vloet zei:
ik ken wel de manier van spelen ( vingerzetting enzo , bvb van pentatonische toonladder ) van sommigen van die toonladders, en kan ze ook redelijk snel en zuiver. ik hoor ook wat goed klinkt bij een bepaald akkoord , en wat niet, maar kwil gewoon leren dat ik nimeer hoef te zoeken achter die tonen, maar die dan probleemloos vind op menne nek.
DAT zou ik tegoei moeten leren
, zodat als ik een bepaald akkoord hoor , ik meteen iets kan improviseren.
ik denk dat je zoiets vooral goed leert door in een band te spelen.
Dit leer je vooral door veel te luisteren naar muziek, en er gewoon op mee te spelen.
Voor alles zijn er parameters, mensen die buiten die parameters gaan gebruiken de term "free jazz" of gooien met termen als "dissonanten" rond je oren...
Uiteindelijk ga je horen dat nummers in iedere stijl zijn opgebouwd rond diezelfde parameters (binnen de stijl).
Ik ben op het niveau dat ik met veel nummers na het horen van de eerste strofe al een goed idee heb van hoe het refrein gaat klinken...
Zowel bij simpele popdeuntjes als bv bij groepen als Stratovarius... Misschien vreemd maar het is zo, er is een standaard die gehandhaafd wordt.
Dit is iets wat puur door ervaring komt, je techniek kan je bijschaven door lessen, maar muziek leren begrijpen doe je door er naar te luisteren.
En muziek begrijpen is het belangrijkste onderdeel als je wil kunnen improviseren.
Na verloop van tijd zal je dan ook niet meer moeten zoeken op je nek, dan weet je gewoon dat die positie op die snaar een bepaalde noot, klank of toon weergeeft.
Eigenlijk is het een beetje als een taal leren, men kan je alles leren; de woorden, de zinsbouw, vervoegingen maar uiteindelijk wordt je een taal pas machtig door er naar te luisteren en ze met vallen en opstaan te spreken.
Ik ben bv opgegroeid met een aantal Amerikanen in mijn familie en heb een tijd in Engeland op school gezeten... Toen ik terug was kwam ik in contact met een aantal studenten Germaanse, mensen die meenden de engelse taal machtig te zijn; tot ik met een aantal van hen effectief in Engeland was.
De helft van de zinspelingen, uitdrukkingen ging gewoon aan hen voorbij.
Die mensen waren theoretisch velen malen beter onderlegd dan ik, maar ze dachten niet in het engels; ze vertaalden gewoon heel snel in hun hoofd...
Het heeft gewoon tijd nodig, en je mag je vooral niet vastpinnen op een paar stijlen van muziek, probeer gewoon op zoveel mogelijk nummers mee te spelen. Er zal een wereld opengaan als je de majeur toonladders leert kennen, iets wat vooral in de rock/blues/metalwereld te weinig gespeeld wordt...
Als je in een dip zit, stop dan met mee te spelen op de nummers waar je geen vooruitgang in boekt maar ga gewoon met iets totaal anders mee spelen.
Je speelt bv veel met metalgroepen mee, en hebt het gevoel dat je geen stap vooruit gaat; probeer eens wat oude funk of disco nummers, hoe stom het ook klinkt. Zodra je daar je weg wat in vindt ga je terug naar die metalgroepen, je zal merken dat je inzicht beter lijkt en dat je plots wel een vooruitgang geboekt hebt...
Zo was het voor mij.
Groetjes,
BongZ
Een RR5 (of 1) is zo hard mijn droomgitaar! Echt zo schoon en speelt echt lekker!
Zit hier al een tijdje in stilte wat rond te neuzen... 
