Archief - 50.000 openstaande vacatures
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
GMotha
Legacy Member
Niet alleen dat, echt helpen met een goede job doen ze toch niet. Ik heb vaak de indruk dat die commissies krijgen per ingeschreven persoon ipv tewerkstellingen. En net als sommige bedrijven laten die ook zelden of nooit iets horen over het resultaat van een sollicitatie.Galactic zei:
Daar bovenop (als ge dan eens iets hebt): minder kans op werkzekerheid (ze kunnen u van 1 dag op de andere buitenzwieren, maar ge kunt ook eender welk moment opstappen ook), geen kansen op promotie/premies EN (!) als bedrijven u daarna vast aannemen krijgt ge nog eens de proefperiode ook (ook al hebt ge daar 2 jaar lang onder interim uzelf al bewezen).
Daarom dat ik interimkantoren sindsdien altijd heb vermeden als de pest.
Ge vindt nu eenmaal sneller en beter werk door zelf te solliciteren ipv naar een interim te gaan. (of ik moet toevallig indertijd naar de slechtsten van de slechtsten zijn geweest: maar dat is dan wel iest te toevallig)
fat-beavis
Legacy Member
marcel zei:
Hiermee ga ik wel akkoord, zelf ben ik nu afgestudeerd in een opleiding die leidt tot een knelpuntberoep.
Het is soms erg om te zien wat de bedrijven de dag van vandaag betalen, bij anderen is het dan weer zo positief dat je geen moment zou twijfelen zeg maar.
Galactic
Legacy Member
@gentille, als ik 5-10 jaar eerder was geboren was ik wrs ook miljonair (bij wijze van spreken). Ik had dan goedkoop een huis kunnen kopen. Had met aandelen HEEL goede verdiensten kunnen doen, en had de booming periode in de IT nog kunnen meemaken. Helaas heeft het allemaal niet mogen zijn.
Terrorist_Hell
Legacy Member
Ik kan het wel alledrie, ben er alleen niet zo sterk in één ervan. Ik heb geen steunpunt, wat anderen wel kunnen. Het klopt dat ik het liefst op mijn eigen manier werk, volgens mijn eigen principes. Langs een kant is het logisch dat werkgevers daar weigerachtig tgo staan, maar feit is dat ze kritischer zijn geworden.zarathustra zei:Dus terrorist_hell
je kan niet uit boeken leren, kunt geen fysieke arbeid aan en je werkt niet graag samen met andere mensen.. en als het er op aan komt zou je liefst nog gewoon thuis blijven zitten om te werken.
Ergens ben ik niet verbaasd dat mensen weigerachtig staan tov zo'n werknemers
Uhm, er werken toch nog mensen achter hun pc thuis? Als jij dat (hersenloos) op de pc tokkelen noemt, mij goed. "Kom eens buiten", dat heb ik wel vaker gehoord. M'n pa komt ook buiten, maar ie werkt ook op z'n eigen min of meer, liever dan met verschillende mensen bijeen.Just me zei:
Een geluk dan dat ik jou niet ken (niet dat ik jou zou willen kennen met zo'n gedachtegoed). Imo ben je zo'n typische werkmens die vindt omdat iemand (of jezelf) werkt heeft, dat ie daarom beter is dan een andere. Werk omdat je het graag doet, niet omdat je er geld aan verdient en een deel moet afstaan aan de staat, om vervolgens te kankeren op mensen zoals ik. Ik hou me daar niet mee bezig.Soulless zei:Die langdurige werklozen daar moet dringend iets aan gebeuren. (ge hebt mijn post gedelete pff , thanks though hij was er wat over
Ik ken iemand die een super zware vorm van epilepsie heeft, zit onder invloed van zware pillen, heeft regelmatig aanvallen, wordt zelfs gepest door sommige collega's omwille van zijn ziekte (yep real sad). Maar die gast blijft werken ze, die zou ook kunnen leven van dop en ziekenkas maar hij doet het niet. RESPECT daarvoor.
Proficiat aan die mens met zijn epilepsie, dat is een mens die graag werkt. Maar ik voel me goed op dit moment zonder werk. Misschien kun je dit ook 'ns aanvaarden dat niet iedereen zich perse gelukkiger voelt door te werken (of er mssn een illusie van maakt dat werken gelijkstaat aan beter zijn dan 'n ander).
