Archief - Off Topic XI: Extended Edition
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Gamerke 1988
Legacy Member
Ja, dus gij waart het tochvette swa zei:@ Gamerke, kan het zijn dat ik u gisterenavond in de Utopolis heb gezien? Ik had u nog net gezien toen gij van de kassa vertrok, of anders was het een look-a-like.
Ik ging naar Kill Bill Vol.2 btw, aanrader!
Ik ging naar Van Helsing. Ook nen aanrader
Gamerke 1988
Legacy Member
Helze
Legacy Member
das idd pijnlijkGamerke 1988 zei:
maar dan ziet het publiek ook nog eens iets he 
Ja, tegenwoordig in deze tijd gaat het er helemaal anders aan toe, nu zijn het rpecies de West-Europeanen en de Noord-Amerikanen tegen de restZwan zei:
Gamerke 1988
Legacy Member
"Aoccdrnig to a rseearch at Cmabrigde Uinervtisy, it deosn't mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the olny iprmoatnt tihng is taht the frist and lsat ltteer be at the rghit pclae. The rset can be a total mses and you can sitll raed it wouthit porbelm. Tihs is bcuseae the huamn mnid deos not raed ervey lteter by istlef, but the wrod as a wlohe"
Gamerke 1988
Legacy Member
‘Het is half drie ’s nachts. Buiten is het pikdonker en verdacht stil. Ergens in deze donkere zwoele maar toch kille zomer nacht sluipen de dodelijkste krijgers van Japan rond. Vastberaden op weg om hun missie in stilte te voltooien. De wachters staan op scherp. Zij moeten het kamp beschermen tegen indringers. In hun achterhoofd weten ze dat de veiligheid van het kamp van hun afhangt. Heel nauwkeurig houden ze elke vierkante meter van het terrein in de gaten. In elke schaduw kan een vijandige Ninja zitten die het gemunt heeft op de Jonin of de gewilde geheime informatie…’
‘Geruisloos als vogels die zweven door de lucht bewegen de ninja’s zich voort door het bos. Het vijandige kamp komt steeds meer in zicht. Heel voorzichtig, arm voor arm, been voor been, sluipen ze dichterbij om hun doelwit te bestuderen. De nacht is een van de donkerste van het jaar. Voor een normaal mens zou het kamp nauwelijks te zien zijn. Maar door de getrainde zintuigen van de ninja’s kunnen ze heel nauwkeurig de omgeving opnemen. Met de belangrijke informatie opgeslagen keren ze terug naar de geheime schuil plaats. Daar zal de informatie aan hun Jonin worden weerlegd.’
‘De wachters kijken waakzaam om zich heen. Het begint kouder te worden en de mist hangt boven de grond. Al dagen, weken, is er niets gebeurd. Het hele kamp is afgezet met barricades zodat de vijand niet ongemerkt het kamp in kan komen. Maar houden ze ook de gevreesde Ninja krijgers tegen. Ineens, uit het niets springen drie ninja’s uit de duisternis. In een paar flitsende bewegingen die te snel zijn om te zien slopen zij de barricades. Binnen enkele seconden is het kamp dat helemaal gebarricadeerd was, open voor de buiten wereld. De wachters, verstijfd van schrik, kijken om zich heen. Nergens ook maar een spoor van de Ninja’s te vinden. Dit keer hebben de wachters nog geluk. Ze hebben het er levend vanaf gebracht.’
‘De wachters zijn op hun hoogste waakzaamheid. Was dit een werkelijke aanval, of waren het maar een paar kwajongens uit het dorp een paar kilometer verder op. Moeten ze de Jonin waarschuwen. Wat als het loos alarm is. Dan volgt er een zware lijfstraf. Heel stil proberen de wachters de barricades te herstellen. Een voor een brengt hij de stammen en planken weer op hun plaats. Ineens is het stil. Hij kijkt om zich heen. Een stuk verderop tracht een andere wachter een barricade te herstellen. Niets aan de hand. Gespannen gaat hij verder. Nooit had hij verwacht dat de angst hem zo diep zou treffen. Vele gevechten had hij gevoerd en gewonnen. Bang om te sterven was hij niet. Maar dit was anders. Uit het niets lopen koude rillingen over zijn rug. Hij schrikt! Angstig kijkt hij om zich heen. Waar is de andere wachter. Voor hem ziet hij alleen maar de donkere stille nacht met zijn eindeloze diepte. Hij buigt voorover om zijn zwaard te pakken. Maar dan wordt alles zwart. Een brandende en verscheurende pijn schiet van onder door zijn lichaam heen. Hij wil het uitschreeuwen van de pijn. Maar zijn noodkreet komt niet verder dan de gedachte in zijn hoofd. Met een doffe dreun valt hij op de grond. Drie Ninja’s sluipen heel stil het kamp in.’
