jormund zei:
Sorry maar dat neigt naar nazi-verheerlijking, zelfs een kind van 16 jaar weet dat Duitsland zelfs voor de inval in polen gebieden heeft geannexeerd , Laten we er een paar aanhalen, Oostenrijk, tegen de wil en een concencus van het volk in, Liechtenstein, een klein stukje slovenië en Italië, het sudetengebied(dat wel koos voor toetreding) en geheel tsjechoslovakije(waar menig politicus en burger het leven heeft verloren daarbij, voor de inval van Polen).
De Anschluss was niet tegen de wil van het Oostenrijkse volk. Er zijn duizenden Oostenrijkers gevlucht tijdens en na de Anschluss, maar er waren tienduizenden Oostenrijkers die de Duitse troepen juichend verwelkomden, en honderdduizenden Oostenrijkers die akkoord gingen met de unie.
Enneuh...een klein stukje Italië? Verduidelijk als je wilt; want daar weet ik niets van.
Inval betekende oorlog, dat wist Hitler en iedereen toen.
Het is overbekend dat al uitgetekende plannen bestonden voor joden, gehandicapte en "Untermenschen" genocide, aanval op Elk vijandig Europees land tot en met de Oeral en de Kaukasus en deportatie van Slavische volken en een absoluut militair dictatorisme in Pan Europa, met alle gruwelen vandien.
Niet correct. Dat de inval in Polen oorlog zou betekenen verwachtte Hitler niet, en als we de situatie van naderbij gaan bekijken, is dat ook heel begrijpelijk.
Enkele maanden eerder, maart 1939, had (zoals jij als zei) Duitsland het Tjsechische deel van Tjsecho-Slovakije geannexeerd. Hitler had de geallieerden toen voor een voldongen feit gesteld, en hoewel deze gebeurtenis de Britse en Franse regeringen er eindelijk van overtuigde dat oorlog met Duitsland nagenoeg onvermijdelijk was, deden ze niets om de Tsjechen te helpen.
Hitler hoopte met de invasie van Polen, net zoals tijdens de inval in Tsjechië, de geallieerden voor een voldongen feit te stellen.
Als we naar de Duits-Poolse onderhandeling over de verloren gegane Duitse gebieden kijken, zien we trouwens waarom Hitler Polen binnenviel.
(Vooraleer ik hierop verderga wil ik trouwens nog opmerken dat ik de Duitse invasie van Polen niet goed wil praten, noch wil ik de Duitse schuld aan WOII ontkennen.)
Tijdens de Tjsechische crisis had Hitler het besluit genomen dat hij voor de Tsjecho-Slovaakse kwestie best ten oorlog wilde trekken.
Hij wist dat er een kans was dat de Fransen en Britten hem de oorlog zouden verklaren zodra hij Tsjechië binnenviel, en was bereid (tegen het advies van zowat iedereen rondom hem -behalve Ribbentrop- in) die kans te nemen.
Hij, en zowat de hele Duitse regering (hij en het OKW dus) waren verbaasd dat de geallieerden niets deden.
Met betrekking tot de onderhandelingen met Polen, echter, hadden de Duitsers aanvankelijk geen enkele interesse in oorlog met de Polen. Hitler sprak zelfs geregeld over een Duits-Poolse alliantie.
De Polen maakten echter in niet mis-te-verstane bewoordingen duidelijk dat Polen deze gebieden NOOIT zou opgeven.
Hitler besliste dus om Polen binnen te vallen. (Dit is natuurlijk veel te simpel gesteld, maar anders kan ik blijven typen, en mijn post is al lang genoeg)
Het was nooit Hitlers plan om zo vroeg ten oorlog te trekken tegen de geallieerden. Zoals ik al zei, wou hij hen voor een voldongen feit stellen.
De Britten en Fransen lieten echter niet af, en verklaarden de Duitsers op de 3de de oorlog, die zoals we alleen weten WOII in gang zette.
Hitler had gerekend op een oorlog tegen de Britten en Fransen, echter, liefst nadat hij met de USSR had afgerekend, en ook liefst na 1944.
Ook wil ik nog opmerken dat als de geallieerden onmiddellijk na de oorlogsverklaring (of enkele weken nadien, om de nodige logistieke steun op te bouwen) Duitsland binnen waren getrokken over de Westwall (Siegfried-linie), de Wehrmacht hen weinig in de weg had kunnen leggen.
Niet alleen was de overgrote meerderheid van de troepen bezig met Fall Weiss, maar de Duitsers hadden ook maar beperkte munitie voorhanden.
Het Franse leger had echter een veel te defensieve instelling, en bleef liever in hun Maginot-linie zitten, dan de enige kans om te oorlog onmiddellijk te beëindigen aan te grijpen.