bludgeoned zei:
Zou ik nog niet durven zeggen. Rodenbach vind ik persoonlijk zelf iets te zoet, dus zou goed kunnen dat die je wel bevalt. Het is niet omdat een bier van een bepaalde stijl je niet kan bekoren, dat daarom de ganse stijl je ding niet zou zijn.
Onlangs trouwens Rooie Dop Double oatmeal stout gedronken. Toch wat een tegenvaller, al kan dit misschien komen doordat ik licht verkouden ben.
Ik vind ook dat de DOS wat wordt opgeblazen. Ik ben fan van het hele concept achter Rooie Dop, en het zijn ook doodsympathieke gasten, maar tot nu toe hebben ze nog maar 1 bier uitgebracht dat kwalitatief "on par" is met de hype die rond hen wordt gecreëerd. Ze waren dit jaar de Beste Nieuwe Brouwerij van Nederland op RateBeer, hoewel ze dus een zigeunerbrouwerij zijn die hoofdzakelijk bij De Molen hun grote producties brouwt.
De evolutie van de samenwerking tussen Rooie Dop en De Molen toont echter ook de negatieve kantjes van de evolutie in het bierlandschap aan. Het is voor elk bedrijf natuurlijk goed en gezond dat het kan groeien en uitbreiden, maar de verplaatsing van De Molen van de brouwinstallatie in de molen zelf (De Arkduif, historisch monument in Bodegraven), naar een hypermodern nieuw gebouw, heeft toch ervoor gezorgd dat sommige bieren eronder lijden. Qua zuivere consequentie over de ganse lijn is De Molen natuurlijk alleen maar verbeterd. Er is nu veel minder verschil tussen batches en de afnemer heeft meer zekerheid. Het is echter wel zo dat bepaalde producten - en dan vooral hun stouts, barleywines en andere bieren met hoog Plato en alcohol - eronder zijn gaan lijden. De Hel & Verdoemenis is bijvoorbeeld steeds dunner en wateriger geworden, waarschijnlijk ook om de hoge kosten te drukken die het met zich meebrengt. Nu heeft de Hel & Verdoemenis zich als Europese stout wel onderscheiden van de teerachtige gitzwarte brouwsels uit de States, maar nu wordt het stilaan wel héél dun, precies of er is achteraf nog een paar tiental liter water bijgegooid.
Wetende dat De Molen nog zelden kiest voor bieren waar heel dure ingrediënten aan te pas komen, moet Rooie Dop voor de grote brouwsels soms hun ingrediënten aanpassen naar de capaciteiten van het brouwsysteem van De Molen. Vaak moeten ze bijvoorbeeld veel minder hop gebruiken, en kiezen voor een efficiëntere hop die meer alfazuur afgeeft.
Als je de bieren van Rooie Dop een keer wil proeven zoals ze horen te zijn, stuur me dan eens een PM. De gasten verwelkomen op verwittiging graag mensen in hun testkelder, en daar kun je hun zelfgemaakte testbrouwsels proberen. Ik heb hier bijvoorbeeld nog de "18C" staan, dat is testbrouwsel 18 (een barleywine) op calvadosvaten. De 16, die na verschillende tweaks de basis werd voor hun Double Oatmeal Stout, is echt zoveel dikker, rokeriger en "toastier" door het extra koffie-aroma van de mout. Fantastische bieren, maar helaas zullen we het tot ze zelf een deel van de productie kunnen overnemen, het met iets mindere versies van hun spul moeten stellen.
Een overzicht van hun testbrouwsels vind je op hun website:
http://rooiedop.nl/category/allbeers/
Nummer 34 heb ik helpen meebrouwen
