Archief - Er was eens,....
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
adMichster
Legacy Member
Er was eens een jongen die "Black sheep" had gezien. De jongen zei tegen een vriend om de film zo snel mogelijk ook te gaan kijken. Toen de jongen en zijn vriend de film gezien hadden, zei de jongen: Hey vriend! Black eliphant!
smitske
Legacy Member
Merdor zei:Ik weet niet wat er mee scheeldezelfde link teruggezet en werkt terug
nog niet :/
is het deze hier? LSD: Landelijk Platform wat is nu discriminatie | punt.nl: Je eigen gratis weblog, gratis fotoalbum, webmail, startpagina enz
meino
Legacy Member
Het was een drukkende, warme ochtend in de ruimte waar mijn wc staat.
Reeds enkele dagen is die ruimte het nieuwe thuis geworden van een aantal kleine fruitvliegjes.
Ik laat ze al enkele dagen gestaag in aantal toenemen: van inborst ben ik een luie, pacifistische mens, dus laat die beestjes maar doen.
De vliegjes hebben zo hun eigen beslomeringen, zeg maar gerust: problemen.
Het begon allemaal met de aankomst van de hoogzwangere opperfruitvliegenslet.
Ze zocht een veilig onderkomen om haar madige nazaten uit één van haar lichaamsopeningen te persen.
Een onderkomen vond ze waarschijnlijk tussen valse wand, isolatiemateriaal en muur vlak achter mijn toiletpot.
Na haar larven uit zich geperst te hebben, gaf ze de geest.
Daar isolatiemateriaal voor geen enkele levensvorm een vruchtbare basis is om op te gedijen, deden de immer sneller groeiende larven zich tegoed aan het rottende karkasje van de opperfruitvliegenslet.
Plaatsgebrek en een nimmer aflatende reukhinder bracht al gauw het slechtste in de larven naar boven.
Fracties werden gevormd, disputen kenden immer vaker een bloederige, dodelijke afloop.
Deze strubbelingen gingen pas weer liggen nadat de overlevenden in een diepe slaap vielen, het larvenstadium achter zich lieten en hun metamorfose ondergingen tot fruitvlieg.
Nu ze eindelijk volwaardige fruitvliegen waren, hadden mijn nieuwe metgezellen tijdens de dagelijkse ontlastingen zich uit de voeten kunnen maken.
Maar - gemakzuchtig als ze waren - dat deden ze niet. Was het de geur, was het het in overvloed aanwezige voedsel?
Ik zal het nooit weten: ik heb nooit een poging ondernomen om met hen te communiceren, ook al keken ze er steeds op toe hoe ik... nu ja, ik moet er geen tekening bij maken.
De fruitvliegen hadden nu meer ruimte, maar ze waren de strubbelingen tijdens hun dagen als larve niet vergeten.
Hun eer stond op het spel en ze zagen nog maar uitweg: wraak. Iedere dag was het nu prijs: alsmaar vaker vond ik een vermoorde fruitvlieg terug op de grond.
Het was zelden een fraai zicht: ledematen waren uitgerukt, vleugels verbrijzeld, facetogen waren doorboord met reethaar.
Met gepaste eerbied voor de gevallenen in hun conflict liet ik de lijken op de grond liggen. Met ijdele hoop dacht ik dat ze wel tot inkeer zouden komen.
Maar niets was minder waar.
Ze bleven maar verder vreten, vechten, moorden en een aantal moet weekhartig of dronken van javelgeur geworden zijn, want sommigen begonnen wild te copuleren.
Het gevolg laat zich al raden: nog meer larven, terug plaatsgebrek en een nieuw drama was weeral in de maak.
De tweede generatie fruitvliegen kon niet zo goed opschieten met de eerste generatie dus het duurde niet lang of er kwamen nog meer fruitvliegen op mijn vloer te rotten.
Chaos alom. Op den duur kon ik zelfs niet meer op mijn gemak mezelf ontlasten zonder dat ik een van moordlust dronken fruitvlieg van tussen mijn scotumhaar kon gaan vissen.
Een nieuwe dag breekt aan, enkele dagen zijn verstreken en ik ben die moordende, neukende vliegen kotsmoe.
Ik spijt een bus insecticide leeg.
