Archief - Gebruik antipsychotica

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Tuninboy

Legacy Member
JackM zei:
Ik zit met een vraag voor mensen die eventueel al antipsychotica als geneesmiddel hebben voorgeschreven gekregen.

De laatste tijd geraak ik heel moeilijk over een relatiebreuk die me heel zwaar valt, zwaarder en intenser dan anders.
Veel details ga ik hier niet over geven, omdat ze er mss niet toe doen. Behalve dan mss dat ik moet zeggen dat we geen relatie hadden, dat het om men beste vriendin gaat, maar dat het precies wel leek alsof we een relatie hadden door wat we allemaal deden, alleen waren er geen 'aanrakingsgevoelens' bij haar. Tot ze me vertelde die wel te hebben voor iemand anders.


Zelfs voor de 'breuk' was ik van plan om es met een psycholoog te gaan praten, omdat ik anders niemand ken waarmee ik daarover op ene deftige manier kan communiceren.

En omdat ik toch naar de dokter moest om een voorschriftje voor de kiné, wou ik het er met hem eens over hebben of als hij mij iemand kon aanraden (want hoe zoek je een gepaste psycholoog). Maar dat gesprek is me niet zo goed bevallen. Toen ik hem vertelde dat ik slecht of soms niet slaap, zeer weinig eetlust heb en soms iets als een lichte angstaanval ervaar, heeft em mij een antipsychotica voorgeschreven, nl Sulpiride, met de bedoeling of ik dat eerst eens wou proberen.

Eenmaal thuis eens opgezocht en ik ben al genen pillenman, zie ik dat niet echt zitten na de dingen die ik daarvan lees.

Mijn gevoel zegt me van eerst toch een psycholoog op te zoeken en dat voorschrift voor die sulpiride te laten voor wat het is.
Ik ben nature geen goede slaper en honger komt toch of ik verplicht mezelf van iets te eten. Kweet niet of ik dan zelf die dingen relativeer, maar ik vind ze niet zwaar genoeg om met zo'n medicatie te beginnen.

Zijn er hier die gelijkaardige situaties hebben voorgehad of op een bepaald moment met zo'n middelen in contact gekomen zijn?

Been there, done that, dezelfde story ongeveer, maar het was men ex, waarna we nog even vrienden zijn gebleven, maar heb nooit iets van anti psychotica of AD genomen, omdat ik het zo wilde. Ik ben meer dan een jaar bij de psycholoog langst geweest. Begonnen met visiteren net voor onze relatie gedaan was tot het punt dat men ex me een rug in het mes heeft gestoken en ik echt diep zat en wist dat er iets moest veranderen.

En ik ben men psychologe veel dankbaar, ook al wast een kostelijke affaire, maar dat had ik er voor over. Al moet jij zelf al uw keuze's zelf maken. En het moet vooral klikken met die persoon. Als ge het gevoel hebt dat het niet klikt, dan kan je daar beter eerlijk over zijn en iemand anders zoeken, waar het wel mee klikt.


Als ge nog vragen hebt, wil ik er gerust op antwoorden.

Etersil

Legacy Member
Heel belangrijk ook, om dit te beseffen, is dat AD en Anti-psychotica u probleem niet oplost.
Het zal u gewoon in staat stellen op automatische piloot te leven om alle daagse dingen te doen. Als je enkel maar AD/Anti-spychotica slikt, ben je slecht bezig.

memorexxx

Legacy Member
Ik heb dezelfde pillen gekregen. Ik kon ook moeilijk eten, omdat ik stressed out/ opgefokt was door een aanhoundend fysiek probleem, een muisarm. Ben ook een hypochonder eerste klass. Dezelfde pillen als u gekregen, ik neem ze nu 2 weken. Effect is dat ik er eetlust van krijg en wat minder nerveus ben. Het is niet dat ge daar gedrogeerd van zult worden.
Ik denk niet datk naar een psycholoog moet hiervoor. Maar als de pilletjes op zijn , wat nog een paar weken is, zal ik nog wel zien of het lastig is ermee te stoppen. Indien ja, dan zal ik ook wel eens een geprek overwegen...Anyway , wat ik kwam vertellen is dus dus vooral dat het volgens mij helemaal geen zware pillen zijn...

