Megabump, maar ik moet het toch kwijt: Syd is vandaag 1 jaar dood.
1 jaar geleden was ik nog beginnend Pink Floyd luisteraar, Syd Barrett kon ik van naam maar niet meer.
Dezer dagen ben ik echter een groot Pink Floyd fan en Syd Barrett is voor mij een icoon. Die man was gewoon een genie: zijn voorkomen, het mysterie er rond, de drugs, de muziek, de manier van gitaar spelen, z'n teksten, ...
Wel nog enkele misverstanden van in de thread rechtzetten:
Fighting Hobbit zei:
Heb hier net het album Saucerfull of secrets eens opgezet, veel te lang geleden. Ik moet zeggen dat die liedjes gewoon geflipt zijn, saucerful zelf lijkt nog het normaalste dat ertussen staat. Corporal Clegg staat nu op, geschift gewoon
A Saucerfull of Secrets is eigenlijk merendeel Waters & Gilmour. Barrett was toen al in 'slechte staat'. Hij heeft maar 1 nummer geschreven: Jugband Blues. Volgens menig zijn afscheidsnummer (de tekst en clip zijn trouwens prachtig). Voor de rest heeft ie niet veel gedaan in Saucerfull. Set The Controls For The Heart Of The Sun is trouwens het enige Pink Floyd nummer waaraan de 5 members hebben gewerkt.
The Piper At The Gates Of Dawn is dus het enige album dat bijna volledig van de hand van Barrett is. Geniaal album is het.
Hoe langer hoe meer begin ik early Floyd meer te appreciëren dan bv The Wall. Begrijp mij niet verkeerd, Waters is ook een uitstekend songwriter maar ik heb het meer voor Barrett.
*DeFees* zei:
hij kon het succes niet aan en zat aan de drugs, bij Syd waren het de drugs, bij kurt de drugs die hem een shotgun lieten gebruiken.
ik vind het gewoon degoutant dat sterren zelfmoord plegen.
Je weet dus niet waarover je spreekt
Hij is gestorven aan suikerziekte, niet aan zijn drugsverslaving (die hij trouwens niet meer had). Hij was enkel verslaafd rond 1969 en iets later misschien, toen ie (jammergenoeg?) uit de groep werd gezet. Ik wist trouwens niet dat je aan LSD verslaafd kon raken.
Fredje zei:
wat ik wel spijtig vind van de radio ...
ze spelen shine on you crazy diamond als een ode aan hem ..
maar waarom kunne ze andere pracht nummers gelijk deze niet wat meer spelen .. alleen ma als ode maarja de ode is ni groot als ge alleen ma als em dood is een lieke speelt van de groep
Shine On You Crazy Diamond is een prachtig nummer, maar wat 'cheesy', of hoe moet ik het zeggen. Je ziet iedereen zeggen: 'Shine on Syd', 'k vind dat wat irritant eigenlijk. Syd was zelf niet zo'n fan van het nummer, hij noemde het wat ouderwets klinken. Ik vind ook dat ze wel wat andere nummers van hem kunnen laten horen, maar ze zijn (zoals Fighting Hobbit zegt) niet echt toegankelijk voor het radio-publiek.
Je moet maar eens luisteren naar Interestellar Overdrive, een waar kunstwerk in de periode, ik kan het niet anders omschrijven. Dit nummer werd enorm opgehemeld in Londen underground (UFO Club enzo) maar buiten Londen werd dit nummer veel te hectisch verklaard. Hetzelfde met Astronomy Domine (
live).
Voor de fans: er is een documentaire genaamd:
The Pink Floyd & Syd Barrett Story. Razend interessant en er zitten zeer leuke beelden in van early Floyd & Barrett. Zijn eerste acid-trip bijvoorbeeld.
Het solowerk van Barrett is ook zeer aangenaam, vooral The Madcap Laughs dan vind ik persoonlijk. Een waar meesterwerk. Barrett is ook nog goed maar Opel vind ik dan weer iets minder.
Wat mij ook bezighoudt is: hoe zou het met Pink Floyd gegaan zijn moest Barrett er gebleven zijn. Man, wat had ik dat graag geweten.
Meesterwerken zoals Dark Side of The Moon, Wish You Were Here, The Wall, ... dat ging er allemaal niet gekomen zijn. Ze zouden ook niet zo bekend gekomen zijn denk ik: Syd hield het liever underground/experimenteel/psychedelisch.
A Saucerfull of Secrets is duidelijk nog op Syd's manier, maar daarna is het al een heel stuk anders. De leden van Pink Floyd + Waters vinden Atom Heart Mother, Ummagumma, ... zeer slechte albums. (Atom Heart Mother vind ik anders ook wel een meesterwerk, Ummagumma niet daarentegen

).
Meddle is dan iets totaal anders vind ik, helemaal niet meer Syd-achtig en niet zo psychedelisch. Wel het meesterwerk Echoes.
Vanaf Dark Side Of The Moon herken je niets meer van Early Floyd. Is dat nu jammer of niet? Goh ja, DSOTM is ongetwijfeld een van de beste albums ooit, slecht kan je het dus niet noemen. Idem met Wish You Were Here, The Wall & Animals.
Ik vind 1 ding jammer: dat we nooit gaan weten hoe het zou geweest zijn met Barrett. Waarschijnlijk geen vete tussen Waters en Gilmour, waarschijnlijk meer van hetzelfde, minder The Wall en meer psychedelie (of hoe zeg je dat?

).
Zo, dit moest ik even kwijt,
nogmaals sorry voor de bump maar ik ga hiervoor geen nieuwe thread maken, ik wilde gewoon even mijn mening kwijt.
Ik ben blij dat ik Barrett en Pink Floyd heb ontdekt en ben dan ook zeer spijtig dat Barrett overleden is/uit Pink Floyd gezet is. 1 ding is al zeker: als ik ooit een zoon zal hebben (ik denk het niet maar toch

) noem ik die Syd.
Ook ben ik blij dat er nog mensen zijn die Syd Barrett apprecieren, Fighting Hobbit en Hmgrwngd en highsk8 enzo. Zij zien tenminste nog in dat hij een waar genie is, dank daarvoor
