Bwoah, ik blijf bij mijn mening dat de meeste mensen die deze games zwaar bekritiseren dat vooral doen omdat ze het niet kunnen
Dit is inderdaad zuiver buttonmashen of andere bewegingen heel repetitief doen. Ik heb zelfs nog niks van het spel gezien, dus ik weet niet hoe het is ten opzichte van Beijing 2008, maar ik vond zijn voorganger leuk in korte opstootjes. Heb er ook 1000 op gehaald en bij bepaalde disciplines is dat geen sinecure. Er was totaal geen balans: elke judo-match duurde letterlijk maximum 20 seconden en de tegenstander klopte af voor een ippon, terwijl idd kajakken en kleiduifschieten zot moeilijk waren om goud te halen. Laat staan de voor de achievements vereiste wereldrecords.
Ge doet er dus goed aan om het spel niet als één geheel te zien, maar als volledig los van elkaar staande minigames. Akkoord, er zal wel weer een soort Career Mode zijn waarin ge alles na elkaar tot een goed einde moet brengen, maar dan oefent ge ze maar eerst apart.
Tenzij er echt broken mechanics zijn (en dat was in Beijing alleszins niet het geval), is het imo vrij onzinnig om zulke games heel lage scores te gaan geven. Ze doen wat ze moeten doen: minigame-compilaties hopen immers niet echt een diepe spelervaring te geven of zo.
Om er 60 euro voor te gaan betalen: nee, maar dat hangt ook volledig van uw gamegedrag af imo. Als ge u niet eens kunt "zetten voor iets", gaat ge sowieso maar in korte opstootjes spelen en is dit evengoed uw geld waard. Voor mij niet, maar ik game dan ook anders. Als ik dan nog game, want het is alweer efkes geleden.