Alcair zei:
arme gezinnen leven aan de rand van de samenleving, dus in principe zijn ze wel degelijk marginaal
Volgens die definitie misschien. Maar als "in arme gezinnen wordt het besteed aan sigaretten, elektronica en andere niet-relevante uitgavenposten" geen overdreven gegeneraliseerde uitspraak is...
M°°nblade zei:
Geen? Ge stelt zelf dat het belang op het kind primeert. Gebeurt nu trouwens ook al wanneer ouders niet kunnen zorgen voor het levensonderhoud, de opvoeding en de opleiding van hun kind.
Sommige mensen gaan hun kind in deze gevallen ter adoptie afstaan, anderen doen dat niet.
Stel dat we dat prachtidee zouden doorvoeren, wat ga je met die kinderen aanvangen? Kinderen worden nu pas weggenomen van hun ouders in geval van mishandeling, drugsverslaving, of als de ouders naar de gevangenis moeten. En zelfs nu is er al niet genoeg plaats om die kinderen op te vangen. Ze worden dan naar instellingen gestuurd waar ze soms met meer problemen buitenkomen dan dat ze eringegaan zijn. Pleeggezinnen zijn er te weinig en het is ook geen permanente oplossing.
Nooit zo weinig adoptieaanvragen - Gazet van Antwerpen 350 adoptieaanvragen in Vlaanderen in 2012, dat is voor binnen- en buitenland, zal ook niet genoeg zijn om alle kinderen van arme gezinnen op te vangen.
Dus wat jullie nu voorstellen is: beter om het kind naar een instelling te sturen, weg van zijn ouders, waar de belastingbetaler dan ook direct álles voor dat kind mag betalen en het kind totaal geen normale jeugd zal beleven.
En "alle arme mensen kunnen er zelf aan doen en besteden hun geld toch alleen maar aan sigaretten".
Dat zijn echt extreem-rechtse uitspraken waar het VB zich nog niet eens aan zou wagen.