Geachte Brolpaq,
Teleurstelling is zo één van die dingen in het leven waar je in de loop van je leven meerdere malen gaat geconfronteerd worden. Voor een deel heb je dit zelf in de hand, en het hangt dikwijls van je karakter af.
Als ik je post lees over het feit dat je misschien beter bas had leren spelen, omdat na één dag gitaar je niet op het niveau zit van een band die al 10 jaar bestaat; en waarvan de mensen in die band ongeveer 15 jaar ervaring hebben...
Hierop kan ik alleen maar antwoorden met : Stop er nu onmiddellijk mee, speel geen gitaar, geen bas en neen, ook geen triangel...
Goed gitaar leren spelen doe je niet op één dag, dit doe je -of je moest een absoluut wonderkind zijn- misschien nooit...
Noten of geen noten, je moet gevoel hebben; voor melodie, ritme, en nog veel meer. Het is niet omdat je een papiertje hebt waar op staat welke vinger in welke positie je op je gitaarnek moet zetten, het daadwerkelijk ook lukt. Het is een proces van afzien, vloeken, volhouden en uiteindelijk verbeteren. Muziek spelen of maken is niet voor opgevers, maar voor volhouders; indien je de laatste bent zal je binnen een aantal jaren enige voldoening hieruit putten.
Ik speel ondertussen reeds 16 jaar gitaar, voor mij is Dimmu Borgir een (makkelijk) haalbare kaart; been there done that. Maar langs de andere kant begrijp ik niet goed waar je de idee vandaan haalt, hun muziek even aan de hand van een tab te spelen na één dag.
Het boekje met akkoorden dat bij je gear zit is handig, maar leert je gewoon welke akkoorden er zijn. Dit is gewoon de absolute basis, je moet die akkoorden ook nog kunnen plaatsen; horen wat een mineur, majeur, zeven, zes enz. akkoord is. Je moet leren aanslaan, en in het geval van groepen als Dimmu, is snelheid heel belangrijk. Die snelheid heb je niet op 1-2-3, en dan moet je die snelheid nog leren controleren, en tegelijkertijd -om het allemaal een beetje te laten klinken- accuraat en gericht leren dempen. Dit allemaal terwijl de andere hand iets totaal anders doet.
Het begrip "noten" vind ik altijd zo van de pot gerukt, er zijn een hoop bands die geen "noten" kunnen lezen; ik speel ook niet op zicht maar op gehoor. Maar die bands kennen wel allemaal het verschil tussen mineur of majeur en dergelijke. Ze hebben dus wel degelijk een basiskennis van "notenleer" of theorie om het beestje een algemenere naam te geven.
Je moet de tijd nemen om muziek te leren kennen vanuit het "muzikanten perspectief", het is zoveel meer dan een tab na proberen te spelen.
Toonladders moet je ook kennen, speel maar eens in fa majeur op een sol majeur akkoord, zonder het "free jazz" te noemen...
Hoor je niks abnormaal, heb je nog een lange weg te gaan...
Bas lijkt op zich gemakkelijker dan gitaar, maar is het in feite niet; de noodzaak aan voornoemde kennis blijft even noodzakelijk...
Blijven oefenen dus, neem eens wat op van je gitaarspel en deel het met ons; altijd makkelijker om helpen als we weten op welk niveau je speelt.
Klein puntje van kritiek, kweet dat het not done is maar die "tog" irriteert me mateloos...Is het zoveel moeite om gewoon "toch" te schrijven, het is een letter meer; kweet het maar just to humour me?
Groetjes,
BongZ