Archief - Slaapverlamming/ Sleep Paralysis

Hallo,

Misschien zijn de termen in de titel al wel gekend door een aantal mensen hier, Maar ik wist er tot vandaag niets van, buiten wat ik zelf zoal heb voorgehad. Bvb het verlamd en halfwakker in bed liggen of 'bewust' slapen (vorm van lucide dromen wsl). Meestal lach ik er eens mee en ga ik terug maffen, het is wel vreemd, doch niet vreemd genoeg om er de volgende dag nog aan te denken. Maar na een recente nogal angstaanjagende ervaring heb ik het toch eens opgezocht en kwam ik dus uit op sleep paralysis.

Ik ga ff lui zijn en mezelf quoten (post op reddit)

Maybe not that scary, and it was probably just my brain screwing with me. But when it just had happened I immediatly thought about another moment 'something' woke me very agressively:
Again, just sleeping, but it was earlier. About 01am. This time I don't really know in what state I actually was. But I realise I'm just in bed, lying on my back, when suddenly I feel this power pushing me down. My sheets start to tighten on my chest and I can hardly breathe. I want tot put on my light but I'm totally paralysed. While I'm trying to move my arm, something scares me off my socks (which I didn't wear lol). I can see this face of a thing pushing me on my chest laughing in my face. At that point my arm really hurts when I slowly succeed in moving it towards my lightswitch. Then, the light goes on. Nothing is there but me breathing heavily.

Klik om te vergroten...

Heb nog al soortgelijke dingen voorgehad, maar dat blijft meestal bij het in paniek schieten wegens het niet kunnen bewegen. Nu waren er dus hallucinaties bij betrokken. De laatste tijd ook een aantal keer al sprekend wakker geworden, als reactie op iets dat ik half droomde.

wiki: Sleep paralysis - Wikipedia, the free encyclopedia
Link met wetenschappelijke uitleg en veel posts met ervaringen: Sleep Paralysis: Awake But Still Asleep | Serendip's Exchange

Het wordt vaak gelinkt aan de 'out of body experience' blijkbaar. Al heb ik dat nog niet zelf meegemaakt. Ook vreemd dat het bijna uitsluitend gebeurt wanneer je op je rug slaapt. Ik ga nooit op m'n rug slapen, maar word vaak wel zo wakker, met soms dus die slaapverlamming als gevolg (spijtig genoeg)

Interessante materie in ieder geval. Sowieso dat er hier nog zijn met een aantal goeie sleep paralysis verhalen .

Hoi,

Zelf nog niet meegemaakt, maar deed wel een belletje rinkelen.

Is een fenomeen die al meegaat sinds de oudheid.

Succubus - Wikipedia

Ik heb het al verschillende keren meegemaakt. Nu is het toch wel al een maand of 2 geleden.
Ik kan het als volgt omschrijven:

Ik schiet wakker maar blijkbaar enkel mentaal want ik kan niet bewegen, zelfs spreken gaat niet. Ik probeer dan eerst mn hoofd te bewegen en mn ledematen maar die liggen gewoon als verlamd op mn bed. Heel langzaamaan begin ik precies terug te "booten" en opeens schiet mn lichaam wakker en kan ik terug bewegen. Hallicunaties heb ik nog niet gehad.

Faun zei:

Ik schiet wakker maar blijkbaar enkel mentaal want ik kan niet bewegen, zelfs spreken gaat niet. Ik probeer dan eerst mn hoofd te bewegen en mn ledematen maar die liggen gewoon als verlamd op mn bed. Heel langzaamaan begin ik precies terug te "booten" en opeens schiet mn lichaam wakker en kan ik terug bewegen. Hallicunaties heb ik nog niet gehad.

Klik om te vergroten...

Juist hetzelfde, maar bij mij nu gelukkig al meer als half jaar geleden ofzo. Toen had ik da echt wel wekelijks soms, fucking eng met momenten.

