ik kan over alles les geven hoor !
De dood is een onomkeerbare toestand waarbij een voorheen levend organisme niet meer groeit, geen metabolisme meer heeft en er geen actieve levensfuncties meer plaatsvinden (ademhaling, eten, drinken, denken, beweging enzvoorts). Wanneer men van dood spreekt kan ook worden beinvloed door mensbeeld en levensbeschouwing. In de geneeskunde onderscheidt men twee definities van 'dood':
Een mens wordt als biologisch dood of hersendood beschouwd als de functie van de hersenen, hersenstam en het verlengde merg volledig, definitief en onomkeerbaar verloren is gegaan. Het is dus volgens deze definitie mogelijk met een kloppend hart toch dood te zijn. Het hart klopt namelijk vanzelf, zonder dat daar functionerende hersenen voor nodig zijn. Iemand kan zonder werkende hersenen echter niet ademhalen: het zuurstofgehalte in het bloed zal snel dalen en het hart stopt door uitputting met kloppen. Iemand die zonder beademing zelf ademhaalt kan niet hersendood worden genoemd.
Klinisch dood is men wanneer zowel de spontane bloedsomloop, de ademhaling als het bewustzijn ontbreken. Door reanimatietechnieken is het soms mogelijk biologische dood hierna te voorkomen.
Verder spreekt men nog van:
Psychisch dood; dit is een toestand van diepe coma, waarbij de vegetatieve functies nog bewaard zijn. Het is Coma vigil genoemd.
Juridisch dood; dit betekent dat de lijn die de elektrische activiteiten van de hersenen weergeeft bij registratie door middel van een EEG vlak is (hersendood). Hoewel de vitale functies met hart-longmachines nog in stand kunnen worden gehouden, is het dan wettelijk toegestaan om organen te verwijderen voor transplantatie.
In Nederland wordt iemand pas doodverklaard als deze geschouwd is door een arts. In de doodsverklaring wordt vastgesteld of de dood op natuurlijke wijze is ingetreden. Onnatuurlijke doodsoorzaken zijn moord, suicide of ongeval, in dit geval zal de gemeentelijk lijkschouwer ingeschakeld worden, en eventueel politie en justitie. De arts stelt de gemeente waarin iemand overleed op de hoogte en stuurt tevens een verklaring naar het Centraal Bureau voor de Statistiek.
Bijnadoodervaring
De laatste jaren is het fenomeen van de bijnadoodervaring (BDE) in de belangstelling gekomen. Door de verbeterde reanimatietechnieken kan men steeds meer mensen 'terughalen' uit de klinische dood. Soms hebben deze mensen dan een ervaring beleefd die als buiten het lichaam treden wordt beschreven met vaak "hemelse toestanden" en ontmoeting met "geesten van overledenen". Door de wetenschap wordt dit fenomeen verklaard doordat door zuurstoftekort in het brein een soort van 'laatste potentialen' willekeurig door het brein lopen, wat het effect van een fel licht of opgewekte herinneringen of zelfs nieuwe herinneringen (zoals ook in dromen) tot gevolg kan hebben.
Stervensproces
Terminale zieke patiënten krijgen verschijnselen als het stervensproces begint. Het stervensproces kent verschillende fasen:
De patiënt is erg moe en gaat vaker slapen. Sommigen raken in de war en gedesoriënteerd.
De patiënt heeft geen behoefte meer aan eten en drinken.
Hij heeft geen behoefte meer aan contacten met familieleden en vrienden.
Het hart begint langzamer te werken en de bloedsomloop in het lichaam neemt af. De handen en voeten worden koud en bleek.
De urine wordt donker.
De longen van de patiënt krijgen meer slijm en vocht en de ademhaling wordt moeilijk.
De patiënt raakt in coma en is niet meer bewust.
Het ademhalingspatroon verandert. Het kan onregelmatig worden of een ander patroon volgen, zoals de Cheyne-Stokes-ademhaling.
De patiënt blaast zijn laatste adem uit, omdat de hersenen niet meer werken.
Mythologie
In de literatuur wordt de dood gepersonifieerd door een levend geraamte (Magere Hein). Een veel voorkomend thema is de dodendans.
Religie
In veel religies is er het concept van het leven na de dood. In veel oosterse religies gelooft men in wedergeboorte of reïncarnatie. Parinibbana vindt in het boeddhisme plaats bij het overlijden van iemand die het Nirvana behaald heeft. Het Tibetaans Dodenboek gaat specifiek in op wat er precies gebeurt tussen dood en wedergeboorte.
Bij meditatie over de dood reflecteert men tijdens de meditatie over verschillende aspecten van dood zijn of dood gaan