Jump is
terecht altijd het doelwit van "basherij"
Want:
-ze coveren enorm veel (zoiets wekt altijd ergernis op) enkele recente voorbeelden: hardcore vibes, house of doom, r&b sucks...

ad:
-meer dan alleen maar "sommige" tracks zijn niets meer dan 2-3 nootjes "tsjing tsjang" + een vocal à la "oh my god I'm drunk and I only wanna jump baby!" , kick, ride en clap, oh 'k was bijna een hat vergete
(mark with a k aka felix project is naar mijn mening trouwens een vd ergste """""""""producers""""""""""" van de jongste jaren)
-grosso modo is het jumpvolk inderdaad - zoals iemand hier al goed aangaf - een volkje dat al "woohoo!" begint te roepen als ze een schijf horen met nen harderen bass dan de vorige schijf.
Maar, als je jump afkraakt moet je ook erkennen dat het wel degelijk amusementswaarde heeft (of, je moet het toch kunnen begrijpen) , zoals vele mensen van creatieve basslines houden houden jumpers van een lekker harde kick... en draai of keer het hoe je wil, die-hard uitgaansmensen vinden af en toe (of heel den tijd) goe wa harde kicks heel lekker.
Maar jumpers die vasthouden dat hun genre origineel en creatief is, en muzikaal veel te bieden heeft... droom verder en verken eens uw horizon, door naar vanalle muziek wat te luisteren, en je zal merken dat bijna elk genre over 't algemeen meer lagen heeft dan zelfs "de betere jumpschijf"
Wie/wat verdient het meeste respect?
Een jumper zoals felix project die zijn liekes in 4 uur maakt (echt hoor, ik weet dat, en 't ergste is, ge horet nog overduidelijk ook!) (=overbodig om het te zeggen, maar duidelijkheidshalve: = pure geldwolverij)
Artiesten die werk steken in hun liedjes (een liedje is NIET iets dat je op een paar dagen, een paar weken, een maand maakt!). De doorsnee producer kan dit toch niet, er zijn wel uitzonderingen zoals M.I.K.E., die als maniakken de liekes eruit laten rollen en meestal toch nog kwalitatief zijn, ma bon.. exceptions