Ook al meegemaakt, of toch een variant ervan. Bij mij gebeurt het bij het in slaap vallen: ik schiet plots in paniek, waarom weet ik niet, ik begin snel te ademen en voel mijn hart bonzen en ik wéét dat ik moet wakker worden, maar dat lukt niet dadelijk. Als mijn vriendin het merkt, schudt ze mij snel wakker. Er alleen 'uitkomen' lukt moeilijker.

Heb ik ook, met hallucinaties op alle vlak (gevoel, gehoor, zicht) alsook heb ik dit bij het slapengaan. Lichaam zit al 'vast' maar ik ben nog bij bewustzijn. Klote want ik wil mij dan verleggen, lukt niet, ik 'trek' tot het wel lukt, weer volledig wakker, en dan begint het opnieuw.

Een van de ergste was dat ik iets soortgelijks als dat kind uit FEAR naast mijn bed zag staan met gloeiende ogen. Bleken dan de lichtjes van de modem te zijn (die op mijn kamer staat).

Ik heb er veel last van en vooral als ik onregelmatig slaap, heel vermoeid ben, of aant afkicken ben. Het deel van de hersenen dat dingen 'herkend' draait dan overuren en wss dat ik daardoor makkelijk hallucineer en daardoor dus sneller angstig wordt en er begin tegen te vechten.

Ik heb blijkbaar ook een tactiek gevonden om geluid uit te brengen, uiteindelijk roep ik mezelf wakker. Ouders hebben al paar keer in slaapkamer gestaan, als ze dan het licht aandoen schiet ik volledig wakker.

Ik heb dat dus al heel mijn leven en idd vooral als ik op mijn rug lig, anders niet. Das echt heel vreemd.

Jep hier ook alleen maar wanneer ik op m'n rug lig.

Ulixes zei:

Ook al meegemaakt, of toch een variant ervan. Bij mij gebeurt het bij het in slaap vallen: ik schiet plots in paniek, waarom weet ik niet, ik begin snel te ademen en voel mijn hart bonzen en ik wéét dat ik moet wakker worden, maar dat lukt niet dadelijk. Als mijn vriendin het merkt, schudt ze mij snel wakker. Er alleen 'uitkomen' lukt moeilijker.

Klik om te vergroten...

Dat heb ik dus ook vrij veel.

sneax zei:

Ik heb er veel last van en vooral als ik onregelmatig slaap, heel vermoeid ben, of aant afkicken ben. Het deel van de hersenen dat dingen 'herkend' draait dan overuren en wss dat ik daardoor makkelijk hallucineer en daardoor dus sneller angstig wordt en er begin tegen te vechten.
d.

Klik om te vergroten...

Ik werk nu al langer dan een jaar in shifts. Met de vroege shift slaap ik vrij weinig, en in het weekend is heel het slaapritme sowieso overhoop. Is dus wsl ook wel een reden waarom ik het steeds vaker heb.

'k Heb dat als ik op mijn rug slaap, probleem is dat niet makkelijk in slaap val op mijn rug

Hier ervaar ik dit fenomeen ook al jarenlang. De eerste keer was best beangstigend. 't Was overdag, alleen thuis en dacht op dat moment dat ik effectief dood aan het gaan was. Daarna ook over gaan opzoeken en op slaapverlamming uitgekomen.

Laatste jaren meer en meer last van, vooral tijdens stressvolle periodes. Soms komt er precies iemand (kwaadaardig) naar u toe, ge hoort die effectief stappen, maar ge kunt niet kijken wie het is. Andere momenten is het precies alsof ge in een eindeloos gat aan het vallen zijt en ziet ge vanalles flitsen en hoort ge allerlei vreemde geluiden.

Soms is alles zo realistisch, ge hoort de voordeur in de gang opengaan, ge hoort die voetstappen de trap opkomen, ge hoort ze naar uw kamer stappen, ze komen binnen, terwijl slaat uw hartslag aan een recordhoogte, verhoogde ademhaling, 't zweet breekt u uit, ge zijt totaal in paniek en slaagt er maar niet in om te ontwaken of te bewegen.

