mandalorewarior zei:
st anger was barslecht!!!!!!!!!
Deze nieuwe nummers zijn meer zoals vroeger! The day that never comes heeft klein beetje weg van "one" rustig begin, met explosief hard einde.
En apocalypse is een hard nummer! Zoals we van de oude metallica gewend zijn, denk maar aan albums als and justice for all, master of puppets, ride the ligthning! Het is terug richting die stijl, maar toch wel zen eigen sound en moderner natuurlijk.
edit
En maat van me stuurt net een mai ldat hij apocalypse had gehoord, en dat hij het slayer achtig vond klinken.
Kleine nuance...
Klinken zoals vroeger??? Sorry, maar nog niet half, en zoals die maat al zei: het klinkt inderdaad wat slayer achtig, iets wat St. Anger ook had. Maar dan met een blikken tonnen drum.
Het gaat inderdaad terug naar het hardere werk van weleer maar het mist elke vorm van energie, dynamiek.
Het klinkt allemaal zo mat, wat natuurlijk ook te maken heeft met een geweldig overrate producer. Blijkbaar teert dhr Rubin nog steeds op heel wat krediet in de metal wereld door zijn werk op Reign in Blood. Een machtige plaat die muzikaal als een huis stond, maar waar de productie echt niet geweldig was. Het tegenovergestelde van een zeker Black album, waar de productie gewoonweg af was, maar het muzikaal dan weer doodsaai was.
De indruk die ik nu krijg is dat ze gewoon overgebleven riffs uit hun repertoire bijeenverzameld hebben die gewoon maar wat achter elkaar geplakt hebben.
Structureel rammelen ze, maar ze missen vooral die "edge" die het oudere werk had.
De nieuwe nummers hoor ik ook zo beschreven, "het begint als one, dan komt er wat Am I Evil om dan...enz"...
Het is beter dan St. Wanker, wat niet moeilijk is, maar voor de rest hoor ik alleen maar een heeeeel vermoeide, aan inspiratiemoeheid lijdende band.
En dat klinken als Slayer? Tja, dan leg ik Slayer zelf liever op.
I'm gonna let this one pass... Once again.
Groetjes,
BongZ