Archief - Hoe ver zou jij gaan?

retrotalk

Voor mij blijft het nog altijd een hobby en geen obsessie. Persoonlijk geef ik maar zelden meer dan 5 euro per game uit en ik vind dat ik niet moet klagen over mijn collectie. Het probleem met de meesten is dat ze ongeduldig zijn. Als je lang genoeg wacht kan je alles goedkoop vinden, buiten een paar extreme uitzonderingen (de NWC-cart, ...).

Ik zorg altijd dat ik minstens evenveel uitgeef aan mijn vriendin, dan klaagt ze niet dat ik teveel koop. Ik heb natuurlijk ook nog een bescheiding verzameling games (een kleine 200) vergeleken met sommigen, dus voorlopig ligt er niet echt iets in de weg. Ik heb het verzamelen wel al wat geminderd door eerst te stoppen met ALLES te verzamelen en vervolgens te stoppen met PSX te verzamelen. Het enige wat nu nog veel plaats inneemt zijn mijn Mega Drive-games.

In het geval van die vriend moet hij misschien eens een beetje volwassen worden en beseffen dat er belangrijkere dingen zijn dan games (een goede relatie, een dak boven je hoofd, ...).

Ik sluit me aan bij de (wijze) woorden van Yurf. Er moet zoiets als een morele en financiële grens zijn bij het verzamelen. Verzamelen 'kost wat het kost', letterlijk dan, vind ik eigenlijk ongezond, voor jezelf en voor je omgeving.

Geduld hebben inderdaad en ook keuzes maken wat je systemen betreft. Een beginnende verzamelaar/retrogamer focust zich niet dat is normaal maar nadien is het toch best dat je bepaalde keuzes maakt. Pas op, ik vind retrogamers die voor een zgn. 'fullset' (alle games voor een bepaald systeem dus of alle hardware variaties van een systeem) wel ok. Maar sommige retrogamers (zie Assemblergames.com bvb.) gaan echt te ver, die gasten hebben geen sociaal leven meer en geven alles op om "the big man" te kunnen zijn . Ik heb dan meer respekt en begrip voor iemand die bvb. 30 variaties van Playstation 1 of Megadrives heeft die maar 5-10 euro/stuk gekost hebben. Ook te gek om los te lopen maar perfect onschadelijk voor de gezondheid

Ik maak gewoon constant keuzes, heb prioriteiten en ik heb veel plezier in de jacht op goedkope prijzen. Als ik te veel uitgeef aan een game, in mijn geval alles boven 30 euro dan voel ik me daar slecht bij eigenlijk. De bovengrens voor een console (boxed & 'mint') ligt bij mij op ca. 125 euro (5000 oude Belgische ballen dus ).

ik moet wel toegeven dat ik geen geduldige collector ben.
Als ik iets wil, wil ik iets en ik zal het hebben >_>

Maar ik maak nu een lijst aan met alle games die ik nog wil hebben en wat er nog aankomt.
zodat ik geen andere titels hoef te kopen omdat de cover er leuk uitziet of dergelijke.
Ik collect alle systemen die ik tegenkom, maar ze moeten leuk zijn

na de lijst zal ik console per console af gaan en dan zal ik kunnen rusten.
zal geen moeite doen voor de NWC op nes, ookal is het de enigste die me nog ontbreekt. Eenmaal ik al de rest heb die ik wil zal ik voor die sparen.

Mja, ik heb nu al effe nix meer gekocht, omdat ik niet heel veel geld meer heb, en omdat ik meer bezig ben met vriendin en met de hond. En ik mis het nie zo superhard, af en toe ga ik nog eens naar een rommelmarkt en that's it.
Als ik iets zie dat ik al lang zoek, dan pak ik dat wel mee... Ik heb nog steeds een zeer uitgebreide to buy list

Ik sluit me volledig aan bij Yurf en Panzer_Mike. Uiteraard heb ik jaren terug, als beginnende collector, soms gek veel geld gegeven voor bepaalde zaken, maar heb daar wel voldoende lessen uit getrokken Retrogames mag nooit je sociale leven in het gedrang brengen (en da's hetzelfde met alle andere hobby's). Ik ken een stel dat van mekaar is weggegaan omdat hij constant ging fietsen en voortdurend nieuwe en duurdere fietsen kocht.

Ook qua uitgaven is het een kwestie van prioriteiten. Met de komende renovatieplannen van onze woning (en nadien hopelijk een red_Bulleke junior) heb ik er geen problemen mee om wat gas terug te nemen qua aankopen.

