mijn katten blijven overleven

Wat zijn je ambities voor de volgende jaren?
Mijn ambitie voor het moment is binnen 3 jaar afstuderen als verpleegkundige en dan direct verder mijn brugjaar doen zodat ik mijn A1 op zak heb zodat ik op de Intensieve Zorgen van de Pediatrie kan gaan werken in het UZ Gent. Van daaruit kan ik enkel maar verder groeien in het ziekenhuiswezen.
Hoe kijk je naar het leven en wat verwacht je ervan?
Het leven bekijk ik optimistisch maar ook realistisch, het leven is mooi je moet gewoon soms je best doen om het te zien. Verwachtingen heb ik niet echt, het leven is wat je ervan maakt. Ik zeg vaak: Life is dealing with the it gives you.
Mijn moeder is nogal anders dan mij en laat snel het hoofd hangen bij een tegenslag en huilt en piekert zich onnozel. Keer op keer moet ik haar zeggen dat dat toch niks uithaalt en dat je gewoon de crisis zo goed mogelijk moet oplossen en verder gaan met een smile.
Zijn er personen waar je enorm naar opkijkt?
Niet echt een persoon in het algemeen maar vooral de dokters en verpleegkundigen die ik heb leren kennen tijdens mijn jaar op de intesieve afdeling van de kinderkliniek. Hetgeen zij meemaken en toch de kracht vinden om de mensen te blijven helpen en met de glimlach hun werk doen en tot het uiterste gaan indien nodig is echt bewonderenswaardig.
Wereldprobleem nummer 1?
Bekrompen mensen die de vooruitgang van de maatschappij hinderen op alle vlakken.
Religie is op dat vlak een heel groot struikelblok. Iets dat duizenden jaren geleden is uitgevonden om natuurfenomenen te verklaren, de mensen in het gareel te houden en te onderdrukken zou nu zo geen grote rol meer mogen spelen in de maatschappij.
Als je wil geloven in die dingen voor mij geen probleem maar pas het toe op uzelf en laat de andere mensen met rust. Veroordeel ze niet omdat zij niet geloven wat jij gelooft of omdat ze dingen doen die niemand kwaad berokkenen maar niet mogen volgens uw heilige code.
en in Gent centrum is dat A+, Abacho, Bloomingdales, Limonada, speakers corner, Foley's durf ik ook gaan als ik eens lekker vettige ierse kost wil 





ad: