L0|2|23
Legacy Member
Ik schrijf deze post om mensen die geïnteresseerd zijn om in de nabije toekomst een ~22" LCD scherm te kopen een hoop miserie uit te sparen. Er zijn namelijk een aantal zaken die ik online nergens ben tegengekomen en toch niet onbelangrijk kunnen zijn bij het kiezen van een scherm.
Research: internet
Zoals het elke goede geek behoort heb ik via internet eerst een selectie van voor mij aantrekkelijke schermen gemaakt (op basis van specificaties en uiterlijk). Uiteraard hoort daarbij de nodige google-fu om de best verborgen mini-reviews op te zoeken.
Zo kom je al wat te weten, o.a. dat er verschillende types panelen zijn voor LCD schermen, elk met hun voor- en nadelen. Veel deed het er in mijn geval niet toe omdat de 22" categorie vrijwel uitsluitend uit TN-panelen bestaat (lees: goedkope panelen met snelle responstijd, maar slechte kleurweergave). Ik kan al wel zeggen dat, hoewel de kleurenechtheid van TN panelen matig is, deze voor de meeste mensen zeker voldoende is. Ik zou eigenlijk alleen duurdere types panelen (die ineens ook groter zijn) aanraden als die eigenschap belangrijk is voor je werk.
De trend bij schermen lijkt naar steeds grotere maten te evolueren, tegenwoordig al 20 tot 24 inch. Gelukkig is 22" niet alleen de sweet-spot qua grootte, maar sinds kort ook qua prijs. De extra real-estate t.o.v. een 20" scherm is merkbaar en aangenaam, en bovendien kosten ze prijs/inch minder dan hun kleinere broertjes. Vanaf 24" worden de scherm-bases en schermen zelf vrij dik en log. Ik zou die maat of groter alleen overwegen als je weet dat je het nodig gaat hebben voor je werk.
Research: irl
Ok, tijd voor de nitty gritty. Internet kan je maar zo ver brengen, uiteindelijk moet je weten wat je koopt en niemand kan het beter aan je laten zien dan je eigen ogen. In de winkel schermen browsen is echter alles behalve ideaal. Niet alleen krijgen de schermen onderling vaak onevenwichtige belichting, waardoor helderheid en contrast moeilijk in te schatten zijn, maar bovendien zijn al die schermen gewoon in hun default factory instellingen opgezet - en die geven, afhankelijk van het merk, een heel vertekend beeld. Het eerste dat op valt zijn de schermen met "glossy" finish. Ze geven de indruk een hoger contrast te hebben dan die met de "matte" finish. Verleidelijk als je er films op wil zien, maar tenzij je constant je eigen reflectie wil bewonderen terwijl je surft of programmeert zou ik toch voor de matte finish gaan.
Nu dat de glossy schermen uitgeschakeld zijn blijven vaak alleen de merken LG, Samsung en HP over. Omdat ik meer te vinden ben voor een eenvoudig, zwart, minimalistisch ontwerp ga ik niet verder in op de massieve constructies van HP.
In een winkel zag ik onlangs een groot bord staan met "Samsung T220 - 's werelds beste specificaties". Die titel is niet veel waard in de praktijk, zoals je hieronder kan lezen. De belangrijkste specificaties zijn contrast, reponstijd en helderheid. Op elke eigenschap heb ik wel wat op te merken.
(Dynamisch) Contrast
Dynamisch contrast is vaak het eerste getal dat op de doos staat en er wordt mee zo mee gezwierd zonder effectieve resultaten op tafel te kunnen leggen dat deze eigenschap eigenlijk alle betekenis verloren heeft. Let wel: op LCD TV gebied geldt dit niet, daar is de implementatie van dynamisch contrast veel beter uitgevoerd. Het idee is simpel: verlaag de helderheid van de backlight bij donkerdere scenes om de illusie van hoger contrast op te wekken. Daar komt al het eerste probleem: hoe meet je zo'n contrast? In de praktijk wordt er echter bij de goedkopere (en daar hoort deze categorie schermen bij) panelen een veel te trage regelaar gebruikt die de input niet kan volgen - of anders gezegd: als je van een relatief witte achtergrond gaat naar een relatief donkere achtergrond zie je de backlight zijn overgang maken van licht naar donker over een periode van één à twee seconden. Dat stoort. Veel heb je er dus niet aan. Ik wil effectief contrast zien, maar die is, als die al aangegeven is, bijna altijd 1000:1. Dit wordt ook zichtbaar bevestigd: er is amper verschil in contrast tussen de schermen.
Responstijd
Een eigenschap die er in de praktijk wel toe doet en ook goed aangegeven wordt. Kleiner dan 5ms en alles zit snor.
Helderheid
De boodschap is om een scherm te kiezen dat standaard een relatief lage helderheid heeft. Waarom?
Ten eerste omdat vrijwel alle schermen, ongeacht het merk, last hebben van het "zoem"-syndroom. Hoe meer je de brightness van een LCD scherm verlaagt, hoe luider je een "zoem"-geluidje hoort. Dat komt omdat schermfabrikanten (foutief) veronderstellen dat het scherm het grootste deel van de tijd op maximale brightness zal werken, wat in de praktijk niet zo is omdat tekst lezen op een zodanig fel witte achtergrond niet aangenaam is voor de ogen, en ze dus hun minitransfo daarop afstellen. Of misschien willen ze gewoon niet dat de etalages LCD schermen zich als grote bijennesten gedragen. Als er minder vermogen voor een lagere brightness geleverd moet worden werkt de transfo niet meer in zijn optimaal gebied en hoor je resonantieverschijnselen. Steeds luider, steeds irritanter.
Ten tweede omdat hoe sterker de backlight, hoe meer last je gaat hebben van zgn. "backlight bleed", wat aanduidt hoeveel wit licht van de backlight via de randen lekt naar de pixels en dus een witte strepen achterlaat. Deze laatste eigenschap is jammerlijk, maar onvermijdelijk. Het is helaas ook geen erg model-gebonden eigenschap: laat je dus niet te erg misleiden door een iets subjectief grotere backlight bleed in de winkel, je zal pas weten hoe erg het gesteld is met je scherm als je hem uit de doos haalt.
LG W2252TQ vs. Samsung 2253BW ... fight!
Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en voor de Samsung 2253BW (pic) gekozen, een stijlvol scherm met een bliksemsnelle responstijd (2ms)... tot ik hem inruilde voor de LG W2252TQ (pic), een op internet lelijk eendje dat er irl best mag wezen (en die mij overigens €50 goedkoper uitkwam). Er is een heel goede reden waarom de LG beter is dan de Samsung die ik hieronder in het lang en in het breed zal uitleggen.
Samsung 2253BW
De oorspronkelijke reden waarom ik de Samsung inruilde was vanwege een combinatie van straffe helderheid die ik niet kon verminderen omdat ik dan te maken kreeg met het bekende zoem geluid. De Samsung heeft, net zoals alle andere schermen, middelmatige last van backlight bleed. Gelukkig merk je die alleen op wanneer je film kijkt, maar als je dan eens film kijkt stoort het grenzeloos. En je kan het niet verminderen door de brightness te verlagen want dan hoor je dat vervloekte zoem geluid. Al goed dat er geen dode pixels waren.
Maar genoeg over deze slechte eigenschappen, sta me toe even in te gaan op nog andere slechte eigenschappen: uit de doos zijn de kleuren ietwat vervormd (o.a. grijs op mijn CRT is blauw op de Samsung). Natuurlijk probeer ik er verbetering in te brengen. Ik zei probeer. Want zodra ik probeer te navigeren in de OSD merk ik dat alle gezonde logica en structuur ontbreekt. Er zijn instellingen die ik zie staan en wil aanpassen, maar die gelocked zijn. Waarom staan ze er dan? Ik maak ergens een aanpassing. Opeens zijn er andere instellingen gelocked en weer andere wel beschikbaar. Ok tijd om de handleiding er maar eens bij te pakken. Q: Waar is de handleiding? A: Er is geen handleiding. Eens kijken op de CD... nope geen handleiding. Wel een hoopbloat software.
