Archief - Werchter 2006

Dat zeg ik ook niet, maar op elk festival gebeurt dat wel meermaals.

t was wel goed, veel gefeest op de camping als op de wei. Was er nog iemand betrokken bij de vuren op de wei den laatsten avond? die peten werden vies omdak het bleef opstoken en eene (VAN ORGANISATIE) eeft mij der proberen insmijten .

gilles.be zei:

t was wel goed, veel gefeest op de camping als op de wei. Was er nog iemand betrokken bij de vuren op de wei den laatsten avond? die peten werden vies omdak het bleef opstoken en eene (VAN ORGANISATIE) eeft mij der proberen insmijten .

Klik om te vergroten...

Twee man bij ons op de camping zijn bijna opgepakt geweest voor brandstichting. Ze ware vrij zat en ware dus me ne briquet en een bus axe aan het spelen, stro in brand steken enzo. Maar het werd ook echt gevaarlijk toen ze bij de tenten begonnen te fikken...
In elk geval is de camping mij tegengevallen. Lag bij een hoop junks die de hele tijd lijnen speed en coke snoven (mja, ik wist dat dus niet van op voorhand).

Tussen de optredens op het hoofdpodium speelde er zeer vaak een liedje met als tekst "we don't care about the young ones", weet er soms iemand wie dit zingt?

LoRdOfMaDnEs zei:

Dat zeg ik ook niet, maar op elk festival gebeurt dat wel meermaals.

Klik om te vergroten...

Ik heb van mijn leven nog nooit zoveel deugd gehad van een frisse pint die over mijn kop vloog!

Dat kan ik geloven.

Jep jep...net terug van bij men maat.

Werchter 2006, was in 1 woord: hitte
Mijn top drie:
1: the who, gwn zalig imo
2: Tool, hoewel ik er weinig van kende, gwn AF
3: De peppers waren ondanks hun PA problemen ook lekker.

Ik was ook betrokken bij de vuurtjes trouwens Wij waren met een hele bende diegenen die ermee begonnen waren trouwens ^^. Veel te cool.

"So it wasn't a Limp Bizkit song", zal ik blijven onthouden

deyoeri zei:

"So it wasn't a Limp Bizkit song", zal ik blijven onthouden

Klik om te vergroten...

wie zei da?

Ik von de zanger van de peppers anders wel geniaal, em is echt nog slim

"today i had my first tool experience, and i gotta tell you a little secret: Tool is great"

uhu

SveltestSword zei:

wie zei da?

Ik von de zanger van de peppers anders wel geniaal, em is echt nog slim

"today i had my first tool experience, and i gotta tell you a little secret: Tool is great"

uhu

Klik om te vergroten...

Roger Daltrey, zanger van The Who. Hij zei dat na "Behind Blue Eyes".

Gisteren al afgekomen, kon nie meer tegen warmte en was doodop ad:.
Donderdag: deftones -> barslecht, tool -> cool & vreselijk goed, manu chao -> leuk voor festival, ma die muziek trok anders op nie veel, peppers vonnek persoonlijk vreselijk goed, enkel veel te kort.

vrijdag: opt gemak: editors & a brand waren goed, radio soulwax in het algemen was te genieten. Muse was een zeer goed concert, geen topper echter. Rustige dag.

