multavici zei:
Ik vind het vreemd dat hoewel het lijkt alsof je weinig van economie wil kennen toch de nood voelt om er hele tijd wilde theoriën over te verkondigen.
Ik begin er langzamerhand meer en meer over te leren, en hoe meer ik ervan leer, hoe meer ik besef hoe oneerlijk en malafide het kapitalistische systeem eigenlijk is. Akkoord, er zijn verschillende degradaties. Het commerciële kapitalisme zal wat onschuldiger zijn geweest dan het financiële kapitalisme van vandaag de dag, en er zijn 'correcties'. Maar mij gaat het om een aantal principes: verbod op woeker, economische soevereiniteit en duurzaamheid. Daaruit wil ik vertrekken. En in het kapitalisme vind ik geeneen van de drie.
Allé, waarom kent een kapitalistisch systeem in principe geen stabiliteit? Waar gaat dat verschil tussen jouw 'reële' en 'financiële' economie eigenlijk over? En wat bedoel je met die laatste zin?
Ik neem even iets over van een vriend van me, die veel beter thuis is in dat soort zaken. Ik heb even de vrijheid genomen hem te contacteren hierover.
De speculatie ik bedoel, betreft een soort verzekering (derivaten). De verzekeringen zijn nodig, de derivaten dan weer niet niet. Speculatie met derivaten gaat immers voornamelijk over financiële en niet over reële producten. De derivatenzwendel is een gevolg van de liberalisering van de kapitaalmarkten vanaf de jaren '70 toen het Bretton Woodssysteem in elkaar stuikte.
Maar we moeten vooral terug nadenken over wat geld eigenlijk is. Geld is volgens de scholastiek een verbruiksgoed en geen gebruiksgoed. Geld kan bijgevolg niet van bankiers gehuurd worden, omdat hun eigendom niet is. Geld mag dus geen prijs hebben, geld
is de prijs. Een goed betaalmiddel is een publiek en universeel ruilmiddel, waarvan de waarde alleen overeenkomt met de koopkracht.
"Een geldticket – onder een corrupt stelsel – schommelt" (Ezra Pound). De staat moet de waarde van het geld bepalen en de handelsbalans moet steeds in evenwicht zijn. Gelduitgifte moet een publieke dienstverlening zijn, in een echte volkseconomie. Betalingen in de internationale handel moet geleidelijk vervangen worden door clearing en ruil, zoals in het Derde Rijk, wat volgens het beruchte trilemma in de politieke economie overeenkomt met: monetaire beleidsautonomie, vaste wisselkoersen en gereguleerd kapitaalverkeer.