Mijn vriendin heeft in die 4,5 jaar dat we samen zijn nog nooit een negatieve opmerking gemaakt over mijn verzameling, in tegendeel. Ze zegt altijd "verkoop uw verzameling nooit. Ben je het beu, stop dan gewoon met spullen bij te kopen". Nu, 'k moet eerlijk toegeven dat ze zelf ook enorm door het gamevirus gebeten is, dus da's mooi meegenomen

Uiteindelijk draait het voor mij allemaal rond nostalgie, het plezier van op jacht te kunnen gaan naar zalige koopjes en de pure fun van de games. Drie elementen die je evenzeer kan beleven met een verzameling van 100 games als van 5000.

ik vindt niet dat een vriendin je uberhaupt je de keuze moet geven ...
gewoon een kwestie van de kerk in het midden te houden zonder dat je relatie er hoeft onder te lijden. ( zowel je hobby relatie als je intieme relatie ).
ik denk dat daar al wat aardig mis was ....
geef natuurlijk nooit te veel uit , tenzij je bankrekening er tegen kan..... en gun je vriendin ook af en toe wat we kunnen ze onze hobby niet opdringen ...alles draaid om RESPECT .

Mjah, ikzelf ben iemand die makkelijk verstrikt raakt in opwellingen of bepaalde buien. Als ik begin met een verzameling, zal ik ook snel veel geld eraan uitgeven. Retro is nog een relatief goedkope hobby, tenzij je natuurlijk de echt superzeldzame reclamespulletjes gaat kopen ofzo, maar als je games en systemen verzamelt kun je jezelf er nog goedkoop vanaf helpen vooraleer je hele huis ermee volgestouwd staat

Ik mag dan wel sterke impulsen hebben om iets aan te kopen, maar als ik het beu ben, heb ik ook meestal geen moeite om het weer van de hand te doen. Er staat hier opnieuw voor een dikke 1000 euro aan spullen die ik eigenlijk niet nodig heb, voornamelijk movie related. Trouwens ook een erg dure hobby, het verzamelen van limited en special editions op dvd. Er zijn exemplaren van boxen waar je al snel honderd euro aan kwijt bent... het meeste dat ik ooit heb uitgegeven aan een dvd (mijn pronkstuk, het staat hier nog steeds) is €325... en dan wil je niet wéten wat sommige zeldzame filmmerchandise kost.

Maar het is heel eenvoudig: ik beperk mezelf tot wat er op mijn zichtrekening staat. De spaarrekening, daar blijf ik resoluut af. Als ik ga werken, zal er ook vast en zeker minstens de helft op mijn spaarboekje terechtkomen om daar mooi intrest van te trekken en verder niet naar om te kijken tot ik het voor iets belangrijks nodig heb. Veel van mijn leeftijdsgenoten die ook met games of films bezig zijn zeggen me wel eens dat ze blut zijn. Als ik dan vraag: "jaja, maar wat heb je dan op je spaarrekening?", dan bedoelen ze dus ook echt helemaal niks.

Een appeltje voor de dorst houden vind ik toch wel belangrijk tbh... maar als je wat extra's wilt, ga je er maar voor werken ofzo. Een mens moet een beetje plezier hebben in zijn leven: geld moet rollen.

Het blijft volgens mij toch wel een feit dat het verzamelen op zich altijd geld zal kosten. Of het nu games, dvds, postzegels of andere dingen zijn. De truc is om jezelf in de hand te houden en te beseffen dat het verzamelen een hobby is en deze hobby niet boven de belangrijke dingen des levens staat. Ik moet toegeven dat ik ook een periode heb gehad dat ik mij wat te erg heb laten gaan maar had mijn fout op tijd ingezien.

Ik heb een vrouw en kind van 2 jaar, mijn vrouw kan af en toe wel eens zeggen miljaar hebt ge nu weeral iets gekocht op ebay als het pakket thuis aankomt maar daar blijft het bij. Ik moet mij soms ook wel inhouden en tegen mezelf zeggen van nu is het even genoeg geweest. Een game kopen van 5euro is allemaal goed en wel maar als je alle dagen games en andere spullen koopt aan lage prijzen tellen deze wel samen op aan een veel groter bedrag. Het excuus dat ik dikwijls gebruikte was ook van damn dat is een mooie deal, die kan ik niet laten voorbij gaan. Maar er zullen altijd wel mooie deals zijn...

Ik kan in de threadstarter zijn verhaal de vrouw wel echt begrijpen hoor. Die kerel heeft hulp nodig want het is niet leuk als er 1 persoon in de relatie al het geld erdoor knalt aan voor hem belangrijke dingen maar voor de meeste andere mensen totaal nutteloze dingen.

Aangezien ik in het begin ook veel geld uitgaf aan retro games (relatief gezien, want ik ben student), heb ik besloten om bij te houden hoeveel ik uitgeef aan mijn games. Dus in mijn lijst van wat ik heb, staat telkens hoeveel ik ervoor betaald heb. Dat is alleszins een manier om het 'onder controle te houden'.