Zaterdag: vanaf arsenal vanvoor gaan staan, stelden niet teleur. Arctic monkeys waren goed, hebben mooi hun cd'tje afgespeeld, maar mocht iets meer show zijn. Kaiser chiefs vond ik persoonlijk vrij geniaal, wat een entertainment .
Tijdens de raconteurs mijn uitdroging gaan bestrijden met water (voor de mensen die lang aanschoven: de kraantjes voor de ingang werden bijna niet gebruikt ), wat ik van de raconteurs hoorde viel ferm tegen, gehypet wegens jack white imho.
Daarna naar voor terug beginnen gaan (mét heel wat water nu) voor franz ferdinand: goed concert, maar imho kon de show algemeen beter (er zaten wel enkele coole stukjes in).
Placebo viel wat tegen, teveel van meds gespeeld imho. En dan voor de 2e maal dEUS, het was geen "echt" dEUS concert zoals ik ze vorige keer gezien had, maar man, geniaal waren ze zeer zeker opnieuw. Enkel de sfeer waar wij stonden viel wat tegen & het feit dat ze hotellounge & serpentine (weeral ffs) niet gespeeld hebben.
Zondag enkel nog eels gezien en ik vond hem zeer goed, hoewel ik liever wat meer van zijn liedjes gehoord had en wat minder van zijn alternatieve show.
Daarna naar huis gegaan en kben blij ook, kvoelde mij tegen een uur of 8-9 vrij ziek, volgend jaar zorg ek toch dak tijdens de examens eerst nog wat uitslaap . Ik heb enkel spijt van robert plant, depeche mode en scissor-sisters, maar het waren geen echte must-sees voor mij, dus dat overleef ik wel.

Een man van 40 die ik goed ken is voor 1 dag gegaan enkel om zen lievelings groep "the who" gegaan was, zijn reactie: "Op zo ne veredelden pensenkermis kom ik nooit meer, ge had geen vierkante meter om op te staan, overal een voze geur van frieten en hamburgers etc...."

Nuja mij zul je der ook niet tussen het volk krijgen, had vip kaarten maar ga der zo ie zo niet graag naartoe, of't moet voor den techniek zijn

Depeche Mode was vooral cool door die vreugdevuurtjes eigelijk

Ik vraag me nog altijd af waarom John Frusciante (Peppers) middenin het optreden zijn oortje uitdeed en het aftrapte. Hij was precies wat pisnijdig ofzo... (nu ja, hij had wel z'n reden: organisatie/sound)
Daarna volgde een druk overleg tussen de bandleden: 'We had to work some things out...' Nu ja, ben al blij dat ze derna blijven spelen zijn

weet er iemand hoe het liedje noemt dat ze vlak voor en vlak na het optreden van dEUS hebben gedraaid (of wie het geremixed heeft)? Twas een remix van 'what we talk about'.

Kaiser Chiefs, A Brand en radio Soulwax waren toch een paar van de beste optredens. Ik vond de peppers wel goe, maar waar bleef 'give it away'? Ze hadden iets meer classics mogen spelen. En manu chao bleef maar doorgaan, iets te langgerekt

Under The Bridge en Give It Away waren eigenlijk bedoeld als bisnummers (zoals altijd), maar ze moesten stoppen.

Net terug van de volle vier dagen Werchter.

Ik heb aanschouwd:

DONDERDAG

• Tool (**): Zeer goed optreden, al was het iets te ruig (wie Tool kent weet dat het bij hen niet enkel om loeiende gitaren draait) en niet echt volledig overtuigend gebracht. (Hiermee bedoel ik dat ze zich niet volledig gaven, zoals ik andere groepen wel heb zien doen.)
• Manu Chao Radio Bemba Soundsystem: Vielen zwaar tegen. Elke liedje opnieuw hetzelfde riffje en drumstukje. Ze waren net wannabe-punkrockertjes. De paar goede nummers die ze nog in hun genre brachten werden daardoor tenietgedaan.
• The Streets (***): Maakten een zeer goede indruk. Bij momenten dacht ik dat ik naar Audio Bullies aan het kijken was. Zeer geslaagde en geïnspireerde performance die iedereen meekreeg. Hét hoogtepunt van donderdag naar mijn mening. Leuke noot: ze deden de Marquee tot driemaal toe neerhurken en weer opspringen.
• Roger Sanchez (*): Goede set, house en elektro door elkaar. Kreeg heel de Marquee aan het feesten.

