Archief - Sociale Fobie

Tha_nOn zei:

medicatie is ook niet het wondermiddel ze, voor even is dat het wel, maar uiteindelijk moet ge het ook kunnen redden zonder medicatie
als het echt heel erg is zal ne psychiater u idd medicatie voorschrijven, maar overt algemeen zult ge ook sessies blijven hebben totdat ge da niet meer nodig hebt

Klik om te vergroten...

onzin, sociale fobie verdwijnt in de meeste gevallen totaal niet, het gaat ook om onderandere een dopamine probleem in de hersenen, erg belangrijk dit te behandelen dus

overt algemeen zult ge ook sessies blijven hebben totdat ge da niet meer nodig hebt

Klik om te vergroten...

vind het wel vreemd of we in deze gevallen of sociale fobie spreken maar eerder over "extreem verlegen" zijn

om duidelijker te zijn
bij sociale fobie gaat het duidelijk over problemen in de hersenen zelf, medicatie is het beste aangewezen, of dacht iemand dat zoiets vanzelf verdwijnt?

Low dopamine D(2) receptor binding potential in social phobia
by
Schneier FR, Liebowitz MR, Abi-Dargham A, Zea-Ponce Y, Lin SH, Laruelle M.
Anxiety Disorders Clinic and the Brain Imaging Division, New York State Psychiatric Institute, New York 10032, USA.
Am J Psychiatry 2000 Mar;157(3):457-9

ABSTRACT

OBJECTIVE: This study compared dopamine D(2) receptor binding potential in patients with social phobia and healthy comparison subjects. METHOD: Dopamine D(2) receptor binding potential was assessed in 10 unmedicated subjects with generalized social phobia and no significant lifetime psychiatric comorbidity and 10 healthy comparison subjects matched for age and sex. Binding potential was measured in the striatum by using single photon emission computerized tomography and constant infusion of the D(2) receptor radiotracer [(123)I]iodobenzamide ([(123)I]IBZM). RESULTS: Mean D(2) receptor binding potential was significantly lower in the subjects with social phobia than in the comparison subjects. Within the social phobia group, there was a nonsignificant correlation of binding potential with the Liebowitz Social Anxiety Scale score. CONCLUSIONS: Generalized social phobia may be associated with low binding of [(123)I]IBZM to D(2) receptors in the striatum.

PaJaMa zei:

onzin, sociale fobie verdwijnt in de meeste gevallen totaal niet, het gaat ook om onderandere een dopamine probleem in de hersenen, erg belangrijk dit te behandelen dus

Klik om te vergroten...

inderdaad das een probleem in de hersenen, maar medicatie lost dit niet op als in, het pakt de oorzaak van het probleem niet aan
ge kunt idd medicatie nemen en het daarbij laten en dan moet ge voor de rest van uw leven medicatie nemen

yep ik zit ermee
gaat ni weg

Tha_nOn zei:

inderdaad das een probleem in de hersenen, maar medicatie lost dit niet op als in, het pakt de oorzaak van het probleem niet aan
ge kunt idd medicatie nemen en het daarbij laten en dan moet ge voor de rest van uw leven medicatie nemen

Klik om te vergroten...

ja, tijdens het nemen van die medicatie is dat hersenprobleem opgelost, net als met een te hoge bloeddruk zit je levenlang vast aan medicatie

mediecatie verhoogt bv de hoeveelheid dopamine zoals nardil, en lost het probleem dan wel op

psycholoog is puurste crap. hielp geen zak.
ik had btw contact gelegd met threadstarten ( rapahael ) zaten toevallig samen op unief en heb er wa mee geklapt, vertelde ook da psycholoog puurste crap was. zijn dan goeie maten geworden, maar nu zijn we elk onze eigen weg gegaan terug ( gestopt met school )

ik heb dit ook

k'weet et nog heel goe wanneer da'k men GIP verdedigde voor de jury, schaamde ik me dood en terwijl het spreken was ik buiten adem, kreeg echt geen adem binnen. Ik moest effe wachten en proberen normaal te beademen, dan pas kon ik voort.

K'heb ook deze symptoon, wanneer ik iets wil zeggen in een groep ben ik altijd bang om iets verkeerds te zeggen of als ik iets zeg dat die mensen me gaan uitlachen en daardoor praat ik ook nie veel in een groep.

wel kwil nog iets meedelen, als ik vree moe ben heb ik deze fobie nie meer schijnt, vb ik heb schrik om een onbekende "groep" van mensen te aanspreken, dit gaat weg als'k moe ben dan spreek ik iedereen aan met een normale toon.

help...

wouter_dc zei:

Och, psychologen zijn wel handig. Waarom zijn ze er anders.. Er zijn wel degelijk mensen die het niet op hun eentje kunnen overwinnen, en daar kan een psycholoog zeker handig zijn. Duidelijk nooit last van gehad jij...

