Alle prijzen stijgen maar daar komt ook nog eens bij dat we allemaal een GSM, een computer, internet, grote tv, kabel, GPS ... willen hebben en dat kost pakken van geld.
Veel mensen die weinig verdienen steken meer geld in al deze technologische extra's dan dat ze dat in hun hoofdzakelijke dingen steken.
Het leven is hard en het zal altijd hard zijn, maar ergens ga je toch keuzes moeten maken, want het is toch niet meer dan logisch dat je uiteindelijk "minder" geld hebt om eten te kopen en rond te komen met de basisbehoeften, als je de helft al in luxezaken gaat steken (dan laat ik sigaretten nog buiten beschouwing als je ziet dat deze meer dan 300-400 euro/maand kosten).
De vraag die dan rijst: is dat dan discriminatie, omdat zij niet aan al deze dingen kunnen voldoen?
Dan komen de vakbonden naar voren met te roepen, dreigen en staken dat iedereen én veel meer moet verdienen én veel minder lang gaan moeten werken terwijl ze uiteindelijk een groter pensioen krijgen voor een veel langere tijd. Ze zeggen dat de jongeren geen job hebben, omdat ouderen te lang werken. Persoonlijk vind ik dat nu eens op niets slagen, want een jongere heeft zowiso andere kwaliteiten en gebreken dan ouderen en die geef je in het algemeen een andere job. Ik ben benieuwd wat ik (als nu bijna 19 jarige) later ga moeten afgeven om de oudjes van dan te verzorgen in een steeds duurdere maatschappij voor een veel langere tijd??
Iedereen zegt ook dat hij/zij de ziekenhuis kosten niet kan betalen, maar denk je dat de mensen vroeger zo veel naar het ziekenhuis gingen? Ze gingen misschien hoogstens naar de dokter, omdat de dood voor uw deur stond. Dat was dan gewoon uit geldtekort.
Het is net zoals vroeger: niet iedereen kon een auto kopen of op reis gaan.
Gedeeltelijk ligt er wel een deel schuld in de maatschappij, omdat deze al de extra consumentenartikelen als noodzakelijk doet aanschouwen.