Mulan

Legacy Member
Etersil zei:
FYi: gemiddelde wachttijd voor eerste gesprek bij het CGG is minstens één jaar en 6 maanden, loopt nu al op tot 2 jaar.
(bel dus zo snel mogelijk als je daar aan wil beginnen). Na dat gesprek word bekeken of je wel hulp nodig hebt. Ze selecteren dus. (wegens de grote wachtlijsten) Eenmaal je 'binnen bent' kan je wel maximaal 2 jaar in behandeling zijn bij één van hun psychologen in het CGG.

Btw: Een psychiater gaat u echt niet iedere week laten langskomen om een gesprek te voeren. Daar zijn psychologen voor. Tot je 25ste ben je die deels teurg betaald. Na je 25ste ben je NIET meer terugbetaald als je de psycholoog bezoekt. (Volgens onze regering kan je na je 25ste geen psychische klachten meer hebben).

Gemiddelde prijs bij Psychiater is zeker >70€/30min consultatie. Maximum duur is daar 30min. En da's dan vooral bekijken of je al dan niet de nodige medicatie moet hebben. Het neerschrijven van medische attesten.
Standaard prijs van psycholoog is €50/1 uur consultatie. Je gaat dan normaal iedere week en daarna 2 keer in een maand naar de psycholoog.


Psychische gezondheidszorg word al jaren(!) onder gesubsidieerd. Maar goed, gezondheidszorg in z'n geheel word al jaren amper deftig van middelen voorzien.

Dit alles is a) streekgebonden en b) persoonsgebonden.

Vb: wachttijd CGG hier in Oudenaarde ligt tussen de 6 weken en 3 maanden.

Terugbetaling psycholoog: mijn ziekenfonds betaalt voor 6 sessies 20 euro per jaar terug, per kalenderjaar ongeacht je leeftijd.

Psychiater: betaal ik 75 euro voor een consultatie, deze duurt gemiddeld 1u, uitschieters tot 2u zijn mogelijk. Ik ben een tijd wél wekelijks geweest omwille van zware bijwerkingen van medicatie. Een goeie psychiater laat je zelf het tempo bepalen. De ene gaat écht het gesprek aan en zoekt mee naar constructieve oplossingen, de ander wil er zo snel mogelijk van af zijn en wil zich enkel focussen op medicatie.

Psycholoog draait gemiddeld rond de 50-60 euro per uur, maar het is zeker niet zo dat je eerst wekelijks moet gaan en later om de twee weken!?! Ook hier wordt er vraaggestuurd gewerkt! Ik ben bvb nog 2x op 1 week geweest om dan 3-4 weken niet te gaan (Wel tijdens een "acute fase" én bij een private, bij het cgg lukt dit veel moeilijker omdat zij natuurlijk enkel tijdens de kantooruren werken en veel minder flexibel zijn wanneer je "dringend" nood hebt aan een sessie).


Aan de ts: volg vooral je eigen tempo! Doe waar je nood aan hebt en aarzel vooral niet om een andere arts/psycholoog/psychiater te zoeken als de klik ontbreekt! Medicatie is een hulpmiddel maar zonder ondersteunende therapie haalt het weinig uit op langere termijn.
Alvast veel succes!

fruitsla2800

Legacy Member
Hoi JackM , jammer om te horen dat je momenteel in een rotte periode zit. Ik denk dat het voor jou belangrijk is om eerst een psycholoog te zoeken zoals je zelf al zegt. Je kan aan je huisdokter een doorverwijzing vragen of zelf op zoek gaan naar psychologen. Die zoektocht duurt bij de ene wat langer dan de andere , kwestie van de psycholoog te zoeken waar jij je goed genoeg bij voelt om over u gevoelens te praten. Die sulpiride gaat je wat ''rust'' geven in je hoofd en in combinatie met een psycholoog/therapie kan dit wel helpen maar ik ben zelf ook geen voorstander van pillen. Je kan wel bijvoorbeeld eens kijken op de site van A. Vogel. voor een natuurlijk productje. Doe je graag iets van sport want dit is ook aan te raden om je hoofd even te legen als je het moeilijk hebt. Sedinal is ook iets populair.

Sooth Awful

Legacy Member
Ik heb wel wat moeten lachen met het doorlezen van deze thread. :)

Psycholoog vs psychiater. The eternal struggle

JackM

Legacy Member
Efkes updaten.

Sporten doe ik vrij vaak .. juist wat beu dat ik ze 2x per week kan tegenkomen op de badminton en we anders altijd samen gingen sporten.
Maar dat komt wel goed, genoeg andere mensen om me met bezig te houden.