Misschien kan een van die programma's wel het grijs terug grijs maken dacht ik, dat zou wel mogen voor een monitor die bijna €300 gekost heeft. Nadat ik de software geïnstalled heb en, de volgens Samsung noodzakelijke reboot uitgezeten heb, krijg ik een wat popup vensters bij het starten van Windows en wat nieuwe kersverse system tray icoontjes. Ok, kalm blijven, gewoon configureren en uninstallen denk ik dan. Het heeft niet mogen helpen. Uiteindelijk was het de helderheid en zoem-irritatie die de spreekwoordelijke emmer deden overlopen. De extrafeatures presets MagicColor en MagricBright zijn de boosdoeners die custom configuratie in het OSD verbieden. MagicColor blijkt gewoon de saturatie wat te verhogen en de instelling ervan (samen met nog een paar andere parameters) te blokkeren zodat het effect van MagicColor zeker niet verloren gaat. Analoog voor MagicBright.
One-line-conclusie: een scherm met slechte default instellingen, een moeilijk menu en overbodige presets onder het mom van features dat over vrijwel de hele brightness instelling last heeft van een zoem geluid en i.v.m. andere schermen niet meer of minder backlight bleed heeft en geen slechter of betere effectieve contrast aanbiedt.
Verdict: stijlvol en middelmatig, maar irritant op veel vlakken.
LG W2252TQ
Doos open, en het eerste dat me opvalt is dat dit scherm eigenlijk nog iets dunner is in profiel dan de Samsung (die op zich al behoorlijk mager was!). Het is eigenlijk wel een mooi scherm. Als hij op een bureau staat nog mooier dan de Samsung durf ik zelfs zeggen. Mijn exemplaar heeft een vergelijkbare hoeveelheid backlight bleed t.o.v. de Samsung. Geen dode pixels. De helderheid en kleuren zijn out of the box al zeer goed. De OSD is gemakkelijk te bedienen, maar heeft t.o.v. de Samsung heel wat minder instellingen. Gelukkig zijn de essentiële parameters wel aanwezig. Wel leuk is dat de status-LED permanent uitgezet kan worden, niet dat het echt nodig is want hij brandt helemaal niet zo fel. Minder leuk is het chirperige opstart geluidje en toets-bevestiging, die god-zij-dank ook uitgezet kan worden.
Aangezien ik veel moet lezen op mijn scherm wou ik de brightness verlagen, maar kwam ik helaas het zoem geluid tegen. Er is echter een lichtpunt bij de LG dat dit model aanzienlijk superieur maakt t.o.v. de Samsung: het zoem geluid heeft een volledig ander bereik tussen minimum en maximum brightness. Hieronder toon ik voor zowel de Samsung als de LG waar er, bij benadering, tussen 0% en 100% brightness een zoem geluid waarneembaar is (ik heb daarbij mijn oren gespitst in een volledig stille kamer):
De attente lezer heeft al opgemerkt dat er een gebied is waar de LG niets van zich laat horen én aangenaam leesbare witte achtergronden oplevert én backlight bleed minimaliseert én zwarter zwart oplevert (én minder vermogen verbruikt)! Die waarde ligt rond 40%, wat misschien weinig klinkt, maar in de praktijk meer dan helder genoeg is. Ik zie geen backlight bleed op die brightness tenzij ik met mijn ogen vlakbij het scherm ernaar opzoek ga.
Hoewel het scherm mooi is, is het iets krakkemikkiger dan de Samsung (die toegegeven in een hoekje ook een beetje last had van plastic-squeek). Nu goed, veel anders dan op je bureau staan doet het scherm niet en daar is hij meer dan stevig genoeg voor. Misschien ben ik het maar hij lijkt ook net iet wiebelachtiger te zijn dan de Samsung, waarschijnlijk door de iets minder stevige basis, maar dit is eerder muggenzifterij. Heel tevreden.
One-line-conclusie: een mooi scherm met redelijke default instellingen die na een beetje getweak aan de weinig beschikbare parameters, met name de brightness en in mindere mate de kleuren een echte topper blijkt te zijn.
