Op 11 maart vindt er in Brussel een Europese top plaats die bepalend zal zijn voor de economische toekomst van ieder land. Er zal Europees beslist worden over heikele zaken zoals pensioenleeftijd, loonindexering, nationale begrotingen, noodfondsen en een uitbreiding van de bevoegdheden van de ECB. Er komt ook een de facto Europese economische regering, wat vooral door Sarkozy gevraagd werd. Eventjes oplijsten waar er o.a. over beslist zal worden:
De pensioenleeftijd moet in de lijn liggen van de levensverwachting. Met andere woorden: hij moet in veel landen opgetrokken worden.
Systemen van prepensioen moeten afgebouwd worden.
Het aan het werk houden van oudere werknemers moet gestimuleerd worden.
Onderwijssystemen moeten over de grenzen heen beter op elkaar afgestemd worden.
Loonindexeringssystemen moeten verbeterd worden. Lopen de arbeidskosten te hoog op, dan komt er loonmatiging
De hervorming van de arbeidsmarkt moet bekeken worden. Een voorbeeld dat aangehaald wordt, is de zogenaamde ‘flexicurity'. In dat systeem, dat in Scandinavië al volop gebruikt wordt, gaan een flexibele arbeidsmarkt en een sterke sociale zekerheid hand in hand.
Een land mag zelf kijken hoe het het probleem aanpakt, maar er zou toch werk gemaakt moeten worden van een ‘schuldenrem'. Met andere woorden: het zou wettelijk verankerd moeten worden dat de staatsschuld een bepaalde drempel (de Europese norm is 60 procent van het bbp) niet mag overschrijden. In Duitsland staat dat bijvoorbeeld al in de grondwet.
Er moet nagedacht worden over een gemeenschappelijke basis waarop bedrijfsbelastingen geheven worden. De hoogte op zich moet dus niet in alle eurolanden gelijk zijn, wat belast wordt kan dat beter wel zijn.
Voortaan moet een land zijn begroting eind april al eerst aan de Europese Commissie voorleggen, nog voor ze door het parlement goedgekeurd is. De EC zal deze controleren en indien nodig verbeteren. Pas daarna kan ze door het nationale parlement worden goedgekeurd.
Er moet een systeem komen zodat landen met een lakse begroting automatisch gestraft worden.
Er komt een permanent financieel noodfonds om landen die bankroet dreigen te gaan te ondersteunen. Die landen zullen onder economische curatele geplaatst worden.
Er komt een 'forum' van de presidenten, premiers en de financiele ministers van de Eurolanden, wat een de facto Europese economische regering zal vormen.
Opmerkelijk: een aantal van deze zaken gaat enkel op voor de Eurolanden, dus de landen die de Euro als munt hanteren. Er zal dus een Europa met twee snelheden ontstaan: een
kern-Europa dat de kar vooruit trekt en een
perifeer Europa dat wat achterop zal blijven.
Toch heel wat ingrijpende hervormingen, en vreemd dat dit niet uitgebreider in de nationale media aan bod komt. Men geeft de acties van de vakbonden uitgebreide coverage, maar die vakbondseisen zouden wel eens snel hun relevantie kunnen verliezen als deze nieuwe Europese regelgeving in werking treedt.