Nu ik weet wat het is, en -als- ik besef dat ik weer zo'n situatie meemaak, probeer ik mijn tenen of vingers op en neer te bewegen, dat helpt soms om eruit te geraken en wakker te worden (niet altijd en dat is frustrerend)

Heel soms hebt ge nadien wel zo'n gevoel van "wow dat was cool", aangezien ge soms een gevoel van 'zweven' of dergelijk ervaart.

Edit: Het is ook moeilijk om daar tegen anderen over te praten. Hier in de familie heeft nog nooit iemand dat ervaren, zelfs mijn ouders niet. Dat moet voor hen toch maar raar zijn, na 40 jaar nooit zoiets meegemaakt en dan kom ik af met zo'n rare verhalen. Mijn pa heeft mij 's nachts wel al soms horen roepen (dat doe ik helaas soms als ik dat weer meemaak zonder dat ik het wil )

Ik heb een stuk of 5-maal meegemaakt, dat ik eigenlijk bewust was van het feit dat ik aan het dromen was, en effectief wakker schoot, maar mij niet kon bewegen.
Dan raak in paniek en denk ik, dat ik verlamd ben, en doe ik extra "moeite" om te bewegen.
Na ne minuut ofzo, raak ik wel helemaal wakker.

Das wel ff angstaanjagend, maar volgens mij niet schadelijk en al zeker niet paranormaal ofzo :ironic:

Alhoewel, niet schadelijk...
Dat wil zeggen dat uw slaapkwaliteit op weinig trekt, en daarvoor moet ge naar een slaapkliniek, alleen daar hangen ze u dan vol met draadjes en ja, wie kan er dan deftig slapen :ironic: ...

Teken dat ge half wakker zijt, is n teken van incomplete slaap => slaapapneu?

Ik verdenk mijzelf wel dat ik n vorm van slaapapneu heb, want ik snurk naar het schijnt hard, en mijn neus doet pijn bij het ontwaken, niet zo gezellig, maar echt, ik wil niet naar een slaapkliniek pff

EdmundBean zei:

Ik heb een stuk of 5-maal meegemaakt, dat ik eigenlijk bewust was van het feit dat ik aan het dromen was, en effectief wakker schoot, maar mij niet kon bewegen.
Dan raak in paniek en denk ik, dat ik verlamd ben, en doe ik extra "moeite" om te bewegen.
Na ne minuut ofzo, raak ik wel helemaal wakker.

Das wel ff angstaanjagend, maar volgens mij niet schadelijk en al zeker niet paranormaal ofzo :ironic:

Alhoewel, niet schadelijk...
Dat wil zeggen dat uw slaapkwaliteit op weinig trekt, en daarvoor moet ge naar een slaapkliniek, alleen daar hangen ze u dan vol met draadjes en ja, wie kan er dan deftig slapen :ironic: ...

Teken dat ge half wakker zijt, is n teken van incomplete slaap => slaapapneu?

Ik verdenk mijzelf wel dat ik n vorm van slaapapneu heb, want ik snurk naar het schijnt hard, en mijn neus doet pijn bij het ontwaken, niet zo gezellig, maar echt, ik wil niet naar een slaapkliniek pff

Klik om te vergroten...

tegenwoordig of binnenkort niks draadjes meer.
slapen op een speciaal aangepaste matras. en dan kunde zelfs nog thuis ligge in plaats van in de kliniek. en voor dat gesnurk bestaat er ook een soort pleister om uw neusvleugels open te houden 's nachts.

Als ik op mijn rug lig, heb ik soms de vreemdste lucide dromen die werkelijk angstig overkomen. En die verlamming komt ook voor. Een vreemd raadsel.

Heb dit al verschillende keren gehad. De ergste keer was toen ik een stuk of 11 jaar was. Ik lag bijna inslaap maar schoot ineens wakker. Ik kon niets meer bewegen en had het gevoel alsof ik naar beneden viel. Ik voelde een enorme druk op mijn lichaam. Echt raar, ik wist dat ik in mijn kamer lag en dat ik niet echt viel, en tegelijkertijd weer niet. Kort daarna was ik wss weer inslaap gevallen. Heb dit meerdere keren die nacht gehad.