Verdict: a diamond in the rough, voor zowel prestaties, uiterlijk en prijs.
Research: internet
Zoals het elke goede geek behoort heb ik via internet eerst een selectie van voor mij aantrekkelijke schermen gemaakt (op basis van specificaties en uiterlijk). Uiteraard hoort daarbij de nodige google-fu om de best verborgen mini-reviews op te zoeken.
Zo kom je al wat te weten, o.a. dat er verschillende types panelen zijn voor LCD schermen, elk met hun voor- en nadelen. Veel deed het er in mijn geval niet toe omdat de 22" categorie vrijwel uitsluitend uit TN-panelen bestaat (lees: goedkope panelen met snelle responstijd, maar slechte kleurweergave). Ik kan al wel zeggen dat, hoewel de kleurenechtheid van TN panelen matig is, deze voor de meeste mensen zeker voldoende is. Ik zou eigenlijk alleen duurdere types panelen (die ineens ook groter zijn) aanraden als die eigenschap belangrijk is voor je werk.
De trend bij schermen lijkt naar steeds grotere maten te evolueren, tegenwoordig al 20 tot 24 inch. Gelukkig is 22" niet alleen de sweet-spot qua grootte, maar sinds kort ook qua prijs. De extra real-estate t.o.v. een 20" scherm is merkbaar en aangenaam, en bovendien kosten ze prijs/inch minder dan hun kleinere broertjes. Vanaf 24" worden de scherm-bases en schermen zelf vrij dik en log. Ik zou die maat of groter alleen overwegen als je weet dat je het nodig gaat hebben voor je werk.
Research: irl
Ok, tijd voor de nitty gritty. Internet kan je maar zo ver brengen, uiteindelijk moet je weten wat je koopt en niemand kan het beter aan je laten zien dan je eigen ogen. In de winkel schermen browsen is echter alles behalve ideaal. Niet alleen krijgen de schermen onderling vaak onevenwichtige belichting, waardoor helderheid en contrast moeilijk in te schatten zijn, maar bovendien zijn al die schermen gewoon in hun default factory instellingen opgezet - en die geven, afhankelijk van het merk, een heel vertekend beeld. Het eerste dat op valt zijn de schermen met "glossy" finish. Ze geven de indruk een hoger contrast te hebben dan die met de "matte" finish. Verleidelijk als je er films op wil zien, maar tenzij je constant je eigen reflectie wil bewonderen terwijl je surft of programmeert zou ik toch voor de matte finish gaan.
Nu dat de glossy schermen uitgeschakeld zijn blijven vaak alleen de merken LG, Samsung en HP over. Omdat ik meer te vinden ben voor een eenvoudig, zwart, minimalistisch ontwerp ga ik niet verder in op de massieve constructies van HP.
In een winkel zag ik onlangs een groot bord staan met "Samsung T220 - 's werelds beste specificaties". Die titel is niet veel waard in de praktijk, zoals je hieronder kan lezen. De belangrijkste specificaties zijn contrast, reponstijd en helderheid. Op elke eigenschap heb ik wel wat op te merken.
(Dynamisch) Contrast
Dynamisch contrast is vaak het eerste getal dat op de doos staat en er wordt mee zo mee gezwierd zonder effectieve resultaten op tafel te kunnen leggen dat deze eigenschap eigenlijk alle betekenis verloren heeft. Let wel: op LCD TV gebied geldt dit niet, daar is de implementatie van dynamisch contrast veel beter uitgevoerd. Het idee is simpel: verlaag de helderheid van de backlight bij donkerdere scenes om de illusie van hoger contrast op te wekken. Daar komt al het eerste probleem: hoe meet je zo'n contrast? In de praktijk wordt er echter bij de goedkopere (en daar hoort deze categorie schermen bij) panelen een veel te trage regelaar gebruikt die de input niet kan volgen - of anders gezegd: als je van een relatief witte achtergrond gaat naar een relatief donkere achtergrond zie je de backlight zijn overgang maken van licht naar donker over een periode van één à twee seconden. Dat stoort. Veel heb je er dus niet aan. Ik wil effectief contrast zien, maar die is, als die al aangegeven is, bijna altijd 1000:1. Dit wordt ook zichtbaar bevestigd: er is amper verschil in contrast tussen de schermen.
