I hear you. Maar dat moet je er bij een MGS game bijnemen. Als je puur naar gameplay kijkt zijn de MGS games helemaal niet zo schitterend. Dat is ook mijn 'probleem' bij de reeks. Maar MGS is meer dan dat, niet zomaar een spelletje dat je speelt. Meer dan in een welke andere game wordt u context gegeven. Een reden waarom de personages vechten, een reden waarom jij als gamer speelt. Dit is niet gelijk Splinter Cell of een FPS waar men u na een korte CGI onderbreking en een zwakke poging om een verhaal te schetsen u loslaat om de slechterikken neer te knallen of objectieven die mij geen reet schelen voorschotelen.
Door de zorgvuldige opbouw van het verhaal, en waarvoor ruimschoots de tijd wordt genomen om het op een elegante manier te vertellen (en zeker in MGS4 waar
ik vind dat alles logisch in elkaar steekt en mooi te volgen is), overstijgen de MGS games hun game-origine. Dat is zowel hun sterkte als hun zwakte. Niet iedereen verwacht dat van een game. Maar je moet het een kans willen geven. Kijk over de beperkingen van de gameplay en "go with the flow". Je zal het op deze manier zeker moeten doen, want eens je aan act 3 begint (vind ik dan weer het zwakste stuk in de game) zullen de cutscenes niet alleen frequenter toenemen, maar ook langer worden. Meer tijd voor 't verhaal en dus minder tijd voor gamen. De lineariteit zal enkel toenemen naarmate je in 't spel vordert. Maar ik, en met mij zo velen, willen weten naar waar het zal leiden, en hoe het eindigt. Dit spel heeft me meer geëntertaint dan eender welk spel dat superieur is op gameplay gebied de afgelopen 2 jaar. Getuige daarvan is 't feit dat ik de game op 3 dagen heb uitgespeeld waar ik anders een maand nodig heb omdat ik 't beu gespeeld ben na een uur. En op wat een manier eindigt het! Ik heb gvd gebleit gelijk een klein kind.