De bieren van Great Divide vallen mij fantastisch mee. Als hun IPA maar half zo goed is als hun Yeti imperial stout, zult ge u zeker amuseren
Omdat ik heb gezien dat de grootste bierspecialiteitenwinkel van Berlijn kennelijk slechts op enkele tramhaltes (en dan nog op dezelfde lijn als de mijne) ligt, ben ik direct op de U-Bahn gesprongen om op verkenning te gaan. De Bier-Spezialitätsladen is superhandig gelegen, vlak naast de uitgang van lijn U5 Strauzbergerplatsz op de Karl-Marxallee. De winkel oogt bij het binnenkomen echt heel klein en, grote lompe stier die ik ben in zo'n porseleinwinkel, werd daar een beetje nerveus van. De eigenaars ook, al wilden ze dat niet toegeven.
Mezelf manoeuvrerend door een doolhof van talrijke flesjes, merk ik tot mijn opluchting dat de meerderheid uit Duitse bieren bestaat. De kleinere tweede helft van de winkel, enkel bereikbaar na binnenkomst, is vrijwel geheel gewijd aan allerlei importbieren. Opmerkelijk voor een bierspecialist zijn onze noorderburen zeer zwakjes vertegenwoordigd, met enkel wat Heineken en Grolsch. Wij, zogezegd nog steeds hét bierland van de wereld zijnde, doen het iets beter met een heel rekje voor onszelf. Niks opmerkelijks: microbrouwerijen moet je in het schap "Belgien" niet gaan zoeken, maar de stevige klassiekers zoals Karmeliet, Duvel, Westmalle en - iets opmerkelijker - Piraat zijn vertegenwoordigd. Ook gewoon een goeie ouwerwetse bak Jupiler mag niet ontbreken.
De nadruk van deze winkel ligt vooral op het lekkers dat de Angelsaksische wereld ons te bieden heeft. Naar ik lees op diverse sites, zouden de Amerikanen zelfs een microbrouwerij onder de rangen van de Bier-spezialitätsladen mogen tellen. Ook de Britten doen het niet slecht, met enkele robuuste Schotse brouwers die in het oog springen naast de Britse blijvertjes Old Speckled Hen en Newcastle Brown. Australië vinden we ook terug, hier en daar wat Aziatisch en Caribisch, en - opnieuw opmerkelijk - slechts één eenzame Scandinaviër: een Zweedse stout die een beetje staat te lummelen tussen zijn Britse en Schotse broertjes. Toch gek, voor een land dat één van de spelers is geworden waarvoor je moet gaan uitkijken op biervlak, belachelijke taksen of niet.
De man achter de toonbank is spontaan en oprecht vriendelijk, en helpt je graag verder zover hij dat kan. Voor mensen die één van de bekendste bierwinkels in één van de grootste steden van Europa runt, kennen de uitbaters van deze winkel eigenlijk relatief weinig van bier, zo merken sites als RateBeer en Beeradvocate op. Een mens zou toch gaan twijfelen als iemand die ruim een 250-tal biertjes op stock heeft, nog nooit van Westvleteren 12 gehoord heeft. De man dronk van alle Belgische bieren het liefst Kasteelbier. Fijn.
Prijzen zijn er behoorlijk pittig, maar ik had dan ook niet anders verwacht. Ik stap op de man af met een flesje van het Oostenrijkse Samichlaus (dat me eerder niet kon bekoren, maar om aan mijn vader te geven als souvenir onder het mom "zie pa, het strafste bier ter wereld!!!") en het Schotse Cairngorm Black Gold. "Dat is dan €9," zegt de man, waarop ik toch even slik en dan maar denk dat het voor het goeie doel is. Ik vraag hem of hij nog iets donker en sterk kan aanbevelen. Hij haalt zijn schouders op en wijst me een rek aan. Ik kijk even en neem het laatste flesje Watzdorfer Schwarzbier mee. Misschien is dat een goed teken.
Leuke winkel, maar niet iets om vaak naar terug te keren. Mensen die nog specifieke Duitse bieren zoeken die misschien iets zeldzamer zijn: laat me iets weten voor woensdag
