Vlug mezelf even schetsen, vorig jaar afgestudeerd (IT), direct werk gevonden en na de proefperiode buitengezet wegens "niet passen in het team". Ik was verrast, maar legde mij finaal neer bij de keuze. Direct beginnen solliciteren bij bedrijven en ook de interim kantoren bleven mij lastig vallen om te komen spreken bij hun in het kantoor.
Toen ik mijn ontslag kreeg, eind oktober vorig jaar, heb ik beslist om eerst alles op een rijtje te zetten en na een paar weken (eind november), heb ik m'n CV volledig geupdatet en geplaatst waar ik het maar kon bedenken (VDAB, stepstone, monster, linkedIN, zelfs facebook). Ik had er wél overal bijgezet dat ik wou werken, maar liefst niet meer binnen de programmeersector.
Toch bleven interimkantoren bellen met interessante (programmeer)vacatures die zéker aansloten bij mijn profiel. Ondertussen was ik al ingeschreven in alle interimkantoren in Kortrijk (en geloof me, het zijn er een pak) en had ik al zelf een paar bedrijven gecontacteerd.
December was ondertussen goed begonnen en ik de eerste sollicitatiegesprekken kwamen naar voor. Ik ging eerst solliciteren voor een job die aansloot bij mijn vorige job.. ideaal, en zo ook het gesprek.. ze gingen contact opnemen nog diezelfde week. De week erna (de dinsdag) heb ik zelf contact opgenomen om te horen dat er iemand anders beter geschikt was. Bummer, maar ik had ondertussen nog een gesprek kunnen regelen (zonder interimkantoren).
Alles verliep goed, ik was bij de laatste 2 geraakt en kreeg dan te horen dat ervaring me de das omgedaan had.
Ik kan dit verhaaltje 10x herhalen, telkemale met een iets afwijkende reden, maar deze week ben ik hoogst waarschijnlijk teweten gekomen waardoor ik altijd op het laatste wordt afgewezen. Mijn vorige werkgever (die ik mocht opgeven als referentie), maakt mij blijkbaar overal zwart door te zeggen dat ik niet gemotiveerd ben en overkom als een grote leegaard die alle dagen met tegenzin kwam werken. Ik trok m'n ogen open toen ik dit hoorde en heb ondertussen al bevestiging gekregen van een drietal bedrijven dat dit inderdaad een extra reden was.
Point final, soms (23 sollicitatiegesprekken, 42 sollicitatiebrieven & ingeschreven in meer dan 50 kantoren later) heb je echt de neiging van foert, waarom doe ik nog moeite om werk te zoeken.(waarschijnlijk een periode waarin TH zich nu bevindt, ik heb ook een week of twee met dergelijke gedachte rondgelopen).
In die periode heb ik trouwens niet constant stilgezeten, heb verschillende kutjobkes gedaan, maar daar houden ze weinig rekening mee qua ervaring en motivatie. Integendeel, als ik vermeld dat ik een twee weken daar gewerkt heb, bekijken ze mij al of ik ben precies iemand die bij hen komt bedelen achter een vaste job.
En het meest hatelijke aan heel die kutperiode is de VDAB, die je uitnodigt voor een startgesprek om je begeleiding op gang te trekken. Je komt daar toe, zit vervolgens in de wachtzaal tussen, wél tussen de clichévoorbeelden van werklozen + vreemdelingen, en dan mag je bij jouw "mentor" gaan zitten. Het énigste wat ze daar doen, is jouw profiel op hun website overlopen, je voorstellen aan 5 bedrijven (waar je 3opde4 ook al voor gesolliciteerd hebt), en puntje bij paaltje heb ik niks gehoord van die bedrijven - wij zoeken mee! is toch de slogan van de VDAB?
Ik héb het geluk dat ik nog thuis mag blijven, maar hoe langer je werkloos bent - ook al doe je tussentijdse interims in de branche waar je eigenlijk nooit wou werken - hoe moeilijker het wordt om werkgevers ervan te overtuigen dat je wel degelijk gemotiveerd bent om te werken binnen 'jouw' branche. Dan mag je nog jezelf kunnen verkopen en een uitstraling hebben van hier tot in timboektoe. Motivatie, pro-actief & ervaring zijn de grootste knelpunten in alle openstaande vacatures.
Een job in de hoereca??
