de_willy zei:
De ongelijkheid tussen man en vrouw. Idd die erfeniskwestie daar toont wel aan dat man en vrouw niet echt gelijk zijn. Ok hij zou haar moeten onderhouden volgens het geloof. Maar...niet iedere moslim is diep gelovig. Andere mensen hebben dit ook reeds aangehaald in vroegere posts. Nu, het is niet omdat hij de vrouw moet onderhouden volgens zijn geloof, dat hij dat ook daadwerkelijk zal doen. Ik zou ook al dingen moeten gedaan hebben die ik uiteindelijk ook niet gedaan heb, om maar een dwaas voorbeeldje te geven.
Ik doel maar op 2 punten: zelfde rechten, zelfde plichten. Niks meer, en zeker niks minder.
Heb niet alles in de post zitten lezen maar heb enkele opmerkingen.
De islam stelt dat iedereen, man, vrouw, blank, zwart, rood,.. gelijk is voor Allah, en dat enkel Hij onderscheidt mag en kan maken naargelang de sterkte van het geloof.
In de islam is de man en de vrouw dus gelijkwaardig, maar het erkend wel de verschillen tussen een man en een vrouw. Zo is een man over het algemeen fysiek sterker en is de vrouw bijvoorbeeld mentaal weerbaarder, enz.
Daarom stelt Allah ook een aantal taken vast die voor de man beter geschikt zijn en voor de vrouw beter geschikt. Dat de man een graad hoger heeft als de vrouw wil niet zeggen dat de man meer waard is of belangrijker. (zie het een beetje als het leger, een sergeant heeft ook een hogere graat dan een soldaat maar hij is niet belangrijker of meer waard, hij heeft andere taken zoals leiding geven.)
Door die 'hogere' graad van de man krijgt deze in principe vooral extra taken mee zoals de verantwoordelijkheid om voor het gezin te zorgen, enz.
De vrouw, die over het algemeen beter geschikt is voor de opvoeding van kinderen enz, staat hiervoor in.
Uiteraard zijn er gevallen waar dit niet zo is, en het is dan ook niet verboden om als man voor de opvoeding te zorgen en de vrouw die gaat werken.
Ivm de erfenis, de man krijgt twee derde, de vrouw één derde. Het verschil is dat de man dit gedeelte verplicht voor zijn gezin moet besteden, terwijl de vrouw haar deel volledig mag houden.
Over de scheiding, als moslims willen scheiden, is er een wachtperiode van drie maand. Daarbij moet de vrouw en de man blijven samenwonen. Na die wachtperiode kunnen ze beslissen of ze nog samen willen blijven. Als ze samenblijven zijn ze niet gescheiden. Hierna kunnen ze nog een tweede keer scheiden en eventueel na de wachtperiode samenblijven. Na de derde keer is het duidelijk dat ze niet samen kunnen leven en zijn ze na de wachtperiode gescheiden.
De wachtperiode is er om verzoening mogelijk te maken én om te zien of de vrouw al dan niet zwanger is.
Over het doden van mensen (ongelovig of niet).
Allah heeft drie misdaden genoemd waarbij de doodstraf rechtvaardig is.
1. Een onrechtmatige moord: als een moord is bewezen dan is er voor de moordenaar de doodstraf. Men mag echter nooit het recht in eigen handen nemen, dit moet telkens voor de rechtbank komen.
2. Het openbaar begaan van ontucht met een persoon die geen echtgeno(o)t(e)e is, als tenminste vier oprechte personen de gemeenschap hebben waargenomen en voor de rechtbank getuigen wat zij gezien hebben.
De doodstraf is voor beide partijen als ze getrouwd zijn. Een schulderkenning van de overspelige die deze viermaal herhaald staat ook gelijk aan de verklaring van vier getuigen.
De daad moet dus daadwerkelijk gezien zijn. Een vermoeden of dergelijke is niet genoeg. Zelfs als de vrouw zwanger wordt van die persoon en het is bewezen dat het zijn kind is staat er geen doodstraf op.
3. Afvalligheid van de islam, nadat men uit vrije wil moslim is geworden, én daarna openlijk tegen de islam in opstand komt zodat de solidariteit in de moslimgemeenschap in gevaar wordt gebracht is een misdaad die door de dood kàn bestraft worden.
Deze drie zijn de enige daden die met de dood mogen worden bestraft, na uitspraak door de rechtbank én enkel in een islamitische staat.
De enige uitzondering is als een land wordt aangevallen, dan mag het zichzelf verdedigen met gelijke wapens.
Het doden van een mens (gelovig, ongelovig) is voor de rest niet toegestaan.