De slaap en eetlust zijn ondertussen vanzelf terug gekomen. Mss ook omdat de situatie tussen ik en haar, voor mij een pak duidelijker is geworden.

Zaterdag was ik ook nog bij de apotheek langs geweest (ik moest daar toch zijn om sporttape) en es wat info gevraagd over die sulpiride.
Wat de dokter mij had voorgeschreven was een dosis van 40 pillekes van 50mg die de apotheker zelf moet maken. Wat ge op internet vindt gaat over de 200mg pillen die ge voor lange periode gebruikt.
Helemaal niet met mekaar te vergelijken volgens de apotheek.
Die 50 mg versie is gewoon om de maag wat te ontstressen waardoor je terug zou kunnen eten. vandaar ook dat het innemen afhankelijk is van wanneer je eet en niet op vaste tijdstippen zoals de zwaardere versie.
Bijwerkingen zijn er daardoor ook zo goed als niet en vergeleken met zwaardere variant zijn de effecten die je erover vindt, ook eerder miniem.
Ook de apotheker zei dat ik kon wachten tot na het weekend en mocht het dan nog nodig zijn, er om te komen. Wat dus niet het geval zal zijn.

Het kan maar van nut zijn mocht er iemand met dezelfde vraag zitten.

Etersil

Legacy Member
memorexxx zei:
Ik heb dezelfde pillen gekregen. Ik kon ook moeilijk eten, omdat ik stressed out/ opgefokt was door een aanhoundend fysiek probleem, een muisarm. Ben ook een hypochonder eerste klass. Dezelfde pillen als u gekregen, ik neem ze nu 2 weken. Effect is dat ik er eetlust van krijg en wat minder nerveus ben. Het is niet dat ge daar gedrogeerd van zult worden.
Ik denk niet datk naar een psycholoog moet hiervoor. Maar als de pilletjes op zijn , wat nog een paar weken is, zal ik nog wel zien of het lastig is ermee te stoppen. Indien ja, dan zal ik ook wel eens een geprek overwegen...Anyway , wat ik kwam vertellen is dus dus vooral dat het volgens mij helemaal geen zware pillen zijn...

Wat hebben die anti-psychotica dan voor effect gehad op u fysiek probleem: muisarm?
Zit trouwens met zelfde probleem en het eerste wat in me opkomt is: verticale muis gebruiken en kinetherapie volgen.
Is nogal bizar dat je anti-psychotica krijgt?

Van u muisarm afgeraakt?

Thin Liz

Legacy Member
50 mg is een courante lage dosering en de moeilijkste vraag is: Wat doet dat?

Voor elke studie die zegt dat het niets doet, kan je er vinden die zeggen dat het wel iets doet. De één kan er zelfs dan nog niet tegen, de ander verdraagt het zonder problemen.

Doet het wel iets, dan gaat dat van een licht antidepressief effect tot een rustgevende impuls.

Etersil

Legacy Member
Men gebruikt soms redomex (Anti-depressiva) met als niet onbelangrijke bijwerking: spierverslapping, als een slaapmiddel bij chronische slaapproblemen/niet uitgeslapen raken.
Ook in een kleinere dosis dan wat normaal nodig zou zijn om het als anti-depressiva te laten werken.

Kennaah

Legacy Member
JackM zei:
Efkes updaten.

Sporten doe ik vrij vaak .. juist wat beu dat ik ze 2x per week kan tegenkomen op de badminton en we anders altijd samen gingen sporten.
Maar dat komt wel goed, genoeg andere mensen om me met bezig te houden.

De slaap en eetlust zijn ondertussen vanzelf terug gekomen. Mss ook omdat de situatie tussen ik en haar, voor mij een pak duidelijker is geworden.

Zaterdag was ik ook nog bij de apotheek langs geweest (ik moest daar toch zijn om sporttape) en es wat info gevraagd over die sulpiride.
Wat de dokter mij had voorgeschreven was een dosis van 40 pillekes van 50mg die de apotheker zelf moet maken. Wat ge op internet vindt gaat over de 200mg pillen die ge voor lange periode gebruikt.
Helemaal niet met mekaar te vergelijken volgens de apotheek.
Die 50 mg versie is gewoon om de maag wat te ontstressen waardoor je terug zou kunnen eten. vandaar ook dat het innemen afhankelijk is van wanneer je eet en niet op vaste tijdstippen zoals de zwaardere versie.
Bijwerkingen zijn er daardoor ook zo goed als niet en vergeleken met zwaardere variant zijn de effecten die je erover vindt, ook eerder miniem.
Ook de apotheker zei dat ik kon wachten tot na het weekend en mocht het dan nog nodig zijn, er om te komen. Wat dus niet het geval zal zijn.