De laatste 3 jaar heb ik een kleine 500 aan mijn hobby uitgegeven. Je moet er wel rekening mee houden dat ik af en toe wat doorverkoop om met die winst het verzamelen te sponsoren. Dus het nettobedrag zal véél lager liggen (eerder 0 à 100 euro).

Kan me ook heel goed vinden in het verhaal van sincere.

Je denkt jezelf als verzamelaar prima in de hand te kunnen houden, tot daar plotseling op ebay een hoop prachtige deals staan. Zo zag ik een stuk filmmerchandise op ebay staan waarvan ik wist dat het waarschijnlijk 3000 euro waard was (een beeld met een oplage van hoogstens 5 exemplaren) voor ongeveer 1200 euro. Uiteindelijk heb ik het niet kunnen kopen (o.a. geen geld op mijn Paypal). Daar heb ik echt nachtenlang van wakker gelegen en besefte toen dat ik misschien wel eens verslaafd zou kunnen zijn.

Toen ben ik echter nuchter gaan nadenken. Als ik mezelf een verzamelaar noem, en dan nog een verslaafde, wat zou ik dan gedaan hebben met dat beeld moest ik het gekocht hebben? Als ik een bod had gedaan, had ik de veiling zeker gewonnen, maar wat dan? Ik zou het thuis aangekregen hebben met waarschijnlijk een hele smak douane erop (met gemak nog eens 300 euro), en dan zou ik het voor het dubbele van die prijs gaan verkopen om daarmee de rest van de verzameling te sponsoren? Dat zou niet echt volgens de ongeschreven erecode van de verzamelaar zijn, want dan zou ik een superuniek stuk verkopen terwijl ik toch geacht ben dat voor mezelf te houden. En dan denk ik: waar zou het geld dan heengaan moest ik het TOCH verkopen? Juist, naar andere merchandise, dus ben ik maar gewoon resoluut ermee gekapt, ebay is nu verboden terrein

De markt in die beelden is trouwens de laatste tijd sterk aan het instorten, hoewel je waarschijnlijk beter bent met het verzamelen van die dingen dan met dvd's. Dvd's kun je net zoals VHS binnen tien jaar allemaal de vuilbak inflikkeren. Limited edition VHS boxen zijn nu immers ook niks meer waard, hooguit de symbolische euro, hoe zeldzaam ze destijds ook waren.

Maar zoals ik al zei, ben ik heel verslavingsgevoelig. Ik raak het dan ook achteraf vrij snel beu, dus zit ik hier opnieuw met een hoop spullen die ik niet meer nodig heb, maar die ik door mijn overtuiging als verzamelaar eigenlijk niet van de hand wil doen. De enige oplossing is een nieuwe verzameling beginnen, maar waar houdt het dan op?

Het is inderdaad al erg gezond om te beseffen dat er morgen ook nog goeie deals zullen zijn en dat de wereld niet zal ontploffen als je iets niet per sé NU koopt.

Ik dnek dat ik ook verslaafd ben, daarom heb ik het gevoeld dat ik wil stoppen, alles verkopen en ermee een auto t ekopen. ik ben pas 19 dus kan ik als ik 25 ben opnieuw beginnen.

Of zou dta een domme zet zijn?
en alleen de uber zeldzame dingen houden?

Hangt er vanaf hoe de markt staat voor die dingen die je wil houden. Als ze enkel meer waard worden, zou het stom zijn om ze weg te doen natuurlijk.

Mja ik zou het ook stom vinden om alles weg te doen.

Ik heb ooit al mijn PS2 games verkocht, omdat ik toen geld nodig had om andere dingen te kopen (die ook niet broodnodig waren toen, ik wou het gewoon graag... Niet om eten te kopen of zo bedoel ik dan). Ondertussen heb ik ze zowat allemaal teruggekocht.
Op deze moment ben ik werkloos, maar ik ga terug naar school gaan, dus dan is dat ook anderhalf jaar zonder inkomen praktisch.
Ik heb dan sterk de neiging om alles te verkopen om wat extra geld te hebben (ook weer voor niets noodzakelijks) maar ik ga het gewoon tijdelijk stopzetten, niets meer kopen en op een andere manier wat geld proberen te verdienen, ik weet toch dat ik er achteraf terug spijt van ga hebben.

Same. Vooral als je dingen die je eigenlijk best wel koesterde moet wegdoen aan spotprijzen omdat de markt er nu eenmaal niet naar staat... heb zo ook veel PS2-games weggedaan. Nu staan er hier een stuk of 40 PS2-titels stof te happen, maar ik hou ze bij, want je weet maar nooit.

