Even om wat olie op het vuur te gooien ivm de gemakkelijkheid van het jump producen...
Het is gewoon makkelijker om een jump nummer te maken, dan bv een jazz nummer... Het is ook makkelijker een "nirvana" song te maken dan een jazz nummer...
Ik snap heel de discussie niet, omdat het makkelijker is, het slechter?
Ik begrijp de stellingen, en ja, ik zou de uitdaging aan durven maar wil het gewoon niet... Het zou dan wel een tuning beats achtig nummer worden, en sorry hoor, na het horen van die Eurythmics verkrachting die op die laatste staat

. (denk toch dat het de laatste is). Nu blijkt volgens een aantal mensen hier dat die tuning beats cd's niet echt een goed voorbeeld zijn van jump...oef... Want dat soort van cd's vind ik toch ook maar makkelijk scoren, men neme de midi file van een Eurythmics nummer en zette er een beat op... Sorry hoor, maar ik denk toch dat dat soort van "artiesten" het verschil tussen 2/4 of 4/4, een do en een re niet kent...
Iets wat je van de producers van Albert motard ook kan zeggen, en dat lijkt me geen jump...
De simpelste muziek verkoopt nog steeds het beste, voor de meeste mensen is muziek een pure vorm van ontspanning, die willen geen ingewikkelde ritmes of melodielijnen horen... Net zoals met film, Fast & the furious worden gezien als films die iedereen kan maken, gewoon omdat ze een verstand op nul inhoud hebben. Awel, ik kan soms echt genieten van een verstand op nul film... (niet dat ik zo een aanhanger ben van fast & furious films)...
Ik vind het bijvoorbeeld heel frustrerend als gitarist om mannen als admiral freebee bezig te zien/horen, die dan aanbeden wordt wegens zijn "originaliteit en gitaarwerk" terwijl alles wat hij doet de laatste 20 jaar al meerdere malen de revue is gepasseerd...
Maar dit is de muziekwereld, it's more important who you know than what you know...
Ik doe studiosessies, live sessies en dikwijl lach en huil ik in mijn binnenste als ik het zoveelste sol-re-do semi rocknummer moet gaan inspelen of een solo erop verzinnen. Zeker als er gewichtig over gedaan wordt hoe hard ze wel met dat nummer bezig zijn geweest...:ironic:
Ga vooral geen jazz vergelijken met andere muzieksoorten, als er een soort muziek onderhevig is aan persoonlijke smaak is het wel jazz...
Als ik in het theatercafé een groep als kiss my jazz bezig hoor krijg ik het ook, de "wij komen van het lemmensinstituut en zijn bijgevolg megamuzikanten" mentaliteit alleen al. Dan krijg je een opeenstapeling van ritmes en tonen die al dan niet harmonisch bij elkaar horen... Teneinde een kakofonie te brengen onder het mom van free improvised jazz, wat imo onbeluisterbaar is en net om die reden door sommigen verheven wordt door het ultieme aan muzikantisme... bullshit i say...
Elke muzieksoort heeft zijn parameters, de meest bekende het intro, strofe, refrein, strofe, brug, refrein+refrein één toon hoger... (check spring, natalia,enz...) principe.
Voor songwriters als jan leyers is muziek al lang niets meer met emotie maar pure wiskunde. En die discussie is eindeloos, ik spreek puur uit mijn persoonlijke ervaring.
Ik ken ook trance nummers waarvan ik denk, da kan ik op nen dag... Maar ik ken eveneens trance waarvan ik denk, damn da zit goe ineen...
Net zoals met rock, blues (nog zoiets), pop in het algemeen...
Groetjes,
BongZ