-einde-
(Eén overlevende, hoogzwangere fruitvlieg zweert wraak.)
ps: ik werk niet met links en prentjes, noch met verwijzingen naar bestaande individuën, tenzij iemand wenst te figureren als ontstoken haarzakwortel ter hoogte van de anus van een dementerende, bedlegerige voormalige aartsbisschop.
Reeds enkele dagen is die ruimte het nieuwe thuis geworden van een aantal kleine fruitvliegjes.
Ik laat ze al enkele dagen gestaag in aantal toenemen: van inborst ben ik een luie, pacifistische mens, dus laat die beestjes maar doen.
De vliegjes hebben zo hun eigen beslomeringen, zeg maar gerust: problemen.
Het begon allemaal met de aankomst van de hoogzwangere opperfruitvliegenslet.
Ze zocht een veilig onderkomen om haar madige nazaten uit één van haar lichaamsopeningen te persen.
Een onderkomen vond ze waarschijnlijk tussen valse wand, isolatiemateriaal en muur vlak achter mijn toiletpot.
Na haar larven uit zich geperst te hebben, gaf ze de geest.
Daar isolatiemateriaal voor geen enkele levensvorm een vruchtbare basis is om op te gedijen, deden de immer sneller groeiende larven zich tegoed aan het rottende karkasje van de opperfruitvliegenslet.
Plaatsgebrek en een nimmer aflatende reukhinder bracht al gauw het slechtste in de larven naar boven.
Fracties werden gevormd, disputen kenden immer vaker een bloederige, dodelijke afloop.
Deze strubbelingen gingen pas weer liggen nadat de overlevenden in een diepe slaap vielen, het larvenstadium achter zich lieten en hun metamorfose ondergingen tot fruitvlieg.
Nu ze eindelijk volwaardige fruitvliegen waren, hadden mijn nieuwe metgezellen tijdens de dagelijkse ontlastingen zich uit de voeten kunnen maken.
Maar - gemakzuchtig als ze waren - dat deden ze niet. Was het de geur, was het het in overvloed aanwezige voedsel?
Ik zal het nooit weten: ik heb nooit een poging ondernomen om met hen te communiceren, ook al keken ze er steeds op toe hoe ik... nu ja, ik moet er geen tekening bij maken.
De fruitvliegen hadden nu meer ruimte, maar ze waren de strubbelingen tijdens hun dagen als larve niet vergeten.
Hun eer stond op het spel en ze zagen nog maar uitweg: wraak. Iedere dag was het nu prijs: alsmaar vaker vond ik een vermoorde fruitvlieg terug op de grond.
Het was zelden een fraai zicht: ledematen waren uitgerukt, vleugels verbrijzeld, facetogen waren doorboord met reethaar.
Met gepaste eerbied voor de gevallenen in hun conflict liet ik de lijken op de grond liggen. Met ijdele hoop dacht ik dat ze wel tot inkeer zouden komen.
Maar niets was minder waar.
Ze bleven maar verder vreten, vechten, moorden en een aantal moet weekhartig of dronken van javelgeur geworden zijn, want sommigen begonnen wild te copuleren.
Het gevolg laat zich al raden: nog meer larven, terug plaatsgebrek en een nieuw drama was weeral in de maak.
De tweede generatie fruitvliegen kon niet zo goed opschieten met de eerste generatie dus het duurde niet lang of er kwamen nog meer fruitvliegen op mijn vloer te rotten.
Chaos alom. Op den duur kon ik zelfs niet meer op mijn gemak mezelf ontlasten zonder dat ik een van moordlust dronken fruitvlieg van tussen mijn scotumhaar kon gaan vissen.
Een nieuwe dag breekt aan, enkele dagen zijn verstreken en ik ben die moordende, neukende vliegen kotsmoe.
Ik spijt een bus insecticide leeg.
-einde-
(Eén overlevende, hoogzwangere fruitvlieg zweert wraak.)
ps: ik werk niet met links en prentjes, noch met verwijzingen naar bestaande individuën, tenzij iemand wenst te figureren als ontstoken haarzakwortel ter hoogte van de anus van een dementerende, bedlegerige voormalige aartsbisschop.
meino
Legacy Member
vergas ze toch niet!
immers, als ze het overleven ruiken hun protjes naar deo.
en dat, mijn beste, is best wel aangenaam.
je spaart er bijvoorbeeld zo van die ellendige geurverfrissers die vrouwen steeds in je woonst willen plaatsen mee uit.
