Wat me vooral stoort in dit topic is dat er gegoocheld wordt met termen als 'rechts', 'links' en 'fascisme'. Vooral komisch als je weet dat fascisme een revolutionair-socialistische ideologie is die mijlenver staat van de modale rechtse conservatief. In mijn ogen is het véél beter de enge benaderingen van 'rechts' en 'links' te overstijgen, maar dat is schier onmogelijk omdat iedereen erop gebrand is politieke ideologiëen in een bepaald hoekje te steken. Zelfs als je ecologist, nationalist, traditionalist en socialist bent (kan allemaal) vinden ze een manier om je in dit of dat hoekje te steken. En dat is jammer omdat zoiets het debat belemmert. Zo willen mensen van ALS weigeren om met ons in debat te gaan omdat ze niet met fascisten willen praten, maar dat is toch een totaal irrelevant argument? Bovendien is het enorm kinderachtig niet te willen discussiëeren omdat beiden daaruit kunnen leren? Bekrompenheid is een
pest, en het ligt ook vaak aan diegenen die zich 'tolerant' noemen dat die bekrompenheid parten speelt als je een debat wil opstarten. Echt triestig.
Ik beschouw mezelf als enorm open. Elke zomer vind je me op een multicultureel festival hier in Boechout, ook al druist de achterliggende idee in tegen mijn wereldvisie. Ik ga gerust een pint drinken met iemand die een andere mening dan mij heeft (cf. Estlandreis; oa. spray-bunny

). Ik sta trouwens ook enorm open voor culinaire verrijkingen. Op dat vlak vind ik de multicultuur absoluut niet slecht, maar het ligt 'em dan ook vooral in het definiëren van multicultuur natuurlijk. Ik hekel de assimilatiepolitiek van de Denen, maar buiten dat bewonder ik wel hun strengheid als het om toelatingen gaat. En ik ga ook eens graag eten in een Spaans of Italiaans etablissement. Geen probleem voor mij. Integraal nationalist/traditionalist zijn wil niet zeggen dat ik mijn vriendenkring en wereld wil beperken tot alles wat 'Dietsch' is, maar net dat ik mijn identiteit huldig.