Archief - Laundry day
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
die klein manne durven ook alles e
TOMMYGUN
Legacy Member
Ja, eigenlijk is er nog meer aan.
Ik had namelijk door met die meisjes te poseren mijn vrienden uit het oog verloren.
Wanneer we gedaan hadden met foto's te maken ging ik mijn vrienden zoeken die ik niet vond dus ging ik terug op zoek naar die meisjes.
Op mijn zoektocht vonden mijn maten me terug, jammer genoeg niets meer van de meisjes gezien.
dorasel
Legacy Member
Overzicht van mijn Laundry Day:
Op de trein in het heengaan is er een oud mens van de trap gevallen en hadden we daardoor een 30 min vertraging. Dit kwam omdat de hulpdiensten het pas nodig vonden om pas na een 15 min de brancard te gaan halen. Het "meest leuke" aan de gebeurtenis was dat het "assistentie alarm" van de trein ongeveer 15 minuten bleef afgaan. Nadat onze slimme hulpverleners uit Mechelen eindelijk de vrouw van de trein hadden gehaald, kon de trein weer vertrekken.
Eenmaal aangekomen in Antwerpen namen we de tram naar het Zuid. Het enige probleem was dat we 3 keer moesten overstappen van tram (om geen enkele reden). Uiteindelijk kwamen we toe bij het Zuid en begaven we ons op weg naar de festivalweide. Na nog geen 5 minuten rond te lopen zagen we al een meisje haarzelf onderkotsen om dan maar even van de kaart te gaan. Daarna ging het zowat zijn normale gang van zaken, niks out of the ordinary bedoel ik daarmee, zoals het er op een festival aan toegaat. Ik feeste voornamelijk in de ravetent, op het stu bru pleintje of bij de mainstage. Stef en ik waren voornamelijk op zoek naar echte reefteven. Ik heb wel opgemerkt dat er vrij weinig reefteven waren in de reeftent zelf, wat de zoektocht bemoeilijkte.
Het festival zat erop rond 0u en dan begon pas het echte avontuur. Doordat mijn gsm al de hele dag plat was moest ik af en toe eens mijn SIM-kaart verplaatsen met die van Stef zodat ik dan eventjes zielig kon bellen naar iemand om te vragen waar zij zaten of zelfs om te vragen waar ik ben. Na een kort telefoontje met de Yannick, wist ik ineens waar ik was en hoe ik in de Noxx zou geraken. Ik besloot aan te zetten naar de Groenplaats. Onderweg kwamen we tal van interessante dingen tegen zoals nachtwinkels (duvels + chips), een meisje die ons herkende als die jongens van binnen
, bankjes en uiteindelijk de Mc. Donalds. Na een tijdje te vertoeven op de Groenplaats zelf, met de duvels in de hand, hadden we ineens door dat de trams niet meer reden dus besloten we maar om iets te eten in de Mc. Do. Stef en ik waren op dat moment al de hele tijd onnozele dingen aan het sms'en naar een of andere Lisa die we niet eens kennen en nog nooit gezienb hebben. Na onze snelle hap in de Mc. Do zochten we terug onze nachtwinkel op voor een aanvulling van onze vloeistoffen.
Daarna had ik een geniaal idee om te voet te vertrekken naar het station Antwerpen Berchem. Het enige nadeel was dat we de verkeerde kant opgingen. Onze kleine uitstap liep algauw uit tot een meer dan 2u durende dodentocht. Onderweg liepen we door donkere straatjes en wijken van Antwerpen dat ik nog nooit eerder had gezien. Het kwam zelfs zover dat ik even de weg moest vragen aan een **** die voor zijn nachtwinkel stond. Hij zond ons uiteraard wel richting Antwerpen Centraal. We waren bijna bij Antwerpen Centraal toen we besloten onze heldentocht verder te zetten naar Antwerpen Berchem. onderweg kwamen we Yusef tegen. Yusef was een 32-jarige Turk die net iets gepakt had en die een vuurtje vroeg om zijn joint aan te steken. Hij besloot dan maar om ons te vergezellen op onze tocht naar het station. Hij vertelde ons allerhande verhalen over Antwerpen en zijn familie. Toen hij iets vroeg aan ons, hadden we zelfs de kans niet om te antwoorden want hij was alweer vertrokken met zijn levensverhaal. Toen we vermeldden dat we van Ninove en Middelkerke waren, zei hij dat hij die steden kende van tv want hij was niet zo goed in aardrijkskunde. Hij benadrukte ook af en toe dat hij veel respect had voor de ramadan en dat terwijl hij lurkte aan zijn joint. Hij was wel een echte gentleman want hij bleef bij ons tot op het moment dat we de trein opstapten. Daarna begon hij aan zijn lange terugreis naar huis (denk ik).
We hadden nu nog een 2u durende treinreis voor de boeg en een 20 min durende trip met de auto. Daarna kon ik eindelijk in mijn bed kruipen rond 7u30 om dan rond 12u op te staan om macaroni te eten.
Op de trein in het heengaan is er een oud mens van de trap gevallen en hadden we daardoor een 30 min vertraging. Dit kwam omdat de hulpdiensten het pas nodig vonden om pas na een 15 min de brancard te gaan halen. Het "meest leuke" aan de gebeurtenis was dat het "assistentie alarm" van de trein ongeveer 15 minuten bleef afgaan. Nadat onze slimme hulpverleners uit Mechelen eindelijk de vrouw van de trein hadden gehaald, kon de trein weer vertrekken.