VRIJDAG

• Mogwai (***): Enorm sterke performance. Ik dacht bij momenten, 'Dit zijn geen muzikanten meer, maar gitaarkunstenaars'. Mijn nummer twee dit Werchterjaar.
• Vitalic (***): Ik las ergens dat Vitalic 'Een tsunami van techno over de Marquee joeg', en die beschrijving zit niet ver van de waarheid. Van de eerste tot de laatste minuut één groot feest. Wat één man al niet uit een synthesizer krijgt...
• Soulwax Nite Versions (**): Vergeleken met het gewone Soulwax dat vorig jaar op Main Stage niet wist wat en waar, waren de broertjes Dewaele er nu wel klaar voor. Mooie set!
• Tiga: Van de vier optredens die Radio Soulwax omvatten, was Tiga het minst overtuigend. Ik herinner me dat hij tien minuten draaide terwijl het publiek niet eens dóórhad dat hij bezig was. Had wel goede momenten, maar liet toch een ietwat fletse indruk na.
• 2 Many DJ's (**): Deden waarom ze bekend staan. Sloten het feest sterk af en lieten de Marquee nog één keer helemaal uit de bol gaan. Als wijze van eerbetoon draaiden ze een plaat van Tiga en één van Vitalic, dewelke op het podium kwamen meefeesten, tot groot jolijt van het publiek.

ZATERDAG

• Arsenal (**): Ik vreesde dat ze na hun stomende optreden in de Marquee vorig jaar, last zouden hebben met de massa van Main Stage. Ongegrond, zo bleek, want onder de brandende zon sloegen hun exotische songs zeer goed aan.
• Absynthe Minded: Ik had hen voorheen al eens gezien, en toen zijn ze me een pak meer bevallen. Ze hadden kennelijk last van plankenkoorts of iets dergelijks, want ze hadden wat weg van een 'one-out-of-hundred'-groepje. De inspiratie was ver te zoeken.
• Goldfrapp (*): Onze Alison had haar schaarsgeklede danseresjes mee, en had ook zelf weinig om het lijf. Wat op zich al indruk maakte, al was al dat bloot gelukkig geen cover-up voor een slechte performance. Je moet ervoor zijn, maar toch kreeg ze minutenlang applaus na het verlaten van het podium. Zeker geslaagd.
• Sigur Rós (***): Mijn nummer één. Het meest overtuigende optreden dat ik dit jaar op Werchter gezien heb. Ronduit in-druk-wek-kend. Het publiek laten wegdromen, intens genieten, uit de bol gaan, ze deden het allemaal. Schitterend. Kregen tien minuten lang applaus en zijn in totaal drie keer moeten komen groeten. (Wat ik op Werchter nog nooit tevoren heb gezien.) De enige groep die me kippevel heeft gegeven.

ZONDAG

• Eels (*): Terwijl ik een groepje ingetogen muzikanten had verwacht, kreeg ik een bende net-van-de-motor-gestapte, zwaar bebaarde mannen te zien. Eels verraste me met hun ruige rock, en toch ook iets rustigere nummers. Mooi optreden.
• Leela James (**): De beste entertainer die ik dit jaar op Werchter heb gezien. Het publiek hield van haar en omgekeerd. Zijzelf en haar band gaven zich volledig, wat beloond wordt door wederom minutenlang applaus. Mooiste moment van Werchter, toen twintig random mensen uit het publiek samen met haar op het podium mochten ronddansen.
• Laurent Garnier & Bugge Wesseltoft feat. Philippe Nadaud (**): Verraste vriend en vijand met zijn experimentele muziek. Sommigen zullen het maar niets gevonden hebben, maar wat hij uit zijn laptop perste, was schitterend. De live saxofoon droeg ook bij tot het aparte karakter van de set. En de afsluiter, de klassieker 'The Man With The Red Face' was mijn hoogtepunt van Werchter.
• Scissor Sisters (*): Waren ook zeer goede entertainers. Deden het publiek nog maar eens uit de bol gaan. Kregen het publiek even muisstil bij het inzetten van 'Mary'.
• Depeche Mode (*): Matig tot goed. Voor de 'pioniers van de elektronische muziek' vond ik hen aanvankelijk toch maar als de eerste beste poprockgroep klinken. Naar het midden en het einde toe verbeterde dit wel sterk. Uiteindelijk gaven ze het publiek (waar verdacht veel veertigers tussenstonden) zeker wat het wou, met hits als 'Enjoy The Silence' en 'Personal Jesus'.