Klik om te vergroten...

rofl, effe niet oordelen over mij aub? Ge kent mij niet.

Een psycholoog kan handig zijn, maar niet in dit geval.

"Een sociale fobie wordt meestal behandeld door gesprekken met een psychiater of psycholoog (gedragstherapie). Dit werkt bij drie op de vier mensen. Uw arts kan in sommige gevallen een behandeling met fenelzine proberen. Met een zogenaamde artsenverklaring is fenelzine dan via de apotheek leverbaar."


imo moeten chemische middelen de laatste optie zijn
zoek maar eens de neveneffecten op, bvb van nardil:
* Duizeligheid, vooral bij het opstaan. Heeft u hier last van of bent u licht in het hoofd, dan kan dit erop wijzen dat uw bloeddruk is verlaagd. Mensen met hartfalen kunnen hier meer last van hebben. Als u zich duizelig voelt, sta dan langzaam op uit bed of van een stoel. U kunt het best even gaan liggen en de benen wat hoger leggen, bijvoorbeeld op een kussen. Neem dit middel de eerste paar keer 's avonds in op de rand van uw bed, zodat u bij duizeligheid kunt gaan liggen. Als u na enkele weken nog steeds last heeft van duizeligheid, moet u uw arts raadplegen.
* Moeite om in of door te slapen.
* Seksuele stoornissen, zoals minder zin in vrijen, moeilijke erectie en te late zaadlozing. Deze bijwerkingen gaan over als u met het middel stopt. Neem contact op met uw arts als u hier last van heeft.

"chemische middelen de laatste optie"

deze bijeffecten verschijnen niet altijd maar verdwijnen na een tijdje wel, waarom zou medicatie de laatste optie moeten zijn?

PaJaMa zei:

"chemische middelen de laatste optie"

deze bijeffecten verschijnen niet altijd maar verdwijnen na een tijdje wel, waarom zou medicatie de laatste optie moeten zijn?

Klik om te vergroten...

omdat ge bij deze medicatie niets oplost, kheb zeker niets tegen medicatie en het kan idd een goed middel zijn, maar om het voor de rest van uw leven dan verder te blijven pakken?
en ge gaf het voorbeeld van hoge bloeddruk, idd daar kunnen ze ook niets anders doen dan gans uw leven pillen en op uw eten letten, maar daar gaat ge ook niets psychisch aan kunnen veranderen, als het werkt voor mensen si het het proberen waart, tenzij ge graag voor de rest van uw leven aan allerlei pillen vastzit

medicatie kan sociale fobie voor 100% oplossen, therapie kan dat niet punt

het verschil dat medicatie maakt is ENORM

PaJaMa zei:

"chemische middelen de laatste optie"

deze bijeffecten verschijnen niet altijd maar verdwijnen na een tijdje wel, waarom zou medicatie de laatste optie moeten zijn?

Klik om te vergroten...

omdat het voor 3/4de van de mensen op een normale manier opgelost kan worden
ik vind het nogal kortzichtig om meteen al met middeltjes, waar je een heel leven aan vasthangt, te beginnen vooraleer een alternatieve oplossing geprobeerd te hebben

ik heb ook zo een halve fobie gekrege ergens in mijn laatste jaar middelbaar, daarvoor was ik diene die totaal geen problemen had om efkes voor de klas te staan of gelijk wa. In het 6de heb ik eens een 'bijna' paniekaanval gehad tijdens het lezen van een franse tekst (had iets verkeerd gelezen, diene leraar was al zo nen complete zot en kbleef da dus verkeerd lezen). Dusja, was men eerste keer dat ik zo een hoge hartslag had, trillende stem tot en met en angstig. Pff da vergeet ge nie rap ze, die ervaring nestelt hem zowa in uw hoofd.

Elke keer derna da ik moest lezen moest ik natuurlijk terugdenken naar die situatie, met gevolg da ik schrik kreeg om dat weer mee te maken. Dus ge zit eigenlijk constant op uw eigen stem te letten en te denken van 'fuck kga het weer hebben he!. Dat is zowa gevorderd tot ik van school spijbelde en dus bang was voor de dood om gewoon een woord te zeggen in de klas (als alle aandacht op u staat natuurlijk). Soms had ik da ook terwijl ik tegen familie sprak, vrienden. Heb da zitten 'evalueren' (ik vertik het om naar nen psycholoog te gaan, teken van zwakte imo) en het gebeurt alleen als ik weer DENK aan zo een aanval. Das onmogelijk om da uit uw gedachten te zetten, da zit in uw altijd ergens in uw achterhoofd. Ik doe nu een sabbatjaar en het is al VEEEEEL verbeterd.

