Eén raad: als je (of iemand die je kent, zoals je ouders) in het vervolg voor een occasie gaat zien, neem dan iemand mee die iets van auto's kent. Vraag desnoods je garagist mee, dat zal je wel een kleinigheidje kosten, maar dan ben je er tenminste zeker van dat wat je koopt, ook in orde is. Het zal je veel leed besparen, geloof mij.
Het gebeurt vaker dan je denkt, misschien niet op deze 'schaal' (want als ik het zo hoor is het toch wel erg), maar men stelt het graag wat mooier voor dan het is. Zoals alle occasie's zogezegd een 'groot onderhoud' krijgen voor ze verkocht worden, laat me niet lachen.
Hoewel het er naar uitziet dat keuring en verkoper 'onder één hoedje spelen', kan het ook best zijn dat de auto bij de keuring gewoon slecht gecontroleerd is geworden. De ene 'controleur' bij de keuring is ook de andere niet. Niet dat het minder erg is indien ze onoplettend geweest zijn, integendeel zelfs.
Bij de eerste auto van mijn vriendin, 7j terug, was de koppeling na een week volledig kapot. Versleten. Was een Merc A-klasse waar die in occasie €10 000 gekost heeft (70k km op de teller). Ik vond dat moeilijk om te geloven, tot ik hoorde dat haar pa die auto voor haar gekocht had bij een garage zonder zelfs maar een testrit te maken. Die kent hoegenaamd niets van auto's, en vroeg er dus eigenlijk om om in het zak gezet te worden...
Hoeveel heb je betaald voor die auto, als ik vragen mag? Gaat het hier om een paar duizend euro, of ettelijke duizenden tot tienduizend euro? Hoeveel km staat er op de teller? Als ik het zo hoor gaat het hier om een iets oudere occasie, dan *hoop* ik dat het 'verlies' voor jullie meevalt. Uiteraard moet je zoiets niet tolereren, integendeel, ik zou ze zelf ook een proces aandoen als ik mijn zaak hard kon maken. Niettemin, ik vrees dat als de kosten hoger zijn dan de aankoopwaarde van de auto, dat het eigenlijk verloren moeite zal zijn.