Archief - Vragen ivm hemellichamen en het verleden..

Ik weet dat twee sterrenstelsels niet echt 'botsen': omdat de lege ruimte tussen sterren zo groot is bewegen ze eerder door elkaar.

Maar is er dan toch geen heel kleine kans dat er twee sterren met een gigantisch snelheidsverschil op elkaar inbotsen?

Ik zou denken, op miljoenen sterrenstelsels en miljoenen sterren per sterrenstelsel zou het toch ooit moeten voorkomen. Weet iemand of zoiets ooit geregistreerd is geweest?

Ons registratievermogen is kortweg te jong om zulks te registreren van nakende botsing tot collisie. Maar er zijn vbn. van merging solar systems yup. Het grote nadeel is dat de onderlinge krachten zodanig hoog liggen dat hoewel we zeggen dat ze dor elkaar kunnen schuiven de zwaartekrachten van hun centers zodanig groot zijn dat ze uiteindelijk toch in elkaar blijven collapsen .. Beetje melancholia effect voor zij die de film gezien hebben.

Nu er toch zulk een topic bestaat, ..

Men kan zolang en zoveel dromen over het immense heelal en alle krachten en fysische verschijnselen die we nog moeten leren of mss nooit zullen kunnen leren of ervaren ..

Ik eindig meestal met denken als ik me inbeeld dat ons heelal voor hetzelfde geld een deeltje is van een minuscuul atoompje op de hoofdhuid van een of ander gigantisch wezen op een andere wereld ..

Maar ipv te dromen zouden we beter eerst onze eigen aarde scannen, alle rijkdom eruit pompen en ons beginnen verplaatsen naar waar dan ook..

elDuderino zei:

Ik weet dat twee sterrenstelsels niet echt 'botsen': omdat de lege ruimte tussen sterren zo groot is bewegen ze eerder door elkaar.

Maar is er dan toch geen heel kleine kans dat er twee sterren met een gigantisch snelheidsverschil op elkaar inbotsen?

Ik zou denken, op miljoenen sterrenstelsels en miljoenen sterren per sterrenstelsel zou het toch ooit moeten voorkomen. Weet iemand of zoiets ooit geregistreerd is geweest?

Klik om te vergroten...

Dat zal zowiezo al wel eens gebeurt zijn maar toch is het heel zeldzaam. Je kan het een beetje vergelijken met 2 schutters die op elkaar schieten waarbij de kogels op elkaar inslaan. Een near miss is veel waarschijnlijker en dat gebeurt bij sterren wel vaker en ligt waarschijnlijk mee aan de basis van heel wat binary (2 zonnige) stelsels. Die 2 sterren geraken dan in een complexe door zwaartekracht gestuurde dans met elkaar verwikkeld waarbij de grootste de massa van de kleinere begint af te snoepen. Uiteindelijk zal de grote ster de kleinere helemaal opslokken waarbij er meestal een zwart gat ontstaat.

Hetzelfde gebeurt tussen galaxies waarbij het grootste sterren begint af te snoepen van het kleinere elke keer ze elkaar passeren. Op zulke momenten schiet het centrale zwarte gat van een stelsel meestal in overdrive wat wilt zeggen dat het zich aan het voeden is op zonnen. Alhoewel er dus heel weinig rechtstreekse botsingen plaats vinden gaat het toch gepaard met een hoop geweld en zeker op langere termijn zullen er toch wel wat sterren samensmelten.

Om het nog wat ingewikkelder te maken,
Als je de afstand van een ster wilt berekenen moet je ook rekening houden met de uitdijing van het universum. Zo kan een bepaalde ster bvb op 4 lichtjaar van ons liggen wanneer het licht er vertrekt, maar als het licht ons uiteindelijk bereikt ligt die ster in werkelijkheid al weer wat verder van ons af. Kijk je dus naar de sterren, dan kijk je niet alleen naar het verleden van hoe de ster eruit zag, maar ook waar hij stond.
Een interessant gegeven: onze kosmische horizon, of hoe ver we dus in ons universum kunnen kijken is zo'n 41 miljard lichtjaar (als ik me niet vergis) in alle richtingen rond ons. Terwijl ons universum slechts zo'n 13,7 miljard jaar oud is.
Ingewikkelde materie allemaal. Ik kan echter een boek aanraden die het bovenstaande wat beter uitlegt (of nog ingewikkelder maakt ). Namelijk 'De verborgen realiteit' door Brian Greene. Een boek over parallelle universums