Meestal ben ik de sociaalste van de bende maar het is nog niet zo dat ik met plezier voor een groep ga staan praten. Zoiets vergt gewoon tijd, het is ongelukkig om da te krijgen maar ge moet erover imo. Als je iets als dit heel uw leven negeert en dus sociale situaties vermijdt kunt ge het vergeten. Ik zat in mijn zesde echt in de put (geen depressie, maar bijna). Heb al veel verhalen gelezen van gelijkaardige gevallen op specifieke fora en dat helpt echt, het helpt ook om het eens te vertellen. Vroeger was ik te trots om zoiets te zegge, ik zag het als een zwakte. Ik durfde het tegen NIEMAND zeggen, ge vreet u eigen op dan. Heb het nog altijd niet 'in real life' gezegd tegen iemand, maar zo op fora eens zette helpt al een goed eindje!

edit: paar enters gezet, aangenamer om te lezen

Ik heb hier ook wel wat last van, in de zin van dat ik nerveus wordt als ik in het middelpunt van de belangstelling sta in groepen. Onbekende mensen aanspreken gaat nog wel als ze maar nie in groep zijn.
Volgens mij heeft in mijn geval cannabis er ook iets mee te maken, voordat ik regelmatig begon te smoren kende ik dat gevoel van onzekerheid niet. Ben er nu toch al een tijdje mee gestopt en het wordt toch stilaan beter. (kan ook gewoon in 'me koptje' zitten dat het door smoren is, maar als het helpt ..)

Ik heb het een klein beetje denk ik. Al is dat wel ferm geminderd de laatste jaren. Ik had bijvoorbeeld het gevoel dat mijn leerkracht altijd naar mij keek bijvoorbeeld, en dan was ik zowa beschaamd (tijdens LO bijvoorbeeld). Praten met sommige mensen was ook moeilijk, want ik had altijd een soort minderwaardigheidsgevoel.

Ma 't is ni da'k eenzaam was ofzo, dus ik zal waarschijnlijk iets anders hebbe. Ik kom met iedereen overeen, heb veel vrienden enzo da ist ni.

It's WEIRD.

Maar zoals ik zei: nu is alles veel verminderd

>P> Stigy zei:

little pointer, (zeker niet doen) maar ben eigelijk ook gedeeltelijk veranderd door "bepaalde drugs", maar ben nu met die brol allemaal gestopt na een ongeval dak aant crashe buite een discotheek zat en fameuze smoelen zat te trekke, gevolg maten hemme me kunne wegdrage,... greetz

Klik om te vergroten...

Same, tbegon allemaal met da Kan zelf zeggen dat het daardoor is dat ik veranderd ben. (En ik doet het nu al 4 jaar niet meer )

PaJaMa zei:

je kan sociale fobie voor 100% wegnemen met de juiste medicatie

Klik om te vergroten...

Leuk, jezelf gaan veranderen... Ik vind dat je dat zelf moet overwinnen en ook BESEFFEN, want anders neem je gewoon je medicatie en doe je weer ff normaal in de ogen van de maatschappij.

wouter_dc zei:

Psychiater =/= Psycholoog he man, weet da goed! Heb zelf paar maanden naar psycholoog gegaan, was dan wel voor meer zelfvertrouwen, en faalangst overwinnen. Ouders en leerkracht hadden mij daar mee naar toe genomen. Ik denk gewoon dat je naar die psycholoog moet bellen/laten bellen (ouders ofzo als ge zelf niet durft) en een afspraak maken. CLB heeft nooit/never/jamais iets voor mij gedaan

Klik om te vergroten...

CLB probeert net als een psycholoog de dingen te analyseren en op te lossen, maar ze slagen er dus NIET in. Dat is idd pure crap. Ze hebben onlangs gebeld om m'n "dossier" af te sluiten. Heb maar ja gezegd, want veel meer konden of kunnen ze toch niet doen. Mijn klasgenoten proberen mij ook wat in de sociale gang van zaken te steken door me mee uit te vragen enzo, maar telkens ik hierop inga met het volle enthousiasme, beklaag ik het me enorm achteraf. Dan heb ik nog minder zelfvertrouwen.

killgore zei:

Heb hier zelf zeer lang last van gehad, blijven zeggen tegen jezelf dat er geen reden is om "bang" te zijn & zo werkt wel degelijk. Het is wel niet dat je dit in 1x gaat overwinnen of zo, zoals vele idioten wel eens durven zeggen. Dat duurt jaaaren en in mijn ervaring is het nooit geheel over.

