mijn Ibanez staat gewoon op zijn staandertje, en zoals gezegd, ik heb er pakweg 48 uur op gespeeld... (shame on me). die vangt stof, en ik kom er niet aan, dus ook geen krassen. Die is nog nooit buitenshuis geweest ook.
Ik ben denk ik van nature uit een bekke nen "accoustic guy". Ik hou gewoon van dat geluid, en de straight-forwardness van een houten gitaar zonder electronica, het pure-sang idee ervan. vastpakken en spelen. geen gezever. Geen knopkes om te draaien, geen volumes bijregelen, geen vijftien kanalen en al die zaken. Locking nuts beginnen losdraaien om uw gitaar te stemmen, bleh, niet men ding

mijn accoustische gitaar heb ik meestal gestemd in ongeveer een goeie 20-30 seconden op 't gehoor, met mijn electrische lukt me dat niet, omdat de harmonieken bijvoorbeeld er om één of ander reden nie goed uit die versterker komen. nuja, ook maar kwestie van gewoonte wss.
Ik hou dervan om gewoon met men ogen dicht in mijn zetelke te gaan zitten en gewoon wat te spelen zonder mij van iets te moeten aantrekken en gewoon te zien wat er komt. Een fijn melodieke ontdekken, en daar wa rond verzinnen. Daarvoor is een electrische gitaar iets minder toegankelijk, meen ik aan te voelen.
Ik ben sterk aant overwegen om mijn electrische gitaar + vesterker + podxt te verkopen, en me er een zalig folkgitaartje voor te kopen met een lage actie, snelle nek en gewoon een zalig goeie bespeelbaarheid. En als ik later dan nog eens zin krijg in electrische gitaar, dan koop ik mij een tweedehands strat en een blueserig versterkerke. Als ik bv John Mayer (vette aanrader als ge hem nie kent) zie spelen, dan krijg ik kriebels, maar da 's allemaal vrij abstract, wetende dat die kerel gewoon gezegend is met belachelijk veel talent.
nja, allemaal voer tot nadenken, ik geraak er alvast nie goed uit