Nu ik erover denk is dit inderdaad telkens als ik op m'n rug lig. Vanavond nog eens proberen.
En vanaf je het gewaar wordt is het indd trekken tot je langzaam terug kan bewegen

Ulixes zei:

Ook al meegemaakt, of toch een variant ervan. Bij mij gebeurt het bij het in slaap vallen: ik schiet plots in paniek, waarom weet ik niet, ik begin snel te ademen en voel mijn hart bonzen en ik wéét dat ik moet wakker worden, maar dat lukt niet dadelijk. Als mijn vriendin het merkt, schudt ze mij snel wakker. Er alleen 'uitkomen' lukt moeilijker.

Klik om te vergroten...

Heb ik dus ook heel vaak.
Meestal raak ik er zelf uit,door mezelf wakker te roepen,en proberen mezelf wakker te schudden.En als het niet lukt maakt mn vriendin me wel wakker.

Avondland zei:

Als ik op mijn rug lig, heb ik soms de vreemdste lucide dromen die werkelijk angstig overkomen.

Klik om te vergroten...

heb het ook meestal als ik op mn rug lig.
En mn dromen gaan meestal over een kameraad die zelfmoord gepleegd heeft.
Vorige nacht ben ik volgens mn vriendin ook weer flink aan het dromen geweest.

Droom : Werd wakker en het raam van de slaapkamer was kapot en was heel kou binnen,ik spring uit bed in mn droom en ga naar de 2de slaapkamer en zie daar mn kameraad.dan begint het roepen en mezelf proberen wakker schudden meestal

De mijne merkt het zelf niet tot ik mezelf wakker heb gekregen

Als ik sommige ervaringen hier lees, denk ik bij enkele toch aan een factor slaapapneu.
Wakker worden met een drukkend gevoel, buiten adem, bonzend hart, pijn die uitstraalt naar de arm (!), overdag vermoeid zijn,... En enkel als je op de rug ligt, allemaal erg suggestief voor slaapapneu.
Ik zou die zaken toch eens bij je huisdokter vermelden. Zeker als je snurkt, overgewicht hebt, rookt, enz.

Heb al enkele symptomen bekeken van slaapapneu en narcolepsie
Sommige dingen komen overeen, maar in het algemeen lijkt me dat toch nog een pak erger. Het zal bij de meesten gewoon iets te maken hebben met ontregelde slaapritmes of het gebrek aan slaap.

Hoezo erger? Slaapapneu geeft niet veel symptomen maar is wel erg schadelijk, dat is net het probleem. Meestal zijn de mensen die aan slaapapneu lijden enkel vermoeid overdag, verder merken ze er niks van. Maar als je dan begint na te vragen blijken ze hevige snurkers te zijn, merkt hun echtgenoot soms dat ze stoppen met ademen in de slaap, enz. Sommige dingen die hier gezegd zijn passen zeker bij slaapapneu. Dus ik zou dat dan zeker eens bij je huisarts vermelden zodat die, rekening houdend met risicofactoren, kan inschatten of het verder onderzocht moet worden.

Hetgeen jij specifiek beschreef doet mij zelf wat aan angina pectoris denken. Als ik iemand hoor klagen over een drukkend gevoel op de borst dat zijn ademhaling lijkt toe te snoeren en uitstraalt naar de arm, tja textbook verhaal. Ik weet natuurlijk niet hoe oud je bent, of je rookt, overgewicht hebt, enz maar als je dat gevoel vaker hebt en bijvoorbeeld bij inspanning ook zoiets merkt of snel kortademig wordt zou ik zeker eens bij de huisdokter langs gaan.

Narcolepsie heeft hier weinig mee te maken, denk ik.

Ik wil hier ook niet onnodig mensen ongerust maken é. Als je een jonge sportieve kerel bent dan is de kans klein dat je aan slaapapneu ofzo lijdt erg klein. Ik ga enkel af op het verhaal dat ik hier lees en sommige dingen daartussen zijn het waard om eens te vermelden bij de huisarts.