Pokémon red: Ongelofelijk, al die mogelijkheden in een Gameboy spel. De keuze van een starter pokémon maken, dat bos in het begin van het spel dat eindeloos leek. De eerste gymbattle tegen Brock met een Onyx die onverslaanbaar was (Charmander als starter). Die lange grot vol zubats. Prachtige herinneringen.
Crash Bandicoot 2. Met sinterklaas een playstation gekregen, onvoorstelbaar om die vooruitgang te zien na een carrière op sega en sega megadrive. Om de beurten met mijn zus spelen, tot we moesten slapen. (Of tot mijn ouders de tv terug kwamen opeisen

)
Final Fantasy VIII: Uuuuuuuren meegekeken met een maat die dat op pc speelde. Een paar maanden later eindelijk ergens op de kop kunnen tikken voor playstation.
Final Fantasy IX: de sfeer in dat spel is voor mij persoonlijk nog niet vaak overtroffen
GTA III: zo dikwijls over aan het discussiëren geweest met m'n gamevrienden hoe ongelofelijk cool het moest zijn om een GTA in 3D te kunnen spelen in plaats van dat isometrisch viewpoint. En het loste alle verwachtingen in!
Medal of Honor: Allied Assault: Gekregen van een maat die mij verplichtte om het te spelen zodat ik zijn clan kon joinen. Voor mij de eerste échte multiplayer fps ervaring. En wat voor één! Jarenlang in clanverband gespeeld. Geweldige community in de hoogdagen.
Final Fantasy X: maaaandenlang aan het zagen geweest voor een playstation 2. Eindelijk genoeg centjes bijeen gespaard, ik zie me mijn geld nog tellen in de zetel. Hé!!?? Ik heb net genoeg!! PS2 stond op dat moment met korting in de Blokker, mijn vader ingespannen en weg waren we. Het gevoel dat je van de zonnige wereld van FFX kreeg was gewoon heerlijk. Die graphics waren écht TOP in die tijd.
WOW: Onbeschrijfelijke ervaring voor mij. Had al wel eens wat MMO's gespeeld, maar nog nooit van deze orde. Onnoemelijk veel leuke momenten meegemaakt, leuke mensen leren kennen, met verbazing door de omgevingen rondkuieren, instances en raids doen samen met vrienden en maar hopen dat dat ene item nu eindelijk wilt vallen. Verschrikkelijk veel uren aan dit spel gesleten. WOW (en dan vooral vanilla) zal waarschijnlijk altijd wel een speciaal plaatsje in mijn gamers-hart behouden.
Er zijn nog zoveel meer spellen waar ik met een overweldigend gevoel van nostalgie op terug kijk. We zijn verwend geweest!
