In volgorde:
Pallbearer: zanger moest duidelijk wat opwarmen, maar eens vertrokken lang niet slecht. Heel Sorrow and Extinction gespeeld, leuk om mee te maken.
CROWN: stukje meegepikt, beviel me zeker, atmosferisch sludgy gedoe.
Blues Pills: hoe zalig is de stem van die zangeres niet? Verder een uitstekende scheut blues rock. Echt dik de moeite, jammer dat er quasi geen merch was.
Pilgrim: doom à la Reverend Bizarre, maar echt onder de indruk was ik niet.
Lântlos: vanaf boven in het Patronaat bekeken - te veel lage klanken in het geluid echter - en het viel best mee. Solide, doch helaas niks van de eerste cd, hoewel dat natuurlijk te verwachten was.
High on Fire: nog deels meegepikt. Lekker groovy, zoveel is zeker.
Maserati: Green room zat helaas bomvol, en van buiten was het geluid maar triestig.
Primordial: deels meegepikt, geluid viel helaas wat tegen waar ik stond. Duidelijk in vorm, helaas bleef het theatergehalte van de zanger zoals gebruikelijk te hoog.
Lord Mantis: meeslepende sludgy smeerlapperij. Nog zo'n band waarvan het jammer was dat er geen merch was.
Mournful Congregation: Mother, Water the Great Sea Wept

Wat een nummer. Verder ook zeer te pruimen.
Mourning Beloveth: heel hun album The Sullen Sulcus. Hoog tijd dat ik dat ding eens van onder het stof haal na zo'n puik optreden.
Dread Sovereign: viel voor mij helaas tegen vanwege het rommelige geluid. Moet ik echt eens met behoorlijk geluid zien dus. In tegenstelling tot bij Primordial bleef Alan Averill deze keer wel rustig.
Dream Death: niet slecht, maar er wild van worden deed ik ook niet. Bleef wat mij betreft te veel steken bij midtempo ipv voluit voor een meer uitgesproken ritme te kiezen.
Witch Mountain: degelijke doom, maar draait te veel om de zangeres, die, hoewel ze zeker een goede stem heeft, na een paar nummers begint te vervelen.
Uncle Acid and the Deadbeats: loste voor mij de verwachtingen in, memorabele persoonlijke topper!
Syndrome: toevallig in de Cul de Sac op dat moment, dus meegepikt. Sfeervol, zoals gewoonlijk.
Les Discrets: stukje gezien, deze keer met deftig geluid in tegenstelling tot de vorige keer dat ik ze zag. Blij dat ze die cover Amesoeurs weer gespeeld hebben.
Cough: eerste helft bekeken, vuil en meeslepend, en zo hoort het.
Eternal Tapestry: heel spacy. Soms iets té spacy naar mijn zin, maar zeker lang niet slecht. Geen spijt dat ik deze heren gezien heb ipv Electric Wizard.
Amenra: stampvol Patronaat, saunatemperaturen (en gelukkig ook een ventilator in mijn buurt), maar wat een pletwals van een optreden. Een van de beste bands dit jaar. Hard.
Fell Voices: intens, niks toe te voegen aan wat Torche al gezegd heeft.
Black Magician: nog een kort stukje gezien. Verrekt degelijke doom, zo blijkt, moet ik eens beter leren kennen.
The Ruins of Beverast: helaas deels gefnuikt door het geluid, maar desalniettemin steengoed. 'Malefica' live was er knal op. Doodzonde dat ik moest vertrekken om zelf in Gent te spelen, want ik het blijkbaar 'I Raised This Stone As A Ghastly Memorial' gemist. Dat had anders ongetwijfeld hét moment van het festival geweest.

ad:
[Gent-Intermezzo]
Zelf gaan optreden in Gent dus. ABSURD veel pech gehad aangaande de basversterker. De mijne was niet mee omdat er geen plaats was in de auto. Dan maar rechtstreeks op de PA ingeplugd. Ging goed voor de volle 30 seconden, toen verdween letterlijke alle klank. Gelukkig kwam Obi dan toch met zijn versterker. Geen tijd meer om 'm aan de PA aan te sluiten, dus gewoon rechtstreeks gespeeld, verre van ideaal. Om het af te maken bleek mijn effectenpedaal dan nog eens onmogelijk veel feedback te produceren in combinatie met de versterker, dus die heb ik dan ook geeneens kunnen gebruiken. Knap frustrerend, maar los daarvan zelf wel goed gespeeld. Mijn twee kompanen hadden er zowaar meer last van.
Monads: goedgoed. Obi mist zijn frets tot drie maal bij het enige stukje dat het alleen speelt. En zeggen dat hij sowieso een betere bassist is dan ondergetekende.
Ataraxie: vergeten wat voor een enorme droogkloot die zanger juist weer is, best wel vermakelijk. Heel degelijk optreden ook. Mooie mix tussen snel en traag.
Mournful Congregation: zie hierboven.
Verder dank aan de organisatie en Obi voor de versterker!
[/Gent-Intermezzo]
Astra: deed me niet veel. Psychedelische prog rock, maar te veel prog en te weinig psych voor mij.
Pallbearer: zanger moest weer wat opwarmen, maar ze speelden hun vorige optreden naar huis, een festivaltopper. Leuk eens wat nummers van de demo te horen deze keer.
Sigh: manga black metal? Gratuit catchy en ietwat van de pot gerukt, met naar Europese normen de nodige visual kei, of hoe dat ook weer heet. Vreemd genoeg werkte het op een of andere manier wel.
[insert alcohol]
Spiritual Beggars: huilen met de pet op, zoals Torche het alweer mooi samenvat.
Eletric Moon: spacy as fuck, en ik was - hoewel nuchter - zelf ook wel weg. Nog een persoonlijke topper.
Veel lol getrapt met een hoop Britten, meest amusante Roadburn tot nu toe. Ook even gaan zwemmen in het ijskoude meer op de camping. Watertemperatuur lag echt niet hoger dan 12°, en er is tevens beeldmateriaal. Per toeval nog aan de praat geraakt met enkele heren van Mournful Congregation en de bassist van Black Magician, fijne kerels.
Gerelateerd bericht: Black Magician neemt een album op deze zomer, en zoekt optredens in september. Men zegge het voort!