‘Heel stil sluipen de ninja’s de tent van de niets vermoedende Jonin in. Naast het bed van de Jonin ligt het geheime document wat veroverd moest worden. De Jonin ligt in een diepe slaap waar hij na deze donkere onheilspellende nacht nooit meer uit zal komen. Geruisloos verdwijnen de ninja’s de diepe donkere duisternis in. Geen spoor achter latend, alleen de ijzige en angstige blikken van de wachters die nooit meer zullen waken.’
Nice huh
Niet zelf geschreven
‘Geruisloos als vogels die zweven door de lucht bewegen de ninja’s zich voort door het bos. Het vijandige kamp komt steeds meer in zicht. Heel voorzichtig, arm voor arm, been voor been, sluipen ze dichterbij om hun doelwit te bestuderen. De nacht is een van de donkerste van het jaar. Voor een normaal mens zou het kamp nauwelijks te zien zijn. Maar door de getrainde zintuigen van de ninja’s kunnen ze heel nauwkeurig de omgeving opnemen. Met de belangrijke informatie opgeslagen keren ze terug naar de geheime schuil plaats. Daar zal de informatie aan hun Jonin worden weerlegd.’
‘De wachters kijken waakzaam om zich heen. Het begint kouder te worden en de mist hangt boven de grond. Al dagen, weken, is er niets gebeurd. Het hele kamp is afgezet met barricades zodat de vijand niet ongemerkt het kamp in kan komen. Maar houden ze ook de gevreesde Ninja krijgers tegen. Ineens, uit het niets springen drie ninja’s uit de duisternis. In een paar flitsende bewegingen die te snel zijn om te zien slopen zij de barricades. Binnen enkele seconden is het kamp dat helemaal gebarricadeerd was, open voor de buiten wereld. De wachters, verstijfd van schrik, kijken om zich heen. Nergens ook maar een spoor van de Ninja’s te vinden. Dit keer hebben de wachters nog geluk. Ze hebben het er levend vanaf gebracht.’
‘De wachters zijn op hun hoogste waakzaamheid. Was dit een werkelijke aanval, of waren het maar een paar kwajongens uit het dorp een paar kilometer verder op. Moeten ze de Jonin waarschuwen. Wat als het loos alarm is. Dan volgt er een zware lijfstraf. Heel stil proberen de wachters de barricades te herstellen. Een voor een brengt hij de stammen en planken weer op hun plaats. Ineens is het stil. Hij kijkt om zich heen. Een stuk verderop tracht een andere wachter een barricade te herstellen. Niets aan de hand. Gespannen gaat hij verder. Nooit had hij verwacht dat de angst hem zo diep zou treffen. Vele gevechten had hij gevoerd en gewonnen. Bang om te sterven was hij niet. Maar dit was anders. Uit het niets lopen koude rillingen over zijn rug. Hij schrikt! Angstig kijkt hij om zich heen. Waar is de andere wachter. Voor hem ziet hij alleen maar de donkere stille nacht met zijn eindeloze diepte. Hij buigt voorover om zijn zwaard te pakken. Maar dan wordt alles zwart. Een brandende en verscheurende pijn schiet van onder door zijn lichaam heen. Hij wil het uitschreeuwen van de pijn. Maar zijn noodkreet komt niet verder dan de gedachte in zijn hoofd. Met een doffe dreun valt hij op de grond. Drie Ninja’s sluipen heel stil het kamp in.’
‘Heel stil sluipen de ninja’s de tent van de niets vermoedende Jonin in. Naast het bed van de Jonin ligt het geheime document wat veroverd moest worden. De Jonin ligt in een diepe slaap waar hij na deze donkere onheilspellende nacht nooit meer uit zal komen. Geruisloos verdwijnen de ninja’s de diepe donkere duisternis in. Geen spoor achter latend, alleen de ijzige en angstige blikken van de wachters die nooit meer zullen waken.’
Nice huh
Niet zelf geschreven
Gamerke 1988
Legacy Member
Hatchetman
Legacy Member
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.