Eenmaal aangekomen in Antwerpen namen we de tram naar het Zuid. Het enige probleem was dat we 3 keer moesten overstappen van tram (om geen enkele reden). Uiteindelijk kwamen we toe bij het Zuid en begaven we ons op weg naar de festivalweide. Na nog geen 5 minuten rond te lopen zagen we al een meisje haarzelf onderkotsen om dan maar even van de kaart te gaan. Daarna ging het zowat zijn normale gang van zaken, niks out of the ordinary bedoel ik daarmee, zoals het er op een festival aan toegaat. Ik feeste voornamelijk in de ravetent, op het stu bru pleintje of bij de mainstage. Stef en ik waren voornamelijk op zoek naar echte reefteven. Ik heb wel opgemerkt dat er vrij weinig reefteven waren in de reeftent zelf, wat de zoektocht bemoeilijkte.
Het festival zat erop rond 0u en dan begon pas het echte avontuur. Doordat mijn gsm al de hele dag plat was moest ik af en toe eens mijn SIM-kaart verplaatsen met die van Stef zodat ik dan eventjes zielig kon bellen naar iemand om te vragen waar zij zaten of zelfs om te vragen waar ik ben. Na een kort telefoontje met de Yannick, wist ik ineens waar ik was en hoe ik in de Noxx zou geraken. Ik besloot aan te zetten naar de Groenplaats. Onderweg kwamen we tal van interessante dingen tegen zoals nachtwinkels (duvels + chips), een meisje die ons herkende als die jongens van binnen
, bankjes en uiteindelijk de Mc. Donalds. Na een tijdje te vertoeven op de Groenplaats zelf, met de duvels in de hand, hadden we ineens door dat de trams niet meer reden dus besloten we maar om iets te eten in de Mc. Do. Stef en ik waren op dat moment al de hele tijd onnozele dingen aan het sms'en naar een of andere Lisa die we niet eens kennen en nog nooit gezienb hebben. Na onze snelle hap in de Mc. Do zochten we terug onze nachtwinkel op voor een aanvulling van onze vloeistoffen. Daarna had ik een geniaal idee om te voet te vertrekken naar het station Antwerpen Berchem. Het enige nadeel was dat we de verkeerde kant opgingen. Onze kleine uitstap liep algauw uit tot een meer dan 2u durende dodentocht. Onderweg liepen we door donkere straatjes en wijken van Antwerpen dat ik nog nooit eerder had gezien. Het kwam zelfs zover dat ik even de weg moest vragen aan een **** die voor zijn nachtwinkel stond. Hij zond ons uiteraard wel richting Antwerpen Centraal. We waren bijna bij Antwerpen Centraal toen we besloten onze heldentocht verder te zetten naar Antwerpen Berchem. onderweg kwamen we Yusef tegen. Yusef was een 32-jarige Turk die net iets gepakt had en die een vuurtje vroeg om zijn joint aan te steken. Hij besloot dan maar om ons te vergezellen op onze tocht naar het station. Hij vertelde ons allerhande verhalen over Antwerpen en zijn familie. Toen hij iets vroeg aan ons, hadden we zelfs de kans niet om te antwoorden want hij was alweer vertrokken met zijn levensverhaal. Toen we vermeldden dat we van Ninove en Middelkerke waren, zei hij dat hij die steden kende van tv want hij was niet zo goed in aardrijkskunde. Hij benadrukte ook af en toe dat hij veel respect had voor de ramadan en dat terwijl hij lurkte aan zijn joint. Hij was wel een echte gentleman want hij bleef bij ons tot op het moment dat we de trein opstapten. Daarna begon hij aan zijn lange terugreis naar huis (denk ik).
We hadden nu nog een 2u durende treinreis voor de boeg en een 20 min durende trip met de auto. Daarna kon ik eindelijk in mijn bed kruipen rond 7u30 om dan rond 12u op te staan om macaroni te eten.
Menthal Kip'tje
Legacy Member
dorasel zei:
Da doet mij zwaar denken aan die "vriend" van butch op kfplan.. die noemde ook Yusef geloof k, en die had het ook voor joints. Om nog te zwijgen over zn levensverhalen die em op een uur tijd tevoorschijn toverde.
EN OHJA..
"Na nog geen 5 minuten rond te lopen zagen we al een meisje haarzelf onderkotsen om dan maar even van de kaart te gaan."
Kevin, ge moogt daar nie over oordelen vind ik! (& da blijft achtervolgen
)x
dorasel
Legacy Member
Menthal Kip'tje zei:"Na nog geen 5 minuten rond te lopen zagen we al een meisje haarzelf onderkotsen om dan maar even van de kaart te gaan."
Kevin, ge moogt daar nie over oordelen vind ik! (& da blijft achtervolgen
x
Correctie: Ik kotste Wireke onder terwijl ik sliep en dat was 's nachts en niet in de namiddag.
butcherken
Legacy Member
Menthal Kip'tje zei:Da doet mij zwaar denken aan die "vriend" van butch op kfplan.. die noemde ook Yusef geloof k, en die had het ook voor joints. Om nog te zwijgen over zn levensverhalen die em op een uur tijd tevoorschijn toverde.
EN OHJA..
"Na nog geen 5 minuten rond te lopen zagen we al een meisje haarzelf onderkotsen om dan maar even van de kaart te gaan."
Kevin, ge moogt daar nie over oordelen vind ik! (& da blijft achtervolgen
x
karim aka berberken
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.