Voor 't zelfde geld had ik kort na mijn inschrijving bij de VDAB twee jaar geleden als werk te pakken, ware 't niet dat ze mij afkeurden als 'ongeïnteresseerd', wat absoluut onwaar was. Ik kom rustig over, let op mijn spraak (4 jaar logopedie wegens stotteren), en dan komen ze zeggen dat ik te kalmpjes overkwam. Het was dan trouwens nog voor een 'shitty' job als telecom-medewerker (hele dagen telefoontjes ontvangen van Belgacom-klanten). Dus ge kunt den boom in met jouw vooroordeel. Het is gewoon de opstapeling van teleurstellingen, dat ik zogezegd niet goed genoeg ben. Ik krijg simpelweg geen ervaring om kans op te doen. En fabriekswerk dat doe ik zeker & vast niet meer, karakter of geen karakter.
Aaaaah ja, het typische argument, "je moet karakter kweken". Ik heb karakter, op m'n eigen manier, ik weet wat ik kan en niet. Ik heb doorzettingsvermogen en dergelijke meer. Het botert gewoon niet tussen mij en 'n werkgever in vele gevallen. Ik wil niet gepushed worden, puur om wat geld te verdienen. Ik weet heel zeker dat 'n lossere werkomgeving de productiviteit omhoog doet schieten zoals nooit tevoren.russian zei:
Leuk? Nee. Momenteel zoek ik niet achter werk, ik zit in een soort 'programma' van de VDAB. Maar werken tegen mijn goesting, puur om de 'maatschappij' tevreden te stellen, om mezelf letterlijk fysiek en mentaal uit te putten, nee dank u. Ik heb in m'n leven hooguit 20 werkdagen meegemaakt, al de rest was studeren, en nu zit ik thuis sinds een paar jaar. Ik zie wel wat de tijd brengt.gentille zei:
En als je nu nog altijd denkt dat ik geen moeite doe, ongeïnteresseerd ben, geen karakter heb, een profiteur ben, etc. wel succes ermee. Er zijn gelukkig mensen die weten wie ik ben, of wat ik kan
Wat dat ook moge inhouden...russian
Legacy Member
Terrorist_Hell zei:Ik kan het wel alledrie, ben er alleen niet zo sterk in één ervan. Ik heb geen steunpunt, wat anderen wel kunnen. Het klopt dat ik het liefst op mijn eigen manier werk, volgens mijn eigen principes. Langs een kant is het logisch dat werkgevers daar weigerachtig tgo staan, maar feit is dat ze kritischer zijn geworden.
Uhm, er werken toch nog mensen achter hun pc thuis? Als jij dat (hersenloos) op de pc tokkelen noemt, mij goed. "Kom eens buiten", dat heb ik wel vaker gehoord. M'n pa komt ook buiten, maar ie werkt ook op z'n eigen min of meer, liever dan met verschillende mensen bijeen.
Een geluk dan dat ik jou niet ken (niet dat ik jou zou willen kennen met zo'n gedachtegoed). Imo ben je zo'n typische werkmens die vindt omdat iemand (of jezelf) werkt heeft, dat ie daarom beter is dan een andere. Werk omdat je het graag doet, niet omdat je er geld aan verdient en een deel moet afstaan aan de staat, om vervolgens te kankeren op mensen zoals ik. Ik hou me daar niet mee bezig.
Proficiat aan die mens met zijn epilepsie, dat is een mens die graag werkt. Maar ik voel me goed op dit moment zonder werk. Misschien kun je dit ook 'ns aanvaarden dat niet iedereen zich perse gelukkiger voelt door te werken (of er mssn een illusie van maakt dat werken gelijkstaat aan beter zijn dan 'n ander).
Voor 't zelfde geld had ik kort na mijn inschrijving bij de VDAB twee jaar geleden als werk te pakken, ware 't niet dat ze mij afkeurden als 'ongeïnteresseerd', wat absoluut onwaar was. Ik kom rustig over, let op mijn spraak (4 jaar logopedie wegens stotteren), en dan komen ze zeggen dat ik te kalmpjes overkwam. Het was dan trouwens nog voor een 'shitty' job als telecom-medewerker (hele dagen telefoontjes ontvangen van Belgacom-klanten). Dus ge kunt den boom in met jouw vooroordeel. Het is gewoon de opstapeling van teleurstellingen, dat ik zogezegd niet goed genoeg ben. Ik krijg simpelweg geen ervaring om kans op te doen. En fabriekswerk dat doe ik zeker & vast niet meer, karakter of geen karakter.