Responstijd
Een eigenschap die er in de praktijk wel toe doet en ook goed aangegeven wordt. Kleiner dan 5ms en alles zit snor.
Helderheid
De boodschap is om een scherm te kiezen dat standaard een relatief lage helderheid heeft. Waarom?
Ten eerste omdat vrijwel alle schermen, ongeacht het merk, last hebben van het "zoem"-syndroom. Hoe meer je de brightness van een LCD scherm verlaagt, hoe luider je een "zoem"-geluidje hoort. Dat komt omdat schermfabrikanten (foutief) veronderstellen dat het scherm het grootste deel van de tijd op maximale brightness zal werken, wat in de praktijk niet zo is omdat tekst lezen op een zodanig fel witte achtergrond niet aangenaam is voor de ogen, en ze dus hun minitransfo daarop afstellen. Of misschien willen ze gewoon niet dat de etalages LCD schermen zich als grote bijennesten gedragen. Als er minder vermogen voor een lagere brightness geleverd moet worden werkt de transfo niet meer in zijn optimaal gebied en hoor je resonantieverschijnselen. Steeds luider, steeds irritanter.
Ten tweede omdat hoe sterker de backlight, hoe meer last je gaat hebben van zgn. "backlight bleed", wat aanduidt hoeveel wit licht van de backlight via de randen lekt naar de pixels en dus een witte strepen achterlaat. Deze laatste eigenschap is jammerlijk, maar onvermijdelijk. Het is helaas ook geen erg model-gebonden eigenschap: laat je dus niet te erg misleiden door een iets subjectief grotere backlight bleed in de winkel, je zal pas weten hoe erg het gesteld is met je scherm als je hem uit de doos haalt.
LG W2252TQ vs. Samsung 2253BW ... fight!
Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en voor de Samsung 2253BW (pic) gekozen, een stijlvol scherm met een bliksemsnelle responstijd (2ms)... tot ik hem inruilde voor de LG W2252TQ (pic), een op internet lelijk eendje dat er irl best mag wezen (en die mij overigens €50 goedkoper uitkwam). Er is een heel goede reden waarom de LG beter is dan de Samsung die ik hieronder in het lang en in het breed zal uitleggen.
Samsung 2253BW
De oorspronkelijke reden waarom ik de Samsung inruilde was vanwege een combinatie van straffe helderheid die ik niet kon verminderen omdat ik dan te maken kreeg met het bekende zoem geluid. De Samsung heeft, net zoals alle andere schermen, middelmatige last van backlight bleed. Gelukkig merk je die alleen op wanneer je film kijkt, maar als je dan eens film kijkt stoort het grenzeloos. En je kan het niet verminderen door de brightness te verlagen want dan hoor je dat vervloekte zoem geluid. Al goed dat er geen dode pixels waren.
Maar genoeg over deze slechte eigenschappen, sta me toe even in te gaan op nog andere slechte eigenschappen: uit de doos zijn de kleuren ietwat vervormd (o.a. grijs op mijn CRT is blauw op de Samsung). Natuurlijk probeer ik er verbetering in te brengen. Ik zei probeer. Want zodra ik probeer te navigeren in de OSD merk ik dat alle gezonde logica en structuur ontbreekt. Er zijn instellingen die ik zie staan en wil aanpassen, maar die gelocked zijn. Waarom staan ze er dan? Ik maak ergens een aanpassing. Opeens zijn er andere instellingen gelocked en weer andere wel beschikbaar. Ok tijd om de handleiding er maar eens bij te pakken. Q: Waar is de handleiding? A: Er is geen handleiding. Eens kijken op de CD... nope geen handleiding. Wel een hoop
Misschien kan een van die programma's wel het grijs terug grijs maken dacht ik, dat zou wel mogen voor een monitor die bijna €300 gekost heeft. Nadat ik de software geïnstalled heb en, de volgens Samsung noodzakelijke reboot uitgezeten heb, krijg ik een wat popup vensters bij het starten van Windows en wat nieuwe kersverse system tray icoontjes. Ok, kalm blijven, gewoon configureren en uninstallen denk ik dan. Het heeft niet mogen helpen. Uiteindelijk was het de helderheid en zoem-irritatie die de spreekwoordelijke emmer deden overlopen. De extra
One-line-conclusie: een scherm met slechte default instellingen, een moeilijk menu en overbodige presets onder het mom van features dat over vrijwel de hele brightness instelling last heeft van een zoem geluid en i.v.m. andere schermen niet meer of minder backlight bleed heeft en geen slechter of betere effectieve contrast aanbiedt.