"beter deo in een mierenhol
dan mierenzuur in het kakkerhol" - Polders spreekwoord ca. 1750
immers, als ze het overleven ruiken hun protjes naar deo.
en dat, mijn beste, is best wel aangenaam.
je spaart er bijvoorbeeld zo van die ellendige geurverfrissers die vrouwen steeds in je woonst willen plaatsen mee uit.
"beter deo in een mierenhol
dan mierenzuur in het kakkerhol" - Polders spreekwoord ca. 1750
?RuZ
Legacy Member
Er waren eens 3 meisjes die op vakantie gingen.
Ze hadden besloten om een weekje een bungalow te huren in een bungalowpark.
Na een lage reis komen ze aan bij hun vakantiehuisje. Blijkt dat er nog 3 mannen waren die eigelijk al lang hadden moeten wegzijn. Het waren echte, ruige Hells Angels.
Ze waren nog wat bezig op te ruimen en zeiden tegen de meisjes: "wij moeten onze spullen nog opruimen, gaan jullie ondertussen maar zwemmen".
Eigenlijk vertrouwde de meisjes het niet, maar anderzijds wilden ze geen vooroordelen hebben en dus gingen ze zwemmen.
Eenmaal in het zwembad hadden ze er toch niet zo 'n lekker gevoel bij.
Hun bagage met al hun kleren, fotocamera en zelfs een portemonee stond in hun bungalow, bij die naar bier en rook ruikende, onverzorgde mannen.
Ze besloten na een uurtje om zich terug om te kleden en gingen kijken of alles goed ging in hun huisje.
En ja hoor, alles stond netjes op z'n plaats en er was fris gepoetst.
Perfect, alles zat nog in de koffers en de meisjes waren gerust en voelden zich een beetje schuldig omdat ze ongerust waren, puur om het uiterlijk van die mannen.
Hun weekje vakantie werd te gek en ze vergaten de gebeurtenissen met de Hells Angels.
Toen ze thuis kwamen lieten de meisjes de fotos van de vakantie ontwikkelen (het was nog het tijdperk van voor de digitala camera's).
Maar toen ze de foto's kregen, schrokken ze erg en moesten ze alledrie meteen overgeven... op 1 van de foto's staan de Hells Angels met hun broek op hun enkels en uit hun behaarde anussen steken de stelen van de tandenborstels van de 3 meisjes...
Ze hadden besloten om een weekje een bungalow te huren in een bungalowpark.
Na een lage reis komen ze aan bij hun vakantiehuisje. Blijkt dat er nog 3 mannen waren die eigelijk al lang hadden moeten wegzijn. Het waren echte, ruige Hells Angels.
Ze waren nog wat bezig op te ruimen en zeiden tegen de meisjes: "wij moeten onze spullen nog opruimen, gaan jullie ondertussen maar zwemmen".
Eigenlijk vertrouwde de meisjes het niet, maar anderzijds wilden ze geen vooroordelen hebben en dus gingen ze zwemmen.
Eenmaal in het zwembad hadden ze er toch niet zo 'n lekker gevoel bij.
Hun bagage met al hun kleren, fotocamera en zelfs een portemonee stond in hun bungalow, bij die naar bier en rook ruikende, onverzorgde mannen.
Ze besloten na een uurtje om zich terug om te kleden en gingen kijken of alles goed ging in hun huisje.
En ja hoor, alles stond netjes op z'n plaats en er was fris gepoetst.
Perfect, alles zat nog in de koffers en de meisjes waren gerust en voelden zich een beetje schuldig omdat ze ongerust waren, puur om het uiterlijk van die mannen.
Hun weekje vakantie werd te gek en ze vergaten de gebeurtenissen met de Hells Angels.
Toen ze thuis kwamen lieten de meisjes de fotos van de vakantie ontwikkelen (het was nog het tijdperk van voor de digitala camera's).
Maar toen ze de foto's kregen, schrokken ze erg en moesten ze alledrie meteen overgeven... op 1 van de foto's staan de Hells Angels met hun broek op hun enkels en uit hun behaarde anussen steken de stelen van de tandenborstels van de 3 meisjes...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.