Aaaaah ja, het typische argument, "je moet karakter kweken". Ik heb karakter, op m'n eigen manier, ik weet wat ik kan en niet. Ik heb doorzettingsvermogen en dergelijke meer. Het botert gewoon niet tussen mij en 'n werkgever in vele gevallen. Ik wil niet gepushed worden, puur om wat geld te verdienen. Ik weet heel zeker dat 'n lossere werkomgeving de productiviteit omhoog doet schieten zoals nooit tevoren.
Leuk? Nee. Momenteel zoek ik niet achter werk, ik zit in een soort 'programma' van de VDAB. Maar werken tegen mijn goesting, puur om de 'maatschappij' tevreden te stellen, om mezelf letterlijk fysiek en mentaal uit te putten, nee dank u. Ik heb in m'n leven hooguit 20 werkdagen meegemaakt, al de rest was studeren, en nu zit ik thuis sinds een paar jaar. Ik zie wel wat de tijd brengt.
En als je nu nog altijd denkt dat ik geen moeite doe, ongeïnteresseerd ben, geen karakter heb, een profiteur ben, etc. wel succes ermee. Er zijn gelukkig mensen die weten wie ik ben, of wat ik kan
Is schandalig. Als moderator mag ik het woord vuile profiteur niet in de hand nemen, maar ik denk er het mijne van.
Ik denk trouwens dat je niet ernstig bent en dat je het doet om reacties uit te lokken o.i.d. Dit kan gewoon niet waar zijn. En anders: levenslang schorsen van enige SZ.
Galactic
Legacy Member
De beste oplossing voor deze problemen lijkt mij nog altijd. Hoogste sociale uitkeringen -10 tot 15%. Trouwens moet de overheid er dan wel voor zorgen dat de minimumlonen realistisch zijn, en dat deze correct worden gehanteerd (met andere woorden, elke werkgever die zich er niet aan houd, streng sanctioneren).
Beperking in de tijd kan wel, maar ik ben er geen voorstander van. Vooral 3 maanden vind ik erg kort. Maar meer realistisch zou bijvoorbeeld zijn dat dit daalt naar mate de tijd vorderd. Bijvoorbeeld 90% laatste loon eerste 3 maanden. Volgende 3 maanden 80%. Volgende 6 maanden 70%. volgende jaar 60%... enz tot je aan het leefloon zit.
Wie zijn hele leven van een leefloon (683,95 euro) wil blijven profiteren, mag het van mij gerust hebben, maar dan ben je al slecht bezig denk ik en echt gelukkig kan je daar niet mee zijn volgens mij. Wel jammer is dat die leefloners zoveel voordelen hebben, vind ik eigenlijk dan wel weer niet kunnen. Cultuurkorting, gratis bus, trein -50% en sociaal tv, sociaal internet, sociaal gsm etc... gaat allemaal een beetje ver lijkt me.
Beperking in de tijd kan wel, maar ik ben er geen voorstander van. Vooral 3 maanden vind ik erg kort. Maar meer realistisch zou bijvoorbeeld zijn dat dit daalt naar mate de tijd vorderd. Bijvoorbeeld 90% laatste loon eerste 3 maanden. Volgende 3 maanden 80%. Volgende 6 maanden 70%. volgende jaar 60%... enz tot je aan het leefloon zit.
Wie zijn hele leven van een leefloon (683,95 euro) wil blijven profiteren, mag het van mij gerust hebben, maar dan ben je al slecht bezig denk ik en echt gelukkig kan je daar niet mee zijn volgens mij. Wel jammer is dat die leefloners zoveel voordelen hebben, vind ik eigenlijk dan wel weer niet kunnen. Cultuurkorting, gratis bus, trein -50% en sociaal tv, sociaal internet, sociaal gsm etc... gaat allemaal een beetje ver lijkt me.
zarathustra
Legacy Member
russian zei:
Punt is de werkgevers moeten ook wel meewerken, ddat voorbeeldje dat hier boven ergens aanhaal van die kerel die niet wou beginnen omdat hij om 4 uur thuis wou zijn.. Die was ook al een jaar werkloos.
