De schoonmoeder van Warten was een echte commandant,
da ventje mocht nie roeren en da was ambetant.
Mor ip een dag vertrok ze voorgoed naar Canada,
vant geluk gingtie bleiten en ie zong van zijn schoonmama:
'Pak me vast en gif me totje, je wet dak je gern zien.
Je ziet mijn liefste piekenotje, lat me ki zitn op je knie.
Pak me vast en gif me totje, mor doet et met fatsoen,
lat mie ki zitn ip je schotje, kwiln olles vo je doen.'
Asiel zat in den dancing, ip zoek achter een lief
Ie ad keure van een schontje, mo twas speciaal gerief
ze woog 200 kilo en alstie door zijn benen sloeg
wast alleene vant verschieten, omdat ze heel lief aan hem vroeg:
'Pak me vast en gif me totje, je wet dak je gern zien.
Je ziet mijn liefste piekenotje, lat me ki zitn op je knie.
Pak me vast en gif me totje, mor doet et met fatsoen,
lat mie ki zitn ip je schotje, kwiln olles vo je doen.'
Julles klutters vloog ip den boek, twas vo te rap te rien
En ook omdatie dronke was, de rijkswacht at gezien!
Ze aalden hem ut zinnen auto, vant verschot kreegtie koud en warm.
En et een ferm stik in zijn krage zeitie tegen dien gendarm:
'Pak me vast en gif me totje, je wet dak je gern zien.
Je ziet mijn liefste piekenotje, lat me ki zitn op je knie.
Pak me vast en gif me totje, mor doet et met fatsoen,
lat mie ki zitn ip je schotje, kwiln olles vo je doen.'
Ambiance verzekers in West-vlaanderen
