DA_MadAce
Legacy Member
Genious zei:Ja, een job kan misschien mensen met een drugsprobleem helpen, maar een bedrijf is geen liefdadigheidsinstelling. winst maken is het doel, goede resultaten kunnen in het gedrang komen door dergelijk persoon aan te nemen, zeker als hij nog (af en toe) gebruikt. als ie gestopt is, gaan ze idd ook nog niet geneigd zijn die aan te nemen, dat is jammer, maar verre van onbegrijpelijk.
Uit lijfsbehoud? idd, mijn voorstellingsvermogen crasht.
Ja, het is een mogelijks dodende overtreding, maar om het cru te zeggen: in het ergste geval heeft het bedrijf een nieuwe vacature.
Als er problemen zijn, dan heeft dat meestal 2 mogelijke oorzaken imo:
- Er zitten gaten in het sociale vangnet. (ik erken dat er nog zijn ja)
- Ze hebben het zelf gezocht. (er zijn er genoeg die door hun eigen stomme fout in de miserie belanden, dan moeten ze er ook maar de gevolgen van dragen)
Het probleem is dat het systeem zo veel mogelijk slachtoffers van de eerste oorzaak moet pogen op te vangen, maar het mag (imo) niet te veel hulp bieden aan de slachtoffers van de tweede oorzaak (van hun eigen dus).
En dat zorgt juist voor die gaten in het vangnet.
Ben er ook van overtuigd dat mensen met een onopgelost drugsprobleem (zelfs soft drugs, een probleem is een probleem) eerst daarvan af moeten. Maar tja... Dat kost iets te veel geld voor de staat en dus worden die mensen meestal op een substituutprogramma gezet waar ze meestal nooit meer van af geraken. Dit wordt enkel gedaan om "het probleem" bevattelijk te maken voor de staat en de situatie niet te laten escaleren. Niet om die mensen te helpen. Dit is althans zo in het Antwerpse.
Maar zelfs als iemand nog uit die situatie + uit dat milieu geraakt dan is er nog steeds het stigma dat blijft. Zeker als er drugsgerelateerde feiten op die persoon zijn/haar strafblad staan.
Men helpt ze zeker niet door ze geen kans of toekomstperspectief te geven.
Ik zie niet in hoe iemand op eigen initiatief en met tegenwerking van vadertje staat moet ontwennen (wat, zeker van de meeste hard drugs) echt wel totaal, ongelooflijk niet amusant is om dan later toch met dezelfde vooroordelen geconfronteerd te worden.
Ik vind het ook treffend dat diegenen die moeten oordelen of dat iemand van soort 1 (de rechtgeaarde persoon met pech) of van soort 2 (de slechte en egoistische profiteur die voor de fun op een uitkering/leefloon overleeft) is nog NOOIT in de problemen heeft gezeten. Netzomin als een rechter al in de gevangenis heeft gezeten.
)
, tell me!