En die hebben ze direct geschorst voor een half jaar maar dan moesten ze bij mijn nonkel wel een papier invullen en dat bezorgen aan hen. Ik kan me voorstellen dat er veel zijn die zich daar ook niet met bezig willen houden.
Soulless
Legacy Member
Terrorist_Hell zei:Ik kan het wel alledrie, ben er alleen niet zo sterk in één ervan. Ik heb geen steunpunt, wat anderen wel kunnen. Het klopt dat ik het liefst op mijn eigen manier werk, volgens mijn eigen principes. Langs een kant is het logisch dat werkgevers daar weigerachtig tgo staan, maar feit is dat ze kritischer zijn geworden.
Uhm, er werken toch nog mensen achter hun pc thuis? Als jij dat (hersenloos) op de pc tokkelen noemt, mij goed. "Kom eens buiten", dat heb ik wel vaker gehoord. M'n pa komt ook buiten, maar ie werkt ook op z'n eigen min of meer, liever dan met verschillende mensen bijeen.
Een geluk dan dat ik jou niet ken (niet dat ik jou zou willen kennen met zo'n gedachtegoed). Imo ben je zo'n typische werkmens die vindt omdat iemand (of jezelf) werkt heeft, dat ie daarom beter is dan een andere. Werk omdat je het graag doet, niet omdat je er geld aan verdient en een deel moet afstaan aan de staat, om vervolgens te kankeren op mensen zoals ik. Ik hou me daar niet mee bezig.
Proficiat aan die mens met zijn epilepsie, dat is een mens die graag werkt. Maar ik voel me goed op dit moment zonder werk. Misschien kun je dit ook 'ns aanvaarden dat niet iedereen zich perse gelukkiger voelt door te werken (of er mssn een illusie van maakt dat werken gelijkstaat aan beter zijn dan 'n ander).
Voor 't zelfde geld had ik kort na mijn inschrijving bij de VDAB twee jaar geleden als werk te pakken, ware 't niet dat ze mij afkeurden als 'ongeïnteresseerd', wat absoluut onwaar was. Ik kom rustig over, let op mijn spraak (4 jaar logopedie wegens stotteren), en dan komen ze zeggen dat ik te kalmpjes overkwam. Het was dan trouwens nog voor een 'shitty' job als telecom-medewerker (hele dagen telefoontjes ontvangen van Belgacom-klanten). Dus ge kunt den boom in met jouw vooroordeel. Het is gewoon de opstapeling van teleurstellingen, dat ik zogezegd niet goed genoeg ben. Ik krijg simpelweg geen ervaring om kans op te doen. En fabriekswerk dat doe ik zeker & vast niet meer, karakter of geen karakter.
Aaaaah ja, het typische argument, "je moet karakter kweken". Ik heb karakter, op m'n eigen manier, ik weet wat ik kan en niet. Ik heb doorzettingsvermogen en dergelijke meer. Het botert gewoon niet tussen mij en 'n werkgever in vele gevallen. Ik wil niet gepushed worden, puur om wat geld te verdienen. Ik weet heel zeker dat 'n lossere werkomgeving de productiviteit omhoog doet schieten zoals nooit tevoren.
Leuk? Nee. Momenteel zoek ik niet achter werk, ik zit in een soort 'programma' van de VDAB. Maar werken tegen mijn goesting, puur om de 'maatschappij' tevreden te stellen, om mezelf letterlijk fysiek en mentaal uit te putten, nee dank u. Ik heb in m'n leven hooguit 20 werkdagen meegemaakt, al de rest was studeren, en nu zit ik thuis sinds een paar jaar. Ik zie wel wat de tijd brengt.
En als je nu nog altijd denkt dat ik geen moeite doe, ongeïnteresseerd ben, geen karakter heb, een profiteur ben, etc. wel succes ermee. Er zijn gelukkig mensen die weten wie ik ben, of wat ik kan
Nen dikke proffiteur en loser zijt ge. Ik hoop dat ge nog veel echt ongeluk in u leven gaat krijgen en da ge nog zwaar gaat afzien in de toekomst.
edit: Eigenlijk, kga wa screens pakken en naar de vdab ermee gaan, kwil eens weten wa die daarvan denken. En of daar een mouw kan aan ge past worden...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.