En nen psycholoog is hier voor niets nodig ffs, mensen moeten weer eens leren met elkaar praten en hun eigen leven in handen nemen. Maar dit kan ik nog ergens begrijpen, medicatie is imho al geheel uit den boze.

Klik om te vergroten...

Ik doe dat al vele jaren, maar ik kom altijd wel iets tegen dat me die zin van "er is geen reden om dat te hebben" weet te vergeten. Mensen kunnen je soms echt helpen als ze dat willen, maar met het minste dat ze zeggen boren ze je de grond in. Zelfs al willen ze dat niet en probeer ik me ertegen te verzetten, ik kom het echt elke week tegen en dan voel ik me weer ff rot gelijk nooit te voren. Ook weet ik dat jaren later nog.

@KieKsKe - 'k Denk da 'k ook bijna een depressie ga hebben, misschien op latere leeftijd dan (nu 17). Maar ik besef dat zoiets allemaal nie nodig is om te krijgen, dus ik probeer dat te vermijden door mezelf steeds wijs te maken dat het zal beteren. Wat in die 5 jaar niet gebeurd is.

Altijd grote mond op verschillende media (internet, chat, ...), maar in het echt bij onbekenden een asociaal mens. Bij mensen dat ik een jaar ken (wat zeer moeilijk verloopt in het begin), kan ik al wat tegen zeveren en mijn gedacht zeggen, maar onvoorziene situaties of zelfs de brommer nemen en ergens naartoe gaan dat niet is gepland, is een heuse opdracht. Echt kut.

En mensen leren je dan ook niet kennen en jijzelf leert ook geen mensen kennen, dus gaan ze oordelen op hoe je je gedraagt e.d. wat geen goede representatie is van je persoon of karakter. Daardoor verlies je zelf ook nog eens zelfvertrouwen.

Bij mensen met dezelfde interesses en gedrag klikt het meteen. Bij mensen die zo een arrogante of zeer sociale houding hebben steekt het meteen tegen en klap ik toe. En met iemand alleen in een omgeving waar niet veel of geen volk is, voel ik mij zeer goed. En nog zo van die dingen, echt complex om te gaan analyseren.

'k Sta ook niet echt open voor bepaalde opdrachten die een psycholoog je laat doen. Bijvoorbeeld: praat eens tegen iemand die je op straat tegenkomt of ga eens zelf naar de winkel. Dat komt gewoon kinderachtig over. Die houding moet je wel terug aanleren, maar als je het beseft dat je zo bent en doet, is het erg kinderachtig.

Imo.

GenesisX zei:

Ik doe dat al vele jaren, maar ik kom altijd wel iets tegen dat me die zin van "er is geen reden om dat te hebben" weet te vergeten. Mensen kunnen je soms echt helpen als ze dat willen, maar met het minste dat ze zeggen boren ze je de grond in. Zelfs al willen ze dat niet en probeer ik me ertegen te verzetten, ik kom het echt elke week tegen en dan voel ik me weer ff rot gelijk nooit te voren. Ook weet ik dat jaren later nog.

Klik om te vergroten...

Dat bedoel ik met dat het nooit overgaat in mijn ervaring.

Maar ik merk wel dat het steeds betert, ge voelt u steeds minder lang rot en zo. Het begint bij mij op een "acceptabel" niveau te komen, maar weg zal het nooit zijn vrees ik .

edit: en dat lang herinneren is zooo herkenbaar .

Vlees zei:

Ik heb hier ook wel wat last van, in de zin van dat ik nerveus wordt als ik in het middelpunt van de belangstelling sta in groepen. Onbekende mensen aanspreken gaat nog wel als ze maar nie in groep zijn.
Volgens mij heeft in mijn geval cannabis er ook iets mee te maken, voordat ik regelmatig begon te smoren kende ik dat gevoel van onzekerheid niet. Ben er nu toch al een tijdje mee gestopt en het wordt toch stilaan beter. (kan ook gewoon in 'me koptje' zitten dat het door smoren is, maar als het helpt ..)

Klik om te vergroten...

gaat idd snel over eens je volledig gestopt bent

ik smoorde vroeger veel en regelmatig (dagelijks, paar gram) en functioneerde op den duur ook niet meer in groep, op evenementen werd dat dan gecompenseerd met andere middelen
eens volledig gestopt ging dat snel over (van de ene dag op de andere alles laten vallen van zo'n dingen, paar maand later voelde ik me al veel beter)
en als ik nu nog eens smoor (om de paar maand) heb ik er totaal geen last meer van, en word ik zelfs nog socialer