Optredens die ik slechts gedeeltelijk gezien of gehoord heb, bespreek ik even apart, omdat ik daar mijns inziens geen geldende uitspraak over kan doen.

DONDERDAG

• Deftones: Klonken best goed, een mooie prequel op Tool. Ruige rock, niet meer, niet minder, maar het mocht er zijn.

VRIJDAG

• Clap Your Hands Say Yeah: Zo'n typisch groepje met zo'n typische muziek, dat ik na twee liedjes al besloot er de brui aan te geven.
• The Who (**): Eén van de enige groepen waarbij ik er spijt van heb ze niet gezien te hebben. Hun laatste nummers klonken alvast heel goed, allicht zullen de voorgaande dat ook wel gedaan hebben.

ZATERDAG

• An Pierlé & White Velvet: Vanop een afstand gevolgd, klonk het best goed. Ze kreeg haar publiek goed mee.
• Calexico: Wederom ben ik na het horen van enkele nummers weggegaan. Het kon me simpelweg niet boeien.

ZONDAG

• Danko Jones: Alsof er nog niet genoeg van die 'nu metal'-crap rondwaait, doet deze groep er nog een schepje bovenop. Het muzikaal vreselijk slechte einde van hun set was werkelijk lachwekkend.
• Bettye LaVette (*): Het weinige dat ik ervan gehoord heb, klonk (net als volgende gaste Leela James) zeer opgewekt en opzwepend. Spijtig dat ik ook deze dame niet aan het werk heb gezien.

Voor de duidelijkheid:

(*) = goed
(**) = zeer goed
(***) = subliem

Kans zit er dik in... Under the Bridge is een populair bisnummer van hen, Give it Away spelen ze al wel eens 'tijdens de show', mss werd het 'Zephyr song' (hun meest onderschat nummer ) NEEEEEeeeeee

iemand last ehad van dieven op B1? bij mij maten zijn der twee portefeuilles gestolen.

[blog]

Het moet ongeveer mijn tiende zomer zijn dat ik naar een festival ga. Een van de harde lessen die ik ondertussen hardleers geleerd heb is dat je best vertrekt met een weelde aan geld. Geld die je daar enthousiast kan uitgeven alsof het flyers zijn van je lokale klasfuif. Zulks enthousiasme maakt het verschil in tijden van economische nood. De eerste maal toen ik ging had ik tien euro op zak en NIETS van drank bij. Een dag in volle hittegolf is sinsdien nooit zo verschroeiend meer geweest. Een andere les is gewoonweg een slimme kampeerder te zijn. Bevoorrading moet nauwgezet en weloverwogen gebeuren. Veel bier, veel water, voor elke dag verse kledij, makkelijk op te warmen blikjesvoer en een degelijke tent. Sinds dit jaar is er nog een party-tent en frigobox bijgekomen. Dat verandert de ervaring van overleven op de camping naar genieten van de camping.



We arriveerden traditioneel een dag te vroeg, 'snachts rond 1 uur. Ook al had ik research gedaan alhier of dit wel nog een goed idee was, de groep kreeg de stem en zoals wel vaker weet de groep het niet beter. Daarom mochten wij de eerste nacht doorbrengen tussen een massa van 500-1000 mensen die zittend, klagend, verveeld en slapend voor de gesloten dranghekken (van de camping die vroeger wel 'snachts openging) had plaatsgenomen.
Het slapen zou beter zijn gegaan mochten een paar hoepels niet om het halfuur geroepen hebben 'HET IS OPEN', waarop iedereen rechtveerde om te gaan aanschuiven. Het was dat niet om 4, niet om 5, niet om halfzes, ook niet om zes, wel om halfzeven. Dat ze toen iedereen twee per twee slechts binnenlieten was nog pijnlijker.
Mijn fameuze tent stond rond halfacht op (voor de eerste keer in tien jaar vrij mooi recht zelfs) en ik ging na een lange werkdag eindelijk voorbereidende slaap aanvatten.

