FuLcRuM
Legacy Member
De loonkosten in België stijgen sinds 2000 sneller dan het afgesproken maximum (de loonnorm) en fors sneller dan de lonen in de buurlanden.
Dat blijkt uit cijfers van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven (CRB). Ze werden bekendgemaakt door Tony Vandeputte, de voormalige gedelegeerd bestuurder van het Verbond van Belgische Ondernemingen. Het officiële CRB-verslag volgt binnenkort.
Vandeputte gebruikt de gegevens om te pleiten voor een herziening van de wetgeving op de loonnorm. Hij doet dat in een boek over het succes en het falen van het Belgische model van sociaal overleg.
De loonnorm werd tien jaar geleden ingevoerd door de toenmalige regering-Dehaene. Het was (en is nog altijd) de bedoeling om de stijging van de loonkosten voor de Belgische bedrijven te beperken tot de gemiddelde loonstijging in de drie belangrijkste buurlanden, en handelspartners: Duitsland, Nederland en Frankrijk.
Sinds eind 1995 maakt de CRB jaarlijks een prognose op over de komende buitenlandse loonevolutie. Dat gebeurt op basis van Oeso-cijfers. De trend in de buurlanden is het richtcijfer voor de Belgische loonnorm, die aangeeft hoe ver de vakbonden en werkgevers in hun tweejaarlijkse cao-onderhandelingen mogen gaan met loonstijgingen.
De Oeso-gegevens - en bij uitbreiding de loonnorm - blijken niet erg correct te zijn. De werkelijke stijging van de loonkosten in de buurlanden blijkt een stuk lager te zijn dan de voorspelling (zie tabel). In de periode tussen 1997 en 2000 gingen de Belgische lonen minder snel omhoog dan wat volgens de loonnorm had gemogen. Ze bleven mooi het buitenlandse tempo volgen.
Maar sinds 2000 is dat niet langer het geval en ligt de werkelijke stijging van de Belgische lonen boven de loonnorm en dus een heel stuk boven de buitenlandse loonevolutie. In vergelijking met de buurlanden stijgen onze lonen te snel. En dat is slecht nieuws voor de concurrentiepositie van de Belgische bedrijven. Vandeputte pleit daarom voor ,,all-in loonakkoorden waarbij het effect van een hoog oplopende inflatie (en automatische loonindexering) binnen de loonnorm wordt gehouden''. Als de loonnorm wordt overschreden, ,,moet er achteraf een correctie komen en moet de marge voor nieuwe loonstijgingen worden verminderd''.
Bron: www.standaard.be
Dus eigenlijk wil dit zeggen dat onze lonen niet zo snel meer gaan stijgen... Wat naar mijn mening wel zou mogen... Maar helaas niet kan dus...
Dat blijkt uit cijfers van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven (CRB). Ze werden bekendgemaakt door Tony Vandeputte, de voormalige gedelegeerd bestuurder van het Verbond van Belgische Ondernemingen. Het officiële CRB-verslag volgt binnenkort.
Vandeputte gebruikt de gegevens om te pleiten voor een herziening van de wetgeving op de loonnorm. Hij doet dat in een boek over het succes en het falen van het Belgische model van sociaal overleg.
De loonnorm werd tien jaar geleden ingevoerd door de toenmalige regering-Dehaene. Het was (en is nog altijd) de bedoeling om de stijging van de loonkosten voor de Belgische bedrijven te beperken tot de gemiddelde loonstijging in de drie belangrijkste buurlanden, en handelspartners: Duitsland, Nederland en Frankrijk.
Sinds eind 1995 maakt de CRB jaarlijks een prognose op over de komende buitenlandse loonevolutie. Dat gebeurt op basis van Oeso-cijfers. De trend in de buurlanden is het richtcijfer voor de Belgische loonnorm, die aangeeft hoe ver de vakbonden en werkgevers in hun tweejaarlijkse cao-onderhandelingen mogen gaan met loonstijgingen.
De Oeso-gegevens - en bij uitbreiding de loonnorm - blijken niet erg correct te zijn. De werkelijke stijging van de loonkosten in de buurlanden blijkt een stuk lager te zijn dan de voorspelling (zie tabel). In de periode tussen 1997 en 2000 gingen de Belgische lonen minder snel omhoog dan wat volgens de loonnorm had gemogen. Ze bleven mooi het buitenlandse tempo volgen.
Maar sinds 2000 is dat niet langer het geval en ligt de werkelijke stijging van de Belgische lonen boven de loonnorm en dus een heel stuk boven de buitenlandse loonevolutie. In vergelijking met de buurlanden stijgen onze lonen te snel. En dat is slecht nieuws voor de concurrentiepositie van de Belgische bedrijven. Vandeputte pleit daarom voor ,,all-in loonakkoorden waarbij het effect van een hoog oplopende inflatie (en automatische loonindexering) binnen de loonnorm wordt gehouden''. Als de loonnorm wordt overschreden, ,,moet er achteraf een correctie komen en moet de marge voor nieuwe loonstijgingen worden verminderd''.
Bron: www.standaard.be
Dus eigenlijk wil dit zeggen dat onze lonen niet zo snel meer gaan stijgen... Wat naar mijn mening wel zou mogen... Maar helaas niet kan dus...