Het kan maar van nut zijn mocht er iemand met dezelfde vraag zitten.

Als ik het zo hoor is er nog geen drastische nood aan medicatie, maar eerder een manier zoeken hoe met deze tegenslagen om te kunnen gaan zonder er aan kapot te gaan. Een vraag die hier bij mij boven komt die je aan uzelf kan stellen is of je dit anders ook hebt als je tegenslag moet verwerken of is het enkel in deze specifieke situatie. Dat kan ook al veel helpen om te zien of je al dan niet psychische hulp wilt zoeken.

In eerste instantie zou ik een goeie psycholoog zoeken. Ongeacht wat de psychiater voorstanders hier zeggen, gaan die u daar beter inhelpen. Als ge een goeie vindt en ze zien dat gewoon zo niet helpt en je ondersteuning nodig zou hebben, zullen ze u wel doorverwijzen naar een goede psychiater die ze kennen van in het veld.

Heel veel psychiaters (niet allemaal) zijn zo overboekt en bezet dat ge bij velen idd maar een half uur is (afhankelijk van regio tot regio wel). Meestal wordt hier dan enkel nog maar gesproken over wat er de afgelopen weken gebeurd is en hoe de medicatie geholpen heeft. Veel psychiaters schrijven nog redelijk snel medicatie voor terwijl dat allemaal niet moet en meestal enkel in de meest extreme gevallen van psychisch lijden nodig is.

Psychologen worden door de meeste ziekenfondsen wel in beperkte mate terugbetaald. Het gaat niet over veel en het is voor een kortdurende therapiesessie (wat voor velen genoeg is).
http://vlaamspatientenplatform.be/_...chtstabel terugbetaling psychotherapie(2).pdf

Een psycholoog vindt je best via deze website https://www.bfp-fbp.be/ . Dit zijn allemaal erkende en echte psychologen die ook therapiegeven. Momenteel moet je nog oppassen met plaatjes aan deuren waar THERAPEUT opstaat, dit is nog geen erkend beroep. Nu zijn ze de wet aan het aanpassen en zal dit binnen een jaar illegaal zijn als je hiervoor niet herkend bent.

CGG heeft een lange wachtlijst, maar is niet voor iedereen! CGG zijn gesubsideerd dus en veel meer voor mensen met minder middelen. Heb je een goede baan en kan je even wat veel geld uitgeven, zoek dan een deftige prive therapeut. Je wacht minder lang en de zorg zal ook meer op maat gemaakt zijn.

Er zijn 4 hoofdstromingen binnen de psychologie, welke het beste bij je aanhangt hangt af hoe je zelf naar alles kijkt.

Mijn persoonlijke voorkeur gaat naar Gedragstherapie, vooral omdat het een hand on approach is waarbij je eerder het gedrag bekijkt en probeert te veranderen. Het voelt net iets tastbaarders aan.
Je moet maar eens zoeken en kort lezen over de 4 hoofdstromingen en zien welke u het meeste aanspreekt.

Als je een psycholoog gevonden hebt, probeer dan ook goed uw gevoel bij deze persoon te zoeken. Als het niet goed voelt, aarzel dan niet om het te zeggen.
Een misconceptie van therapie is dat je naar daar gaat en je een oplossingenboek krijgt en alles weg gaat. Dit is niet het geval en als de relatie tussen u en de psycholoog dan al niet goed zit, dan zal er veel tijd verloren gaan. Als je bij sessie 2 nog geen goed gevoel hebt, meld dit onmiddelijk en dan kan er gezocht worden naar wat de "oorzaak" is of misschien zelfs zoeken naar een andere psycholoog die u beter ligt.

memorexxx

Legacy Member
Etersil zei:
Wat hebben die anti-psychotica dan voor effect gehad op u fysiek probleem: muisarm?
Zit trouwens met zelfde probleem en het eerste wat in me opkomt is: verticale muis gebruiken en kinetherapie volgen.
Is nogal bizar dat je anti-psychotica krijgt?