Tot acht uur, het uur waarop vele vroegkomers hun eigen ding aan het degelijk doen waren: vroeg komen. Die rotzakken hadden natuurlijk al geslapen en begonnen dus aan hun feestje vlak naast mijn tent. Het ging over EHSAL, borsthaar en vetrollen. Bij deze raad ik u - mocht u het nog niet zijn dankzij de reclames - EHSAL volledig af.
Tijd genoeg dus om eens de jaarlijke inkopen te gaan doen: een mutsje om mijn zweethoofd onder te verbergen en een zonnebril om de omwalde en door alcohol doorbloede ogen achter te verbergen. Eens undercover glijd ik onherkenbaar en met een flegmatisch aplomb doorheen de meute. Dat is vrijheid op zijn best.



De dag was schroeiend en ik kwam eigenlijk maar voor drie zaken: Bier op de camping, Tool en een heel dagje aan de tent met de vriendin. En Tool was er! De man is geschift, de muziek geniaal en de klank magistraal. Punt.

Some say the end is near
Some say we'll see armageddon soon
I certainly hope we will
I sure could use a vacation from this


Was dan ook een tekst die pas tot me doordrong toen ik vooraan stond tijdens de Peppers. Wat een vies idee weerom van 'de groep'. Wat een massa vervelend volk. Een uur en half geen drank, geen WC en geen centimeter plaats. We stonden verdorie dichter bij Tool, daar was toen geen volk. Blijkbaar herkennen de mensen toch niet wat echt goed is, zelfs na de grote - voor mij ietwat onverwachte - promotie die Stubru de laatste maanden voor Tool voert.

Dan maar de bende verlaten en met de vriendin romantsich gaan doen vanachter op de weide. Oh ja. Niets leuker dan in een meisje haar tieten knijpen terwijl er 80.000 figuranten uit Attack of the Clones rondom u staan. Daarna begon nog Roger Sanchez, jammer genoeg had de vriend die op mij stond te schoppen omdat ik prefereerde te slapen op Manu Chao dan toch de slag van de hamer gekregen en lag ie languit de grond op, in kikkerhouding. De tientallen mensen die over zijn ledematen struikelden konden daar niets aan verhelpen. Als babysit zijn we rond hem gebleven toen de Black Eyed Pees op het podium kwamen kwelen. Voor mij kon de binnengesmokkelde Whiskey dat muzikaal ongeluk nog verbazend makkelijk compenseren.



Eens terug op de camping besloot ik eens te trekken, steeds uit traditie, van een vreselijk slecht gerolde toeter die me aangeboden werd en ging het licht uit op onrustwekkende wijze. De wereld draaide ondersteboven en dan terug naar links, en rechts, en links. Voor ik het wist stond er tien man rondom mij. Goed geslapen dat ik heb. Man.

De dag nadien de hele dag rustig doorgebracht met de vriendin in de partytent, terwijl de rest naar de optredens waren. Ze vond het onhygenisch te vrijen. Dan maar eens gewoon gebabbeld. En kijk, dat was ook best aangenaam.

Muzikaal gezien vind ik Pukkelpop veruit superieur, maar qua accomodatie heb ik dit jaar op Werchter nog nooit beter gezeten, gelegen, gesprongen en gekropen.

Ben al vier keer naar Werchter geweest maar dit jaar heb ik opzettelijk laten schieten (alleen de eerste dag geweest voor de peppers).

Waarschijnlijk is het gewoon een kwestie van smaak maar ik vond de affiche érg zwakjes dit jaar. Geen artiesten die een festival maken in mijn opzicht. Ik doe elk jaar Werchter, Pukkelpop, Groezrock en daarnaast nog een willekeurig festival of drie. Hopelijk kan ik vanaf volgend jaar van Dour ook een vaste gewoonte maken want daar ga ik mij dit jaar is uitleven.