ec8or zei:
hoe bedoel je? situaties ontwijken of niet willen erkennen?
allebei
ec8or zei:
als je nooit een doel voorop stelt en dus nooit 'iets' bereikt zul je volgens mij ook ergens een innerlijk emotionele tekortkoming hebben.
emotionele tekortkoming, dikke zever imo.
zoals een vrouw die nood heeft aan "aandacht", of een maat die nood heeft dat je vaak met hem omgaat zodat hij het gevoel heeft dat je een echte maat bent...
als je gelukkig bent of voldaan, dan heb je geen tekortingkomingen meer... en dan is al dat plakkerig gedoe bij andere mensen gedaan.
te veel mensen verwarren al dit plakkerig gedoe met echte liefde.
ec8or zei:
dat is de foute approach volgens mij, je moet niet iets doen omdat je denkt dat het je gelukkiger zal maken, je kunt beter doen wat je graag doet en daar gewoon voldoening uit halen.
ik zie niet in wat het verschil is tussen voldoening en geluk. voor mij is er geen verschil tussen liefde, voldoening, en geluk.
misschien dat je bedoelt, dat je een gevoel hebt dat er iets tekort is... en daarom hard naar iets toewerkt; zodat je eventjes voldoening hebt. tot dat je weer iets nieuw nodig hebt, ofzo...
ec8or zei:
verdriet hebben is tegenovergesteld geluk - niet ongeluk - vind ik. hoe gelukkiger je bent over iets of met iemand, des te meer verdriet kun je hebben als dat wordt weggenomen. dat is niet hetzelfde als ongelukkig zijn.
ik denk dat ik met jou akkoord ga. maar als je in een fase van verdriet, je zelf laat vangen door gedachten van wanhoop en dergelijke... kan je er wel door meegesleurd worden in een diepe put van ongeluk.
ec8or zei:
een mens heeft bepaalde realisaties nodig in z'n leven (nogmaals, om het even wat) om zich daar gelukkig om te kunnen voelen
als je dat gelooft, dan zal dat zo zijn.. my brother.
ec8or zei:
de sadist die zichzelf ophangt aan haken haalt daar z'n voldoening uit, dus een moment van persoonlijk geluk.
ja en nee. ik weet niet precies hoe het in zijn werk gaat, maar ik vermoedt dat die sadist door middel van de pijn in een soort trance kan gaan. en dat is idd een moment met soort van "persoonlijk geluk" of "extase"... net alsof je opgaat in de euforie van een orgasme of genotsmiddel.
maar dit is niet het permanente geluk of "de eeuwige liefde" gelijk da ze zeggen. het bevredigt niet lang genoeg.
als je het mij vraagt, is zo'n moment van "extase" een soort nabootsing van het echte geluk... en wanneer je er in zit ben je vrij van al die mentale bullshit.
daarom dat extase zo natuurlijk aanvoelt denk ik, omdat iedere mens toch met dat gevoel zit vanbinnen dat ze graag voor altijd vrij zouden zijn... en dit gevoel is mss. onbewust gepaard met een verre herrinnering van hoe het leven was toen men kind was.
ec8or zei:
iedereen heeft z'n eigen gedacht en z'n eigen interpretatie, opvatting, inzicht, verwerking van alles wat er rond hem/haar gebeurt.
groot gelijk. we zijn hier met enorm veel mensen, en er bestaan enorm veel verschillende interpretaties en "beliefsystems"... maar of deze beliefsystems hen een stapje dichter brengen bij... permanente voldaanheid, geluk... laat staan "de ultieme waarheid", dat is een andere vraag
ec8or zei:
het maakt niet uit wat je denkt, het maakt uit dat je denkt.
akkoord, wat je denkt is niet belangrijk. hoogstwaarschijnlijk is het toch maar zever. ik heb zonet een gesprek tussen enkele familieleden bijgewoond, zonder dat ik dit bewust wou, en het was net alsof ik naar een machine aan het luisteren was waar alleen zinloos lawaai uitkomt.
en ik moet toegeven dat het niet de eerste keer was dat ik deze indruk bij mensen.
mensen zoeken zo wanhopig naar waarheid in hun gedachten en geloof, en ze denken maar... en connecteren data en gegevens. maar
waarom, denken deze mensen in eerste instantie?
volgens mij omdat:
a) een geest, ego, kan niet anders dan denken. het heeft maar één functie: denken
b) de mensen geloven dat in de eindeloze zever van hun ego, ze er waarheid zullen kunnen in terugvinden die hen dat gevoel van voldaanheid zal kunnen schenken waar ze zo hard naar smachten.
ec8or zei:
jij ook maar in andere dingen, iedereen gelooft in wat voor hem de waarheid is, en hierin te geloven of een houvast of drijfveer in te vinden is ook een soort van gelukzaligheid creeeren voor jezelf.
ja en nee, ik wil je best geloven wanneer je zegt dat ik nog altijd in dingen geloof. want een geloof kan diepgeworteld zijn, en het duurt een tijdje wanneer alle wortels... of de diepere wortels... volledig ontworteld zullen zijn.. als dit ooit zal gebeuren.
maar als je me vraagt, waar ik echt! in geloof... dan weet ik toch niet direct wat ik hierop kan antwoorden hoor. gewoon omdat ik weet, dat gedachten zo bedrieglijk zijn en realiteit niet is wat we denken dat het is.
-ben ik mijn lichaam, of is mijn lichaam een soort "vervoersmiddel"
-is er een passagier
-is pijn pijn, of is het een signaal die wordt doorgegeven in de hersenen om de bestuurder van het lichaam te laten weten dat er iets mis is.
-is het er pijn is, heb ik dan pijn of heeft mijn lichaam pijn...
ik hoop dat je niet al deze vragen zal beantwoorden, of proberen erover te discussiëren
want dan kunnen we nog een aantal eeuwen verder gaan, zoals we nu bezig zijn.