Van u muisarm afgeraakt?
Nee niet vanaf geraakt. Heb nu sinds vorige week eer verticale muis. Lijkt te helpen, moeilijk te zeggen feitelijk. De ene dag doet dat meer zeer dan de andere... Verder ook Kine voorgeschreven gekregen. Dat voor zover de muisarm.
Waarom die pillen? Omdat ik me daarin heel erg opfret dat ik daar nu 2 maand mee zit en dat alles watk probeer niet helpt en niemand daarmee kan helpen. Met als hoogtepunt de eerste dag na de eerste sessie kine waarna ik het eigenlijk doorhad dat die dat nog nooit of zelden heeft tegengekomen.
Ik zit daar dan rond te stressen datk dat voor de rest van men leven ga hebben (en dat het alleen nog maar erger gaat worden). Zoveel datk moeilijk nog kon eten op het werk (daar denk ik het meeste aan die muisarm) en dan begon ik me zorgen te maken over het feit datk moeilijk kon eten en kon ik nog moeilijker eten. Om dat te doorbreken die pillen gekregen. Eetlust is nu zeker terug.

Ondertussen ook vrede mee genomen dat die muisarm niet meer zal verbeteren.

Etersil

Legacy Member
Als je een bureau job hebt, met een muisarm, je dan zal het blijven voor problemen zorgen.
Wat jij hebt lijkt meer op RSI fase 2, in het ergste geval rsi fase3.
Da's maandenlang kine en zwemmen om het probleem te verhelpen.
Al eens gehoord van triggerpunten? Cortisone infiltraties?

En als je merkt dat u kiné er geen verstand van heeft, verander je natuurlijk van kiné.
(ik heb ook al diagnose "muisarm" gekregen van m'n dokter)
Lichte tintelingen in hand, te stramme spieren in onderarmen na lang pc gebruik, ...

JackM

Legacy Member
Kennaah zei:
Als ik het zo hoor is er nog geen drastische nood aan medicatie, maar eerder een manier zoeken hoe met deze tegenslagen om te kunnen gaan zonder er aan kapot te gaan. Een vraag die hier bij mij boven komt die je aan uzelf kan stellen is of je dit anders ook hebt als je tegenslag moet verwerken of is het enkel in deze specifieke situatie. Dat kan ook al veel helpen om te zien of je al dan niet psychische hulp wilt zoeken.

In eerste instantie zou ik een goeie psycholoog zoeken. Ongeacht wat de psychiater voorstanders hier zeggen, gaan die u daar beter inhelpen. Als ge een goeie vindt en ze zien dat gewoon zo niet helpt en je ondersteuning nodig zou hebben, zullen ze u wel doorverwijzen naar een goede psychiater die ze kennen van in het veld.

Heel veel psychiaters (niet allemaal) zijn zo overboekt en bezet dat ge bij velen idd maar een half uur is (afhankelijk van regio tot regio wel). Meestal wordt hier dan enkel nog maar gesproken over wat er de afgelopen weken gebeurd is en hoe de medicatie geholpen heeft. Veel psychiaters schrijven nog redelijk snel medicatie voor terwijl dat allemaal niet moet en meestal enkel in de meest extreme gevallen van psychisch lijden nodig is.

Psychologen worden door de meeste ziekenfondsen wel in beperkte mate terugbetaald. Het gaat niet over veel en het is voor een kortdurende therapiesessie (wat voor velen genoeg is).
http://vlaamspatientenplatform.be/_...chtstabel terugbetaling psychotherapie(2).pdf

Een psycholoog vindt je best via deze website https://www.bfp-fbp.be/ . Dit zijn allemaal erkende en echte psychologen die ook therapiegeven. Momenteel moet je nog oppassen met plaatjes aan deuren waar THERAPEUT opstaat, dit is nog geen erkend beroep. Nu zijn ze de wet aan het aanpassen en zal dit binnen een jaar illegaal zijn als je hiervoor niet herkend bent.

CGG heeft een lange wachtlijst, maar is niet voor iedereen! CGG zijn gesubsideerd dus en veel meer voor mensen met minder middelen. Heb je een goede baan en kan je even wat veel geld uitgeven, zoek dan een deftige prive therapeut. Je wacht minder lang en de zorg zal ook meer op maat gemaakt zijn.

Er zijn 4 hoofdstromingen binnen de psychologie, welke het beste bij je aanhangt hangt af hoe je zelf naar alles kijkt.

Mijn persoonlijke voorkeur gaat naar Gedragstherapie, vooral omdat het een hand on approach is waarbij je eerder het gedrag bekijkt en probeert te veranderen. Het voelt net iets tastbaarders aan.
Je moet maar eens zoeken en kort lezen over de 4 hoofdstromingen en zien welke u het meeste aanspreekt.