Ik denk dat ik mijn PS2 games pas weg zal doen wanneer mijn PS2 eindelijk de geest geeft. Het ding zelf is van de launchdag (dus inmiddels bijna 8 jaar oud), maar bolt nog prima, is één keer uitgekuist geweest omdat hij nogal veel lawaai maakte en dat is het zo'n beetje. Maarjah, natuurlijk is het een ding van 8 jaar dat niet de garantie heeft of hij morgen nog zal bollen, dus kan ik hem ook niet verkopen, tenzij opnieuw aan spotprijzen. Dus hou ik liever alles bij en moest het ding de geest geven, zien we wel verder.

Dennoman zei:

Same. Vooral als je dingen die je eigenlijk best wel koesterde moet wegdoen aan spotprijzen omdat de markt er nu eenmaal niet naar staat... heb zo ook veel PS2-games weggedaan. Nu staan er hier een stuk of 40 PS2-titels stof te happen, maar ik hou ze bij, want je weet maar nooit.

Ik denk dat ik mijn PS2 games pas weg zal doen wanneer mijn PS2 eindelijk de geest geeft. Het ding zelf is van de launchdag (dus inmiddels bijna 8 jaar oud), maar bolt nog prima, is één keer uitgekuist geweest omdat hij nogal veel lawaai maakte en dat is het zo'n beetje. Maarjah, natuurlijk is het een ding van 8 jaar dat niet de garantie heeft of hij morgen nog zal bollen, dus kan ik hem ook niet verkopen, tenzij opnieuw aan spotprijzen. Dus hou ik liever alles bij en moest het ding de geest geven, zien we wel verder.

Klik om te vergroten...

Lol, is dat al zo lang geleden? De mijne staat hier ook al sindsdien, en bolt ook nog zonder problemen. Die is nochtans al ongelooflijk veel gebruikt sinds toen, en nu nog draait die toch wel elke dag langer dan een uur, is het niet om te gamen, is het wel om DVD's op af te spelen
Heb de eerste Playstation ook op de launch gekocht, en die heb ik letterlijk kapot gespeeld. In het midden waren die bolletje eruit en zwarte stukjes, CD's bleven niet meer zitten. Ook Tekken, Gran Turismo en Fifa 98 zijn stukgespeeld.

Ik ga ook niet veel meer verkopen, tenzij het spelletjes zijn die geen waarde hebben voor mij, of die gewoon geen fun zijn. De games die ik nu heb, zijn allemaal games die ik met veel plezier speel of gespeeld heb. Klassieker of niet, maakt me niet uit, als het niet fun is, dan hou ik ze ook niet

Met de PS1 heb ik 95% weggedaan, enkel diegene gehouden die ik echt graag speel.

Jaja, ge beseft het misschien niet, maar wij zijn een zeldzaam ras hoor meeste PS2's gingen toch binnen 2-3 jaar kapot.

Alles verkopen zou ik nu wel nooit doen tenzij ik echt in problemen zat en geld nodig had om te leven. Pas op, misschien zou ik eventueel wel zoals sommige hier al eens gezegd hebben een bepaald gedeelte van mijn verzameling weg doen en alleen focussen op datgene waar ik echt de liefde voor heb(sega dus) maar daar ben ik nu nog niet klaar voor

Heb van in het begin dan ook de fout gemaakt om alle consoles en games te verzamelen van de C64 tot de ps3. Een vergissing waar ik nu wel spijt van heb. Ik voel dat de beslissing binnenkort gaat komen dat ik een deel van mijn verzameling op non actief ga zetten lol.

ps:dit begint hier wreed hard op zo een hulpgroep te lijken

lolz, nuja collecten is een leuke hobby daar zijn we het wss allen overeens.
De nostalgische waarde vaak en de talloze herrineringen zijn de reden waarom ik met deze hobby ben gestart.

ik en mijn vader speelden vaak samen op de nes (turtles, mario, football, ice hockey, chip n' dale, crackout, shadow warriors, bad dudes vs dragonninja.)
Nu speelt hij op de ps3 met mijn kleine broer vaak alleen maar fifa.

Zou het kunnen zijn dat de spellen tegenwoordig niet zo intressant meer zijn om in co-op te spelen, zoals turtles en dergelijke? Hij is ook geen gamer hij speelt alleen als hij mijn broer eens ziet spelen.

lijkt echt wel op een hulpgroep xD

achja iedereen verzameld in een zekere zin; mijn moeder verzamelde platen, en ze doet die nu nog steeds niet weg, maar ze zegt telkens tegen mij dat ik ze beter weg zou doen omdat ze geen waarde meer gaan hebben door downloads enzoverder...

Enfin, Tis soms ietsje te bij mij, gelukkig weet mijn vriendin me in haar hand te houden, maar voor sommige items kan je me niet stoppen, voornamelijk zelda en af en toe eens megaman of final fantasy.