Verdict: stijlvol en middelmatig, maar irritant op veel vlakken.
LG W2252TQ
Doos open, en het eerste dat me opvalt is dat dit scherm eigenlijk nog iets dunner is in profiel dan de Samsung (die op zich al behoorlijk mager was!). Het is eigenlijk wel een mooi scherm. Als hij op een bureau staat nog mooier dan de Samsung durf ik zelfs zeggen. Mijn exemplaar heeft een vergelijkbare hoeveelheid backlight bleed t.o.v. de Samsung. Geen dode pixels. De helderheid en kleuren zijn out of the box al zeer goed. De OSD is gemakkelijk te bedienen, maar heeft t.o.v. de Samsung heel wat minder instellingen. Gelukkig zijn de essentiële parameters wel aanwezig. Wel leuk is dat de status-LED permanent uitgezet kan worden, niet dat het echt nodig is want hij brandt helemaal niet zo fel. Minder leuk is het chirperige opstart geluidje en toets-bevestiging, die god-zij-dank ook uitgezet kan worden.
Aangezien ik veel moet lezen op mijn scherm wou ik de brightness verlagen, maar kwam ik helaas het zoem geluid tegen. Er is echter een lichtpunt bij de LG dat dit model aanzienlijk superieur maakt t.o.v. de Samsung: het zoem geluid heeft een volledig ander bereik tussen minimum en maximum brightness. Hieronder toon ik voor zowel de Samsung als de LG waar er, bij benadering, tussen 0% en 100% brightness een zoem geluid waarneembaar is (ik heb daarbij mijn oren gespitst in een volledig stille kamer):
Code:
Samsung: 0% [zzzzzzzz00] 100%
LG: 0% [0000zzzzz0] 100%
Legende: z = zoemgeluid waarneembaar, 0 = geen zoemgeluid waarneembaarDe attente lezer heeft al opgemerkt dat er een gebied is waar de LG niets van zich laat horen én aangenaam leesbare witte achtergronden oplevert én backlight bleed minimaliseert én zwarter zwart oplevert (én minder vermogen verbruikt)! Die waarde ligt rond 40%, wat misschien weinig klinkt, maar in de praktijk meer dan helder genoeg is. Ik zie geen backlight bleed op die brightness tenzij ik met mijn ogen vlakbij het scherm ernaar opzoek ga.
Hoewel het scherm mooi is, is het iets krakkemikkiger dan de Samsung (die toegegeven in een hoekje ook een beetje last had van plastic-squeek). Nu goed, veel anders dan op je bureau staan doet het scherm niet en daar is hij meer dan stevig genoeg voor. Misschien ben ik het maar hij lijkt ook net iet wiebelachtiger te zijn dan de Samsung, waarschijnlijk door de iets minder stevige basis, maar dit is eerder muggenzifterij. Heel tevreden.
One-line-conclusie: een mooi scherm met redelijke default instellingen die na een beetje getweak aan de weinig beschikbare parameters, met name de brightness en in mindere mate de kleuren een echte topper blijkt te zijn.
Verdict: a diamond in the rough, voor zowel prestaties, uiterlijk en prijs.
Zoals je al aanhaald die responstijd dat is echt geen probleem meer heden ten dage, het is gewoon een subjectief aanvoelen imo. De een "denkt" dat dit scherm sneller trager is dan het andere...