Als je een psycholoog gevonden hebt, probeer dan ook goed uw gevoel bij deze persoon te zoeken. Als het niet goed voelt, aarzel dan niet om het te zeggen.
Een misconceptie van therapie is dat je naar daar gaat en je een oplossingenboek krijgt en alles weg gaat. Dit is niet het geval en als de relatie tussen u en de psycholoog dan al niet goed zit, dan zal er veel tijd verloren gaan. Als je bij sessie 2 nog geen goed gevoel hebt, meld dit onmiddelijk en dan kan er gezocht worden naar wat de "oorzaak" is of misschien zelfs zoeken naar een andere psycholoog die u beter ligt.

Thx voor de uitleg.

En wat betreft of ik dit anders voorheb? Nee, nog nooit op deze manier ervaren wat ik nu ervaar.
Vandaar ook een stuk dat onwetend gevoel bij alles nu.

Kennaah

Legacy Member
JackM zei:
Thx voor de uitleg.

En wat betreft of ik dit anders voorheb? Nee, nog nooit op deze manier ervaren wat ik nu ervaar.
Vandaar ook een stuk dat onwetend gevoel bij alles nu.

Geen probleem. Als je nog vragen hebt stel ze maar hier of pm ze maar.

Als het vaker voorkwam dan zou ik eerder aan een gedragspatroon denken die doorbroken moet worden. Nu dat het de eerste keer is, kan het gewoon zijn dat de (mentale) tools om ermee om te gaan wat overbelast zijn door de situatie.

Five-seveN

Legacy Member
Ik ben ook eens naar de huisdokter geweest na een stress aanval afkomstig van relationeel+werk.
Die stuurde mij ook naar huis met Sulpiride + afspraak bij psycholoog.
Dat product deed eigenlijk helemaal niks, ik voelde er niks van. Max 3 pillen van gebruikt ooit.
De psycholoog kon niks anders zeggen dan "dat moet je u toch niet zo aantrekken... dat mag zij toch doen ...".
Dus ja ook dat was weggesmeten geld dat had ik zelf ook wel kunnen verzinnen.

Uiteindelijk kwam het bij mij er gewoon op neer zelfbewuster te worden, weten dat je dingen voelt of merkt die niet realistisch zijn, dat uw zenuwsysteem wat overgevoelig is. Realistischer wereldbeeld creeeren. Afstand doen van over-romantisering of mensen/wereldverbeteraar willen zijn.
Afstand doen van mensen die zelf psychische problemen hebben.
Maar ook ophouden met uzelf leugens wijs te maken op allerlei gebied.
Als dezelfde problemen steeds terugkeren in u leven dan ligt dat misschien niet aan de andere mensen die moeten veranderen, maar jijzelf die iets moet veranderen.

Met het ouder worden leer je wel meer relativeren en daar wordt je ook volwassener van.
Maar ik denk dat het vooral belangrijk is u zelf bewust te zijn dat zulke gedachten eenmaal in uw aard zitten, niet realistisch zijn en niet de schuld van anderen zijn. Jij moet het onder controle houden en met zin voor ratio en realisme die gevoelens onderdrukken.
Als je u daar niet zelfbewust over bent dan raak je helemaal verloren en is het einde zoek.

Maar dat zit klaarblijkelijk wel redelijk goed. Bij iedereen zijn dat soort problemen natuurlijk anders, niets is echt te vergelijken met elkaar. Veel succes gewenst.

Kennaah

Legacy Member
Dieter85 zei:
Ik ben ook eens naar de huisdokter geweest na een stress aanval afkomstig van relationeel+werk.
Die stuurde mij ook naar huis met Sulpiride + afspraak bij psycholoog.
Dat product deed eigenlijk helemaal niks, ik voelde er niks van. Max 3 pillen van gebruikt ooit.
De psycholoog kon niks anders zeggen dan "dat moet je u toch niet zo aantrekken... dat mag zij toch doen ...".
Dus ja ook dat was weggesmeten geld dat had ik zelf ook wel kunnen verzinnen.

Uiteindelijk kwam het bij mij er gewoon op neer zelfbewuster te worden, weten dat je dingen voelt of merkt die niet realistisch zijn, dat uw zenuwsysteem wat overgevoelig is. Realistischer wereldbeeld creeeren. Afstand doen van over-romantisering of mensen/wereldverbeteraar willen zijn.
Afstand doen van mensen die zelf psychische problemen hebben.
Maar ook ophouden met uzelf leugens wijs te maken op allerlei gebied.
Als dezelfde problemen steeds terugkeren in u leven dan ligt dat misschien niet aan de andere mensen die moeten veranderen, maar jijzelf die iets moet veranderen.

