Een maand geleden lig ik vrolijk in mijn bed een filmke te zien, en merk ineens zo'n donkere plek op mijn muur die er voordien niet was.
Licht aangedaan, en ik was rap mijn bed uit... Zo'n dik mormel van een spin, rap gezocht naar een boekske dat weg mocht om er op te meppen.
*mep*, mis en achter een doos. Een paar minuten op de loer liggen en jawel, daar kwam mijn grootste angst-beest weer tevoorschijn. Bewegingen bestudeerd en gewacht op het ideale moment om toe te slagen. *mep*, weer mis!
Gelukkig had ik ze nog in't oog en de 3de keer en 10 minuten later was het eindelijk raak. Victory!
Een week later was het weer zover. Ik lig rustig naar een filmke te zien en hoor rechts van mij (= muur) een poster bewegen. Een grotere versie van Spin 1 kwam wraak nemen, en ik tuimel weer mijn bed uit (no kidding). 10 minuten en weer talloze missers (ik moet echt aan mijn doodmep-skills met een boekske werken) later is ze dan toch weer dood. De eerste spin bleef nog schoon aan het boekske hangen, de 2de bleef op de grond liggen. En daar moest ze blijven liggen tot mijn moeder ze de volgende dag wou wegdoen (jaja
).
In het begin om de 10 minuten eens gecontroleerd of dat beest nog met zijn poten omhoog in zijn hoekje lag, gegoogled op "spider regeneration" (-> half positief resultaat btw) en de volgende dag lag ze er nog.
3 weken na Monster 2 doe ik nog steeds regelmatig eens het licht aan en kijk rond naar de muren naast mijn bed, ik voel mij nog altijd niet gerust
.
) wel eens een spin doodmeppen, of bovenop een stoel springen omdat er een acht-poter in de buurt is. 