Met het ouder worden leer je wel meer relativeren en daar wordt je ook volwassener van.
Maar ik denk dat het vooral belangrijk is u zelf bewust te zijn dat zulke gedachten eenmaal in uw aard zitten, niet realistisch zijn en niet de schuld van anderen zijn. Jij moet het onder controle houden en met zin voor ratio en realisme die gevoelens onderdrukken.
Als je u daar niet zelfbewust over bent dan raak je helemaal verloren en is het einde zoek.

Maar dat zit klaarblijkelijk wel redelijk goed. Bij iedereen zijn dat soort problemen natuurlijk anders, niets is echt te vergelijken met elkaar. Veel succes gewenst.

Dit vind ik het meest jammerlijke te lezen. Zijn helaas nog veel psychologen die niet helemaal werken zoals het hoort :(. Dan verschieten ze ervan dat wij een slechte naam krijgen.
IPV bv te vragen wat maakt dat ge het u zo aantrekt? En mss verder te exploreren of dit u op meerdere levensdomeinen voorkomt.

Toch goed om te horen dat je er alsnog zelf bent uitgekomen.

V8x

Legacy Member
Een psychiater is er in de eerste plaats om een diagnose te stellen en medicatie/therapie voor te schrijven. Alles wat een psycholoog niet kan en mag.

kingjulie

Legacy Member
Dieter85 zei:
Ik ben ook eens naar de huisdokter geweest na een stress aanval afkomstig van relationeel+werk.
Die stuurde mij ook naar huis met Sulpiride + afspraak bij psycholoog.
Dat product deed eigenlijk helemaal niks, ik voelde er niks van. Max 3 pillen van gebruikt ooit.
De psycholoog kon niks anders zeggen dan "dat moet je u toch niet zo aantrekken... dat mag zij toch doen ...".
Dus ja ook dat was weggesmeten geld dat had ik zelf ook wel kunnen verzinnen.

Uiteindelijk kwam het bij mij er gewoon op neer zelfbewuster te worden, weten dat je dingen voelt of merkt die niet realistisch zijn, dat uw zenuwsysteem wat overgevoelig is. Realistischer wereldbeeld creeeren. Afstand doen van over-romantisering of mensen/wereldverbeteraar willen zijn.
Afstand doen van mensen die zelf psychische problemen hebben.
Maar ook ophouden met uzelf leugens wijs te maken op allerlei gebied.
Als dezelfde problemen steeds terugkeren in u leven dan ligt dat misschien niet aan de andere mensen die moeten veranderen, maar jijzelf die iets moet veranderen.

Met het ouder worden leer je wel meer relativeren en daar wordt je ook volwassener van.
Maar ik denk dat het vooral belangrijk is u zelf bewust te zijn dat zulke gedachten eenmaal in uw aard zitten, niet realistisch zijn en niet de schuld van anderen zijn. Jij moet het onder controle houden en met zin voor ratio en realisme die gevoelens onderdrukken.
Als je u daar niet zelfbewust over bent dan raak je helemaal verloren en is het einde zoek.

Maar dat zit klaarblijkelijk wel redelijk goed. Bij iedereen zijn dat soort problemen natuurlijk anders, niets is echt te vergelijken met elkaar. Veel succes gewenst.

Hier wil ik wel even op reageren.
Zoals sommigen hier weten, ben ik klinisch psycholoog / gedragstherapeut: toegepaste gedragsanalyse.
Ik krijg zelf ook veel mensen over de vloer met de opmerking: "mijn vorige psycholoog zei dat moet ge u niet aantrekken" Die mensen komen met angst dat het weeral een groot geldverlies gaat zijn en ze niks geholpen zijn.
Mijn eigen waarden zeggen dat je collega's niet zomaar mag bekritiseren want iedereen maakt fouten, maar dit soort verhalen maken mij zo boos. Als een psycholoog u als antwoord op probleemstellingen aanreikt dat je het je niet moet aantrekken is die vooral zijn eigen onkunde aan het verdoezelen. Durf op dat moment ook kritisch zijn en wegwandelen.
Bij mij en bij vele van mijn collega's waar ik veel respect voor heb, zal het altijd gaan over concrete zaken die je kan ondernemen om een probleem te doen stoppen of om inzichtgevende gesprekken waarin je iemand helpt een zeer complex probleem te begrijpen waardoor de oplossing voor die persoon vanuit dat begrip zelf logisch kan worden.
Na 1-3 sessies (kennismaking en iemand leren kennen) MOET je in mijn opinie antwoorden krijgen op vragen en concrete oplossingen en doelstellingen bespreken.

Dit soort werk is ook totaal anders dan dat van psychiaters die vooral weinig tijd hebben en niet de wetenschappelijke kennis, waaruit concrete antwoorden op problemen kunnen volgen, hebben om je te helpen buiten het medicatieve.
Psychologen zijn duur (ik kost 45-55 euro per 50 minuten), mijn loodgieter kost 200 euro voor een uurtje en een kwart werk. Laten we even die tarieven ook kaderen he. De meeste psychologen die voltijds zelfstandig zijn, kunnen zelfs moeilijk rondkomen omdat onze tarieven door excessief zwartwerk in de sector zo laag liggen.

/end rant

Heroixx

Legacy Member
kingjulie zei:
Hier wil ik wel even op reageren.
Zoals sommigen hier weten, ben ik klinisch psycholoog / gedragstherapeut: toegepaste gedragsanalyse.
Ik krijg zelf ook veel mensen over de vloer met de opmerking: "mijn vorige psycholoog zei dat moet ge u niet aantrekken" Die mensen komen met angst dat het weeral een groot geldverlies gaat zijn en ze niks geholpen zijn.
Mijn eigen waarden zeggen dat je collega's niet zomaar mag bekritiseren want iedereen maakt fouten, maar dit soort verhalen maken mij zo boos. Als een psycholoog u als antwoord op probleemstellingen aanreikt dat je het je niet moet aantrekken is die vooral zijn eigen onkunde aan het verdoezelen. Durf op dat moment ook kritisch zijn en wegwandelen.
Bij mij en bij vele van mijn collega's waar ik veel respect voor heb, zal het altijd gaan over concrete zaken die je kan ondernemen om een probleem te doen stoppen of om inzichtgevende gesprekken waarin je iemand helpt een zeer complex probleem te begrijpen waardoor de oplossing voor die persoon vanuit dat begrip zelf logisch kan worden.
Na 1-3 sessies (kennismaking en iemand leren kennen) MOET je in mijn opinie antwoorden krijgen op vragen en concrete oplossingen en doelstellingen bespreken.

Dit soort werk is ook totaal anders dan dat van psychiaters die vooral weinig tijd hebben en niet de wetenschappelijke kennis, waaruit concrete antwoorden op problemen kunnen volgen, hebben om je te helpen buiten het medicatieve.
Psychologen zijn duur (ik kost 45-55 euro per 50 minuten), mijn loodgieter kost 200 euro voor een uurtje en een kwart werk. Laten we even die tarieven ook kaderen he. De meeste psychologen die voltijds zelfstandig zijn, kunnen zelfs moeilijk rondkomen omdat onze tarieven door excessief zwartwerk in de sector zo laag liggen.

/end rant

Dit. Ikzelf ben ergotherapeut van opleiding en kom ook regelmatig in contact met personen met een gedragsprobleem. Belangrijk hierbinnen is dat je zelf op zoek gaat naar manieren om je leven opnieuw in handen te krijgen, of te kunnen structureren. Een psycholoog kan je helpen om deze strategieën en doelstellingen op te bouwen, waarna je zelf actief kan gaan werken aan jezelf. Een klaar antwoord zul je niet krijgen op je probleem, of hoe je je voelt. Jammer genoeg bestaan er gaan vaste oplossingen op ieders problemen. Deze oplossingen zal je zelf moeten gaan zoeken, maar hierin kan je zoals ik zei wel begeleid worden. Ik denk dat een psycholoog daarom net beter op zijn plaats is. De pillen zou ik dan ook nog even links laten liggen... Deze zullen de symptomen zoals een verminderde eetlust wel oplossen, maar de oorzaak van hoe je je voelt niet. Zoals alreeds aangehaald moet je iemand vinden waar je je goed bij voelt, anders begin je al met een slechte basis. Twijfel niet aan jezelf, we zijn altijd sterk genoeg om onze tegenslagen te overwinnen, en hulp zoeken hierbij is zeker niet iets waarvoor je je hoeft te schamen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan